Grupa 11

Zdjęcia grupy 11

Uwaga Rodzice

 Zakończenie roku odbędzie się w końcu sierpnia. Planujemy zorganizowanie imprezy w plenerze. O konkretnym terminie powiadomimy Państwa po ustaleniu szczegółów. 

 Życzymy udanych wakacji

 

 

 

Rok

 

szkolny 2019/2020

Tematy zajęć tydzień 22 – 26.06.2020r

26.06.2020 5-6 latki

25.06.2020 5-6 latki

24.06.2020 5-6 latki

22.06.2020 5-6 latki

23.06.2020 5-6 latki

Tematy zajęć na tydzień 15 – 19.06.2020r

19.06.2020 5-6 latki

18.06.2020 5-6 latki

17.06.2020 5-6 latki

16.06.2020 5-6 latki

15.06.2020 5-6 latki

Tematy zajęć na tydzień 08  12.06.2020r

12.06.2020 5-6 latki

10.06.2020 5-6 latki

9.06.2020 5-6 latki

8.06.2020 5-6 latki

Tematy zajęć na tydzień 01 – 05.06.2020r 

Temat tygodnia:  Dzień Dziecka

05.06.2020r – piątek

Temat dnia : Nasze zabawy

Przebieg:

1.„Zabawy dzieci z różnych stron świata” – Prowadzimy z dzieckiem rozmowę na temat jego  ulubionych zajęć, zabaw oraz zabaw dzieci innych narodowości. Opowiadamy o zabawach, które znane są również w Polsce, ale pod innymi nazwami. Prosimy dziecko, aby spróbowało odgadnąć ich nazwy. Następnie przeprowadzamy z dzieckiem kilka zabaw pochodzących z różnych stron świata. Dobrze jest wykorzystać podczas zabawy mapę, aby wskazać kraj z którego pochodzi.

  1. „Rzeka słów” – zabawa z Indii (Azja). Ustalamy zakres słów, np. zwierzęta, rośliny. Podajemy pierwsze słowo, a dziecko dodają kolejne. Każde słowo musi zaczynać się głoską, którą kończyło się poprzednie, np. tygrys – smok. Kto w ciągu 10 sekund nie poda wyrazu, traci punkt. Także w Polsce dzieci często grają w tę grę i nazywają ją „Podaj słowo”.
  2. „Rybak” – zabawa z Niemiec. Przed rozegraniem pierwszej rundy ustalamy kto jest rybakiem opiekun czy dziecko.„Rybak” stoi przed dzieckiem, które siedzi i ma dłonie wystawione przed siebie – to ryby. Rybak wodzi jedną ręką wolno pod dłońmi dziecka, wygłaszając tekst: Łowiłem ryby przez noc całą, ale złowiłem ich bardzo mało. Po ostatnim wyrazie próbuje znienacka klepnąć w dłoń dziecka. Aby uniknąć złapania, musi ono błyskawicznie odsunąć rękę. Jeśli rybakowi nie uda się schwytać ryby, musi próbować ponownie. Jeśli mu się powiedzie – następuje zmiana ról.
  3. „Ciepło – zimno” – zabawa z Liberii (Afryka). Jedna osoba chowa jakiś przedmiot i daje wskazówki pozostałym – w wersji polskiej słowami: „ciepło”, jeśli dana osoba zbliża się do przedmiotu, lub „zimno”, jeśli się od niego oddala; w wersji z Liberii miejsce ukrycia przedmiotu sygnalizuje się nie słowami, ale klaskaniem z różnym natężeniem, w zależności od odległości kryjówki.
  4. „Ojciec Szymon każe” – zabawa z Panamy (Ameryka Środkowa). Na środku koła stoi ojciec Szymon i pokazuje wymyślone przez siebie figury, które reszta uczestników musi wykonać. Potem ojciec Szymon wybiera zmiennika. W polskich przedszkolach dzieci bawią się w tę zabawę, ale pod nazwą „Jeż”. Możemy zaproponować, by zabawa była prowadzona w języku angielskim, a dziecko podawało nazwy czynności do pokazywania przez osobę towarzyszącą (Szymon każe – Simon says, jedz – eat, skacz – jump, pij – drink, tańcz – dance, czytaj – read).
  5. „Skakanie w workach” – zabawa dzieci kolumbijskich plantatorów kawy, którzy mają pod dostatkiem parcianych worków na ziarenka kawy. Dziecko kolejno skaczą w workach (można wykorzystać poszewkę) do celu np. na drugi koniec pokoju i wraca, przekazuje worek opiekunowi. Wygrywa ten kto szybciej pokonał trasę – mierzymy stoperem. Utrudnieniem może być skakanie w kapeluszu – plantatorzy noszą białe lub słomkowe kapelusze. Jeśli dziecko zgubi kapelusz, musi założyć go na głowę, zanim zacznie kontynuować skoki.
  6. Zabawa plastyczna „Enchoque” (czyt. enczioke) – wykonanie zabawki pochodzącej z Boliwii. Wyjaśniamy , że Boliwia leży w Ameryce Południowej, jest ponad trzy razy większa niż Polska, mieszkają tam Indianie. Możemy pokazać ten kraj na mapie. Następnie proponujemy dziecku wykonanie enchoque. Oryginalne enchoque składa się z drewnianego kijka i drewnianej kuli połączonych sznurkiem. W kuli jest wydrążony otwór. Gracz trzyma kijek i stara się, podrzucając kulkę w powietrze, nadziać ją na patyk. Enchoque można zrobić z papierowego lub plastikowego kubeczka, kawałka cienkiego sznurka i folii aluminiowej (ew. z orzechem włoskim w środku). Dziecko odcina ok. 50–60 cm sznurka, końcówkę kładzie na kawałku folii aluminiowej, a następnie zgniatają folię tak, by powstała kulka, a sznurek trzymał się w środku. Opiekun robi grubą igłą lub szpikulcem otwór w dnie kubeczka, przewleka nitkę i zawiązuje supeł.

Praca z książką cz4, str 33a – pisanie wyrazów po śladzie, łączenie zdjęcia z podpisem, kolorowanie. odnalezienie w książkach i albumach informacji na temat zabaw dzieci z różnych krajów oraz str 33b –układanie wyrazów z rozsypanki literowej, łączenie wyrazów z obrazkami

04.06.2020 – czwartek

Temat dnia: Nasze marzenia

Przebieg:

  1. Wysłuchanie nagrania piosenki „Moja fantazja” (You Tub), omówienie jej treści.

Moja fantazja muz.

Krzysztof Marzec, sł. Ewa Chotomska

Ref.: Bo fantazja, fantazja, bo fantazja jest od tego,

aby bawić się, aby bawić się, aby bawić się na całego.

To szkiełko wszystko potrafi,

na każde pytanie odpowie.

Wystarczy wziąć je do ręki

i wszystko będzie różowe.

Wystarczy wziąć je do ręki,

dosypać ziarnko fantazji

i już za chwilę można

dolecieć aż do gwiazdy.

Ref.: Bo fantazja, fantazja…

To szkiełko nigdy nie płacze,

Zawsze jest w dobrym humorze.

To szkiełko wszystko rozumie, Każdemu chętnie pomoże.

Wystarczy wziąć je do ręki,

Ziarnko fantazji dosypać

i już za chwilę można z panem Kleksem

w świat pomykać.

Ref.: Bo fantazja, fantazja…

Po wysłuchaniu piosenki zadajemy dziecku pytania: Jakie było szkiełko z piosenki? Co sprawiło, że można było dolecieć aż do gwiazd? Jak inaczej możemy nazwać fantazję? Odtwarzamy jeszcze raz nagranie piosenki, a dziecko stara się zaśpiewać refren. Przeprowadzamy z dzieckiem rozmowę na temat marzeń. Zadajemy pytania: Co to są marzenia? Czy wy macie jakieś marzenia? Czy wszystkie marzenia się spełniają? Czy marzenia są potrzebne? Zwracamy uwagę, że wszyscy mamy marzenia, ale nie wszystkie mogą się spełnić.

  1. Zabawa ruchowa „Taniec marzyciela”. Improwizacja ruchowa z wykorzystaniem kolorowych wstążek do utworu „Marzenie miłosne” Franciszka Liszta.
  2. Przygotowanie gazetki „Pociąg marzeń”. Z czasopism, gazet, kolorowanek dziecko wycina obrazki przedstawiające różne sprzęty i przedmioty do zabawy (np. piłki, drabinki, skakanki) i naklejaj na kartki w formacie A4. Może też dorysować niektóre elementy lub ramki, komponować obraz techniką kolażu.
  3. Zabawa ruchowo-twórcza „Po drugiej stronie tęczy” inicjowana opowiadaniem. Opiekun mówi: Po założeniu różowych okularów wybierzemy się do wymarzonego świata, znajdującego się po drugiej stronie tęczy. Każdy, kto chce wejść do bajkowej krainy, musi przejść przez bramę. Aby to zrobić, trzeba wymyślić jakieś ciekawe ruchy. Popatrz, jak tu pięknie i kolorowo. Rozejrzyj się dookoła, a zobaczy nad sobą różnobarwne motyle. Motylki siadają ci na ramionach, dalej, zdmuchnij je delikatnie. Teraz sam zamień się w motylka i lataj od kwiatka do kwiatka. Jakim zwierzątkiem chcesz się jeszcze stać? (naśladowanie ruchów wykonywanych przez wymyślone zwierzęta). Ojej, zrobiło się późno, musimy wracać. Wymyśl ruchy, które pozwoli ci ponownie przekroczyć bramę i wrócić do naszego świata.
  4. Zabawa sensoryczna „Skarby z Wyspy Marzeń”. Przygotowujemy pudełko z wyciętym otworem (np. opakowanie po chusteczkach wyciąganych) wkładamy do niego różne przedmioty. Dziecko rozpoznaje przedmiot jedynie po dotyku. Podaje jego nazwę, dzieli ją na sylaby i próbuje wymyślić do niej rym.

Praca z książką cz4, str 32a – podawanie nazw obrazków, odczytywanie wyrazów, łączenie ze sobą tych, które się rymują, rysowanie schematu skrzydła motyla oraz str 32b – rysowanie po śladzie, kolorowanie obrazka.

03.06.2020 – środa

Temat dnia: Z wizytą u moich rówieśników

Przebieg:

  1. Słuchanie wiersza „Kolorowy pociąg” S. Daraszkiewicza i rozmowa na temat jego treści.

 

 

Kolorowy pociąg

  1. Daraszkiewicz

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, kolorowych kwiatach.

A w pociągu olbrzymia gromada,

i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.

Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,

lecz niech każdy o sobie opowie.

Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,

daję wam w podarku dwa duże kokosy,

a może nie wiecie, co to znaczy kokos?

To palmowy orzech, co rośnie wysoko

W niskim ukłonie czoło chylę,

mam dla was figi i daktyle.

Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,

kto ma odwagę, niech wsiądzie.

Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki

i pałeczkami jem ryż z miseczki.

Piszą pędzelkiem, sypiam na matach,

a mój podarek – chińska herbata.

Na zielonym stepie stado wołów pasam, ł

apię dzikie konie za pomocą lassa.

Lasso to jest długa, bardzo długa lina,

a moja ojczyzna zwie się Argentyna.

Francja jest złota i zielona,

Francja ma słodkie winogrona.

Rodacy moi z tego słyną,

że robią wino, dobre wino.

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach,

w kolorowych kwiatach. 

Kolorowy pociąg wesoła muzyka,

a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.

Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.

Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.

Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,

a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

Po wysłuchaniu wiersza prowadzimy  z dzieckiem rozmowę na temat jego treści:

Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolejno do pociągu? Jak nazywają się kraje, z których pochodziły? Czy pamiętacie, w jakiej kolejności wsiadały dzieci? Kto pierwszy wsiadł do pociągu? Kto wsiadł ostatni? Ja myślicie, kto przyjechał na wielbłądzie? Kto je ryż pałeczkami? Jak się jeszcze przedstawiło chińskie dziecko? Jak spędza dzień dziecko w Argentynie? Z czego słynie Francja? Co można powiedzieć o dziecku z Polski – jak wygląda, co lubi robić, co lubi jeść? Czy wszystkie dzieci w Polsce są takie same? Czy w rzeczywistości dzieci opisane w wierszu zawsze tak wyglądają i się zachowują?

Zwracamy uwagę na to, że dzieci w wierszu są przedstawione w bardzo uproszczony sposób. W rzeczywistości niezależnie od regionu świata, który zamieszkują, mogą różnie wyglądać, lubić różne rzeczy. Wszystkie dzieci na świecie łączy chęć zabawy, miłość do opiekunów itp.

  1. Zabawa językowa „Kraje i ich mieszkańcy”. Dajemy dziecku kopertę,w której znajdują się nazwy krajów i ich mieszkańców. Dziecko dobiera napisy pasujące do siebie, np. Polska – Polak, Anglia – Anglik, Francja – Francuz, Turcja – Turek. Po rozmowie o tym, jakie są różnice w znaczeniu tych pojęć, układamy napis Polska,prosimy dziecko o jego odczytanie i ułożenie napisu z Alfabetu (przygotowane literki) . Dzieci układają wyrazy Polka i Polak.
  2. Oglądanie krótkiego filmiku „Dzieci z różnych stron świata, ich domy i zabawy – prezentacja” (dostępny na kanale you tub). Swobodna rozmowa, komentarz, porównanie z wierszem.
  3. Zabawa rozwijającą umiejętność czytania „Czarownica patrzy” – Przygotowujemy kartki z wyrazami 2-, 3-, 4-, 5- i 6-literowymi – to skarby Czarownicy, które dziecko próbują wykraść. Skarby są rozłożone w różnych miejscach pokoju Czarownica, czyli opiekun rzuca dużą kostką, a dziecko sprawdza ile oczek wypadło. Jeśli jedno, klaszcze, jeśli 2, 3, 4, 5 lub 6, spaceruje po pokoju i szuka wyrazu z taką liczbą liter. Ma na to tyle czasu, ile trwa wypowiadanie przez czarownicę tekstu: Kto szybko nie stanie, tego zjem na śniadanie. Przy ostatnim słowie dziecko zatrzymuje się, niezależnie od tego, czy znalazł wyraz, czy nie. Następnie odczytuje odnaleziony wyraz i sprawdza czy występująca w nich liczba liter zgadza się z liczbą oczek na kostce. Jeżeli dziecko wybrało wyraz poprawnie, odkłada kartonik na stolik przy swoim miejscu, jeżeli źle, oddaje skarb czarownicy. Zwycięża jeżeli zbierze więcej wyrazów niż Czarownica, jeżeli mniej wykonuje zadanie specjalne, które ona zaproponuje, np. uporządkowanie książeczek na półce, wykonanie 6 przysiadów itp.

Praca z książką cz 4, str 31a – odszukiwanie obrazków postaci na podstawie ich sylwet

oraz str 31b – odnajdywanie wspólnych cech dzieci na zdjęciach, rysowanie symboli.

02.06.2020 – wtorek

Temat dnia: Dzieci na świecie

Przebieg:

  1. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych z piłką.
  2. „Razem” – ćwiczenia z piłką. Dziecko z opiekunem siedzą w rozkroku tyłem do siebie. Podają piłkę górą, bokiem raz w prawą, raz w lewą stronę. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy. Zmieniamy pozycję, układamy się na brzuchu, twarzą do siebie i podajemy sobie piłkę, z lekkim uniesieniem w górze. Następnie w pozycji stojącej w ustawieniu tyłem podajemy piłkę górą, a druga osoba podaje dołem.
  3. „Celowanie” – ćwiczenie celności. Ustawiamy na środku pokoju dużą piłkę (może być też duży pluszak lub inny bezpieczny przedmiot, zabawka) Dziecko otrzymuje małą piłeczkę (np. tenisową) i ma za zadanie trafić nią w dużą piłkę. Ćwiczą na zmianę z opiekunem, wygrywa ten, kto więcej razy trafi w dużą piłkę.
  4. „Złap mnie, jeśli potrafisz” – ćwiczenie precyzji ruchów i refleksu. Dziecko otrzymuje którą ma odbić od ściany i złapać. Następnie musi wykonać dodatkowe zadanie przed złapaniem piłki, np. klasnąć, złapać się za włosy, dotknąć kolan, skrzyżować dłonie na piersiach.
  5. „Wzajemne wsparcie” – ćwiczenie współpracy. Dziecko leży na plecach, opiekun turla piłkę, dziecko podpierają się rączkami z tyłu i podnosi nogi, by piłka swobodnie się przeturlała. W kolejnej rundzie turlamy piłkę szybciej. Jeśli dziecko przeszkodzi turlającej się piłce, zastępuje opiekuna, następuje zmiana – dziecko turla piłkę, opiekun ćwiczy.
  6. Słuchanie wiersza „Dzieci świata „Wincentego Fabera. W trakcie czytania tekstu opiekun pokazuje dziecku miejsca na mapie świata, z których pochodzą bohaterowie wiersza.

„Dzieci świata”

Wincenty Faber

W Afryce w szkole na lekcji,

Śmiała się dzieci gromada,

Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,

Że gdzieś na świecie śnieg pada.

A jego rówieśnik Eskimos,

Też w szkole w chłodnej Grenlandii,

Nie uwierzył, że są na świecie

Gorące pustynie i palmy.

Afryki ani Grenlandii

My także jak dotąd nie znamy,

A jednak wierzymy w lodowce,

W gorące pustynie, w banany.

I dzieciom z całego świata, 

 chcemy ręce uścisnąć mocno

i wierzymy, że dzielni z nich ludzie, j

ak i z nas samych wyrosną.

Po lekturze wiersza rozmawiamy  z dzieckiem na temat jego treści. Zadajemy pytania: Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego? Gdzie mieszkają Eskimosi? Zwracamy uwagę, że nazwa Eskimos obecnie uchodzi za obraźliwą, zamiast niej używamy nazwy Innuit. O czym nie wiedziały dzieci w Grenlandii? Co łączy dzieci na całym świecie? Prowadzimy rozmowę, zachęcając do swobodnych wypowiedzi o dzieciach z różnych zakątków Ziemi: Czy byłeś kiedyś w innym kraju? Czy byłeś kiedyś na innym kontynencie? Jakich ludzi tam spotkałeś ? Jakie dzieci spotkałeś ? Czy wszyscy mówili tym samym językiem, co ty ? Co ich od ciebie różniło? Co było podobne? Podkreślamy,  że nie wszystkie kontynenty są tak samo zaludnione i że na niektórych nie mieszkają ludzie (Antarktyda).

  1. „Dzieci z różnych stron świata” – oglądanie zdjęć (wykorzystujemy ilustracje z czasopism, dostępnych książek lub z internetu) przedstawiających dzieci z różnych stron świata oraz ich domów, wypowiadanie się dzieci na temat wyglądu rówieśników z innych krajów. Ważne, by nie były to stereotypowe, schematyczne wyobrażenia o mieszkańcach innych krajów i kontynentów. Warto podkreślić, że dzieci z Afryki czy Azji, mieszkające w miastach, mają domy i ubrania podobne do tych, które znamy. Zadajemy pytanie: Co różni, a co łączy dzieci na całym świecie? Dziecko na podstawie zdjęć wypowiada się na temat podobieństw i różnic w wyglądzie dzieci z różnych stron świata. Powinno zwrócić uwagę na kolor włosów, karnację, wzrost, sylwetkę, nastrój. Zadajemy pytania: Dlaczego jedne dzieci są wesołe, a inne smutne? Jak możemy pomóc tym, które wyglądają na smutne? Z jakich krajów mogą pochodzić te dzieci? Możemy podać krótką informację, np.: Wiele dzieci mieszka w krajach biednych. Muszą pracować, aby pomóc rodzicom w utrzymaniu rodziny. W Ameryce Południowej dzieci pracują w kopalniach, pchają ciężkie wózki załadowane węglem. Mali Afrykanie najczęściej spędzają czas na pastwiskach, pasąc bydło. Dziecko wspólnie z opiekunem wymieniają różne sposoby pomocy niektórym dzieciom z biednych rejonów świata (kupowanie produktów ze specjalnym znaczkiem, akcje charytatywne, zbieranie darów itp.).
  2. Zabawa plastyczna „Mój portret”.Dziecko przegląda się w małym lusterku , zwracając uwagę na kolor włosów, oczu, uczesanie, cechy charakterystyczne (pieprzyk). Wymyśla i pokazuje w lusterku różne miny wyrażające radość, smutek, strach, zdziwienie, złość. Omawiamy sposób wykonania portretu, czyli dziecko będzie rysować tylko głowę i ramiona. Wyróżniamy z dzieckiem części głowy, twarzy, szyję, ramiona. Dziecko rysuje swój portret kredkami świecowymi na okrągłym kartonie Gotowe portret podpisują swoim imieniem samodzielnie lub przy pomocy opiekuna.

Praca z książką cz 4, str 30a – uzupełnianie ilustracji nalepkami, rozmowa na temat praw dziecka oraz str 30b – uzupełnianie tabeli nalepkami, czytanie zdań z poznanych liter, zapisywanie i obliczanie działania.

Uwaga! Realizując zamieszczone scenariusze zwracamy uwagę na możliwości dziecka (chęci, zainteresowanie tematyką), możemy wybierać dowolną kolejność i wykorzystywać swoje pomysły lub propozycje dziecka, można też rozłożyć zadania na różne pory dnia.

01.06.2020r – poniedziałek

Temat dnia: Nasze prawa i obowiązki

Przebieg:

  1. Zabawa z elementami dramy „Stop-klatka”. Opiekun prosi, by dziecko spróbowało przypomnieć sobie sytuację, która wiąże się z przyjemnym lub nieprzyjemnym uczuciem. Następnie odwraca się tyłem, a na umówiony sygnał ponownie odwraca się i przybierają pozę oraz minę związaną z tym zdarzeniem. Wtedy może opowiedzieć o sytuacji, którą pokazywało oraz o swoich uczuciach. Następnie opiekun prezentuje swoje przeżycia i uczucia.
  2. Zabawa słowna „Dokończ zdanie”. Dziecko wspólnie z opiekunem podają sobie piłeczkę (kłębek włóczki, małą maskotkę, jabłko) i mówią o swoich marzeniach, rozpoczynając zdanie: Moim marzeniem jest…, o swoich upodobaniach, rozpoczynając zdanie: Najbardziej lubię… , o swoich uczuciach: Jestem szczęśliwy gdy…, Źle mi jest kiedy…, Ciesze się kiedy…, Boję się…
  3. Piosenka o prawach dziecka (do odsłuchania na kanale you tub)Zapraszamy dziecko do uważnego słuchania utworu: Za chwilę posłuchamy piosenki, która mówi nam o prawach dzieci na całym świecie. Proszę, żebyś podczas słuchania postarał się zapamiętać, o jakich prawach dziecka śpiewają dzieci w piosence.

Piosenka o prawach dziecka

sł. i muz. Jerzy Kobyliński

Mam prawo żyć,

Mam prawo być sobą,

Czuć się bezpiecznie, wolną być osobą.

Mam prawo kochać i kochanym być,

Nie można mnie krzywdzić, poniżać i bić.

Mogę się śmiać,

Może się dziać pięknie,

Pragnę być zdrowy, rosnąć w swoim tempie.

Mam prawo wybrać sam przyjaciół swych,

Nie można mnie zmuszać do uczynków złych.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,

Dziecka prawa to nie zabawa.

Mam prawo śnić, mam prawo być inny,

Mogę być słabszy, lecz nie czuć się winny.

Mam prawo śpiewać głośno, kiedy chcę,

Mam prawo płakać cicho, gdy mi źle.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,

Dziecka prawa to nie zabawa.

Po wysłuchaniu piosenki prosimy dziecko,  by opowiedziało jakich prawach dziecka jest w niej mowa.

  1. Zabawa ćwicząca logiczne myślenie „Prawda – nieprawda”. Opiekun wypowiada różne zdania. Jeśli zdaniem dziecka zdanie jest prawdziwe, klaszcze, jeśli nieprawdziwe – tupie nogami. Przykładowe zdania:

– Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.

– Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.

– Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.

– Mogę bawić się tylko z kolegami, których wybierze (imię dziecka).

– Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.

– Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.

– Mogę bawić się tylko z koleżankami, które wybierze (imię dziecka).

– Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić.

  1. Zabawa plastyczna „Nasze prawa”. Zadaniem dziecka jest stworzenie plakatu, który będzie pokazywał, jakie prawa dzieci są dla niego najważniejsze. Możecie rysować, pisać, wyklejać i ozdabiać dowolnie plakat. Może skorzystać również z podpisów przygotowanych przez opiekuna: Prawo do zabawy, Prawo do nauki, Prawo do życia w rodzinie, Prawo do życia bez przemocy, Prawo do wyrażania swoich uczuć, Prawo do odpoczynku. Podczas pracy dziecka opiekun może włączyć Piosenkę o prawach dziecka, wspierać dziecko , służyć radą i pomocą, pomaga czytać napisy. Po zakończonej pracy dziecko prezentuje efekt swojej pracy, dzieli się też wrażeniami z procesu tworzenia. Następnie wiesza pracę w widocznym miejscu.

Praca z książką str 4.29a – dopasowywanie treści przeczytanej przez opiekuna do obrazka:                 1. prawo do wychowania w rodzinie, 2. prawo do ochrony przed przemocą, 3. prawo do zabawy i wypoczynku, 4. prawo do wyrażania własnych poglądów, 5. prawo do opieki zdrowotnej, 6. prawo do edukacji;

oraz str 29b – odczytywanie krótkich zdań, łączenie ich z odpowiednimi obrazkami, rysowanie swoich obowiązków w domu i podczas zajęć

Tematy zajęć na tydzień 25 – 29.05.2020r

Język angielski

Język angielski vegetables

29.05.2020 – piątek

Temat : „Piknik rodzinny”

Przebieg zajęcia:

  1. Jedziemy z rodzicami na wycieczkę

Rodzic trzyma pusty plecak, do którego na przemian z dzieckiem będzie wkładał rzeczy, które będą potrzebne na wycieczce., określając przy tym jej przeznaczenie.  Rodzic zwraca uwagę na zasady bezpieczeństwa podczas posiłku, pilnowanie się rodziny podczas pikniku, zjadanie tylko rzeczy które rodzice pozwolą, zachowanie bezpiecznej odległości przy kontakcie z nieznanymi zwierzętami, smarowanie się kremem z filtrem, noszenie czapki, itp.

  1. Zabawa sensoryczna „Co mam w koszu?”

Rodzic ukrywa w koszu przedmioty i produkty, które można zabrać na piknik, np. jabłko, wodę, kanapki, kubek, papierowe talerzyki. Zadaniem dziecka jest rozpoznanie ich za pomocą dotyku. Zabawę można również przeprowadzić wykorzystaniem j. angielskiego (miękki-soft, twardy- hard, długo –long, krótki- short, duży- big, mały- small). Można też przeliczyć rzeczy w j. angielskim (piosenka o liczbach na youtube https://www.youtube.com/watch?v=D0Ajq682yrA)

  1. Zabawa matematyczna „Przygody na pikniku”

Dziecko dostaje liczmany, np. nakrętki, klocki, guziki. Następnie rodzic wyciąga z kosza rzeczy z poprzedniej zabawy i układa zadanie na jej temat, np.

Na piknik zabrałam 3 jabłka. Moja koleżanka przyniosła jeszcze 2 jabłka. Ile mamy razem jabłek? Dzieci dodają i odejmuja w zakresie10 lub więcej ( na miarę możliwości dzieci)

  1. Zabawa dydaktyczna „Letni piknik”

Wariant I

Rodzic rozkłada dziecku koc na dywanie, na nim kładzie kosz piknikowy, a obok niego na papierowych talerzykach różne skarby wiosenno-letnie : owoce, zioła, patyki, trawy, główki stokrotek, itp.  Zachęca dziecko do stworzenia na talerzyku różnych obrazów i kompozycji.

Wariant II

Można stworzyć podobną kompozycję na spacerze- przyklejając do talerzyka :listki, płatki różnych kwiatów, gałązki, szyszki i inne naturalne znaleziska. Dobrze mieć mocniejszy klej, np.typu magic.

 

Wariant III

Talerzyk pokrywamy masą solną ( tyle samo mąki pszennej, tyle samo soli i trochę wody) i odbijamy na nim nasze skarby.

  1. Zadania w książce cz4. s.25A, 25B

 

 

 

 28.05.2020 – czwartek

Temat : „Z rodziną najlepiej”

Przebieg zajęcia:

  1. Rozmowa o rodzinie.

Podaj nazwy członków swojej rodziny bliższej i dalszej. Czym różnią się członkowie rodziny? ( płcią, wiekiem, wyglądem). Kim jest dla ciebie mama mamy, tata taty?  Kim ty jesteś dla nich? Kim jest dla ciebie siostra mamy, siostra taty? Kim jest dla ciebie brat mamy, brat taty? Co najbardziej lubisz robić z rodziną? Ile osób ma twoja rodzina?

  1. Zabawa ruchowa „Podskocz, jeśli usłyszysz głoskę…”

Rodzic podaje wyrazy i umawia się z dzieckiem, że dziecko podskoczy, kiedy usłyszy wskazaną głoskę w wyrazie : m, k, t…

  1. Piosenka „Moja wesoła rodzinka”

https://www.youtube.com/watch?v=dxKA0073O34

  1. Zabawa dramowa” Scenka rodzinna”

Dziecko prezentuje scenki z życia rodzinnego- rodzice odgadują, jaką czynność dziecko naśladuje( można pokazywać w parach). Potem odwracamy role, rodzice pokazują, dzieci odgadują.

  1. Zadania w książce cz4. s.27A, 27B- rozwijanie umiejętności grafomotorycznych, próby samodzielnego czytania.

 

 

 

27.05.2020r – środa

Temat : „Moje rodzeństwo”

Przebieg zajęcia:

  1. Opowiadanie ilustrowane ruchem, pt. „Rodzina”

Brat stoi naprzeciwko siostry( rolę mogą odegrać też rodzice). Za każdym razem, kiedy dziecko usłyszy słowo: brat- robi przysiad, a kiedy dziewczynka- podskakuje. Chłopiec reaguje na polecenia dla chłopca, a dziewczynka, dla dziewczynki

Pewnego dnia rodzeństwo- siostra i brat wybrało się na spacer do parku. Wyszli ze swojego domu i zrobili3 kroki do przodu (dziecko robi). Następnie brat zauważył ślimaka na liściu akacji i cofnął się o jeden krok. Siostra z kolei usłyszała szelest w gałązkach bzu i przesunęła się o dwa kroki w lewo. Oddzielili się od siebie. Co Muszą teraz zrobić brat z siostrą, żeby się spotkać? Ile kroków i w którą stronę muszą wykonać, żeby się spotkać?

Dzieci szukają rozwiązania. Po chwili rodzic czyta dalej.

Udało się! Brat z siostrą wspólnie wędrują do parku. Zrobili 5 kroków do przodu i 3 kroki w prawo. Siostra zauważyła nadchodzącą babcię i zrobiła jeszcze dwa kroki do przodu. Brat dołączył do niej, ale szedł inną drogą, więc wykonał dwa kroki w lewo i kolejne dwa kroki do przodu. Rodzic kontynuuje zabawę, aż dzieci dotrą do przeciwnej strony pokoju.

 

  1. Słuchamy piosenki „Zabiorę brata na koniec świata”

https://www.youtube.com/watch?v=ewYgrFUwr5I

 

  1. Wykonanie Maskotki dla brata/siostry/mamy/taty.

Dziecko wypełnia skarpetę watą. Z włóczki w dowolnym kolorze robi czuprynkę stworka i przykleja ją do skarpety. Może związać włosy wstążką. Przykleja oczy z guzików. Z kolorowego papieru, materiału wycina i przykleja buźkę. Ozdabia maskotkę wg własnego pomysłu.

  1. Zadania w książce cz4. s.26A, 26B

 

 

 26.05.20 20 – wtorek

Temat : „Mój tata”

Przebieg zajęcia:

  1. Zestaw zabaw ruchowych:
  • „Co to za zwierzę?”- dziecko naśladuje ruchem sposób poruszania się wybranego przez siebie zwierzęcia, reszta rodziny próbuje odgadnąć, jakie to zwierzę.
  • Poćwicz ze mną tato”- wykonywanie ruchów naprzemiennych, np. dotykamy prawą dłonią lewego kolana- lewą dłonią prawego kolana. Prawa ręka-lewy bark, lewa ręka- prawy bark. Prawa ręka – lewa kostka, lewa ręka- prawa kostka, itp (elementy kinezjologii edukacyjnej Dennisona).
  • Zabawa z elementami pantomimicznymi, „Pokaż”- wspólnie z rodzicem-jednocześnie, np. jak podnosisz ciężki kamień, jak wypatrujesz grzybów w lesie, jak obserwujesz przyrodę przez lornetkę, jak przeskakujesz rzekę, jak wciągasz linę na maszt statku, itp.
  1. Rozmowa z rodzicem- (w razie możliwości z tatą), nt. w jaki sposób lubię spędzać z nim czas?

      Wiersz „Mój tato” B. Forma

Chodzimy z tatą na długie spacery,

Mamy wspaniałe dwa górskie rowery.

Po parku na nich często jeździmy

I nigdy razem się nie nudzimy.

Gdy mroźna zima nagle przybywa

I ciepłym szalem wszystko okrywa,

bierzemy narty i śnieżne szlaki

wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.

Często chodzimy razem do kina,

Lubimy obaj, gdy dzień się zaczyna.

Takiego mieć tatę , to wielkie szczęście

– życzeń mu składam dziś jak najwięcej.

 

  1. Słuchamy piosenki „Daj mi rękę, tato”

        https://www.youtube.com/watch?v=ZxgFEtsfIBs

  1. Zadania w książce cz4. s.25A, 25B

 

    Zadanie dla Michałka i chętnych dzieci:

    Wariant I-narysowanie portretu rodziny- pastelami olejnymi.

    Wariant II- można też stworzyć rodzinę wykorzystując różnej wielkości butelki (jako

     tułów- można ją pomalować, dokleić ręce), naklejając im przy gwincie butelki,

     narysowaną i wyciętą głowę.

 

 

25.05.2020r – poniedziałek

Temat : „Moja mama”

Przebieg zajęcia:

  1. Kalambury „Co robi moja mama?”

Dziecko naśladuje czynności wykonywane przez mamę, reszta rodziny próbuje je odgadnąć.

  1. „Niespodzianka dla mamy”

       Rodzic lub rodzeństwo pomaga dziecku w przygotowaniu niespodzianki. Tworzymy listę, metodą „Burzy mózgów”- „Moja mama jest…Dziecko (rodzeństwo ) wpisuje słowa, które kojarzą się z mamą, np. kochana, radosna, wesoła, śliczna…itp. Listę można ozdobić rysunkami i podarować mamie.

  1. Słuchamy piosenki o mamie, pt. „Buziak”

https://www.youtube.com/watch?v=b-ECatfl-8U

Przećwiczenie narządów mowy- puszczanie całusków, kląskanie w rytm muzyki, osłuchanie się  piosenką, próby wspólnego śpiewania refrenu: „Buzi, buzi, buźki, wesołe całuśki, każdy bardzo lubi, dostawać całuski”

  1. Praca plastyczna „Moja mama”

       –rysowanie postaci mamy na kartce, dziecko samo dokonuje wyboru, jakie narzędzia

        wykorzysta

  1. Zadania w książce cz4. s.24A, 24B

  – rozwijanie umiejętności rozpoznawania liter i czytania krótkich wyrazów, tekstów( na miarę możliwości dzieci-może być z pomocą dorosłego),

– rozwijanie umiejętności matematycznych poprzez utrwalenie orientacji w przestrzeni- zaznaczonej na kartce.

 

 

Tematy zajęć na tydzień 18 – 22.05.2020r

Temat tygodnia: W krainie muzyki

22.05.2020 – piątek

Temat: Jak dbać o słuch?

Przebieg:

  1. Zabawa „Co słychać w hałasie?”. Prosimy dziecko, aby usiadło przy stoliku i spróbowało w skupieniu przeczytać zdania z KZ (s. 70–71). W tym czasie opiekun zaczyna głośno się zachowywać, czyli np może śpiewać Sto lat, tupać, przestawiać sprzęty, rozmawiać głośno przez telefon. Po 2–3 minutach takiej zabawy prosimy dziecko o opowiedzenie treści tego, co obejrzało i przeczytało. Najprawdopodobniej dziecko mogło mieć trudność podczas samodzielnej pracy. Prowadzimy rozmowę na temat tego, jak dziecko się czuło, gdy w pokoju było głośno, w czym może nam przeszkadzać hałas. Naprowadzamy dziecko na wnioski, że hałas jest nie tylko niemiły, lecz także niebezpieczny dla zdrowia.
  2. Słuchanie opowiadania „Hałasowanie „. Nadstaw, proszę, uszu (gest dotykania uszu) i uspokój usta (gest dotykania ust). Podczas słuchania opowiadania o przygodach bliźniaków Kuby i Buby postaraj się zapamiętać, dokąd poszli tym razem i co się wydarzyło.

„Hałasowanie”

Grzegorz Kasdepke

Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bardzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympatycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!

– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.

Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrzała się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.

– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!… Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana!…

Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.

– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…

– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona babcia.

– To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba. Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

Po wysłuchaniu opowiadania prowadzimy z dzieckiem rozmowę : Czy zapamiętaliście, dokąd wybrali się Kuba i Buba? Kto im towarzyszył? Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił? Czy to jest kulturalne zachowane, gdy mówimy bardzo głośno w publicznych miejscach? Dlaczego? Jeśli dzieci mają trudność z odpowiedzią na któreś pytanie, N. może przeczytać raz jeszcze odpowiedni fragment tekstu.

  1. Zabawy ruchowe

„Instrumenty” – dziecko  – muzykant wyobraża sobie jakiś instrument i udaje, że na nim gra. Opiekun odgrywa rolę dyrygenta i zaczyna dyrygować. Muzykant śledzi pałeczkę dyrygenta i przyśpiesza albo zwalnia ruchy rąk czy palców. Gra w milczeniu i bez uśmiechu. Dyrygent próbuje rozśmieszyć dziecko, jeżeli się uśmiechnie, musi przestać grać. Następuje zmiana między muzykiem a dyrygentem. 

„Muzyczne powitania”. Włączamy  dowolną muzykę, do której dziecko swobodnie tańczy. Co pewien czas zatrzymujemy nagranie i wydajemy polecenie wykonania krótkich działań w ruchu, np.: Unieś ręce w górę, , dotknij kostek u nóg, zwiń się w kłębek, połóż dłonie na kolanach itd

 „Perkusja” – dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, plecy proste, ręce na kolanach. Włączamy szybką, rytmiczną muzykę. Dziecko wystukuje rytmy: klaszcze,  uderza w kolana, uderza dłońmi o podłogę itp. Wykonuje te czynności po dwa razy, potem po cztery itd.

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dziecko siedzi odwrócone plecami do opiekuna, który wykonuje masaż pleców zgodnie z instrukcją:

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),

potem konie (piąstki),

panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)

z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).

Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),

płynie rzeczka (rysujemy linię),

pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).

Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy)

Praca z książką cz 4,str 19b – rysowanie odpowiednich symboli pod obrazkami przedstawiającymi sytuacje związane z hałasem oraz str 20a, samodzielne pisanie liter h, H, pisanie zdań po śladzie.

21.05.2020 – czwartek

Temat: Muzyka okolicznościowa

Przebieg:

  1. Słuchanie wiersza „Ćwir „. Zachęcamy dziecko do uważnego wysłuchania wiersza. Przed jego odczytaniem prosimy , by dziecko wróciło uwagę na niektóre szczegóły: Podczas słuchania wiersza zastanów się, proszę, dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one. Pomyśl też o tym, co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”.

„Ćwir, czyli kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”  Agnieszka Frączek

Wróbel w gości wpadł do wron

I już w progu, jak to on,

bardzo grzecznie: – Ćwir, ćwir! – rzekł.

Wrony na to w dziki skrzek:

– Co on gada?!

– Kra, kra, kra!

– Tyś słyszała to, co ja?

– Jakiś jazgot?

– Zgrzyt?

– I brzdęk?

– Co to był za dziwny dźwięk?!

Wróbel: Ćwir! – powtórzył więc.

 Wtedy wrony: buch, bam, bęc!

po kolei spadły: bach!

z przerażenia wprost na piach.

A gdy otrzepały puch,

oczyściły z piachu brzuch,

 skrzydła, dzióbek oraz pięty,

 rzekły: – Biedak jest ćwirnięty

Po przeczytaniu wiersza prowadzimy z dzieckiem rozmowę : Dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one? Jak myślisz, dlaczego chciały, żeby wszyscy mówili tak samo? Czy dźwięki „kra” były lepsze lub gorsze od „ćwir”, jak myślicie? Co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”? Czy pasuje ono do każdej sytuacji? Czy wszystkim ludziom musi podobać się to samo? Co to znaczy, że mamy różny gust, różne upodobania? Czy te upodobania mogą być lepsze albo gorsze, tak jak chciały wrony?

  1. Swobodne wypowiedzi nt „Jaka muzyka pasuje?”. Zachęcamy dziecko do wypowiadania się na temat różnych rodzajów muzyki: Opowiedz, proszę, słowami, jaka muzyka, twoim zdaniem, najbardziej pasuje do tańca? Jaki jest najbardziej znany utwór, który śpiewamy na urodzinach? Czy w każdym kraju ten utwór brzmi tak samo? Jeśli chcesz odpocząć, jaki rodzaj muzyki wybierzsz? Czy dźwięki płynące z lasu, rzeki, szum morza to też muzyka? W jakich okolicznościach śpiewamy „Mazurka Dąbrowskiego”? Opiekun podsumowuje wypowiedzi dzieci, wspominając, że w określonych sytuacjach niektóre rodzaje muzyki lepiej oddają charakter uczuć niż inne. Warto jednak, by podkreślił, że czasem nasze indywidualne upodobania mogą nie pasować do tych ogólnie przyjętych. Ważne, żeby powiedział wprost, że taka sytuacja jest jak najbardziej w porządku. Może przywołać sytuację z wiersza „Ćwir” ,czyli kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one, aby jeszcze raz podkreślić, że różnice w upodobaniach są naturalne.
  2. Happy Birthday. Zachęcamy dziecko do wspólnego , zaśpiewania Sto lat bez podkładu muzycznego. Prosimy by opowiedziało w jakich okolicznościach śpiewa się w Polsce tę piosenkę. Opiekun dąży do tego, by dziecko nie poprzestało jedynie na wyjaśnieniu, że Sto lat śpiewamy na urodzinach, ale również z okazji jubileuszów, rocznic, wtedy gdy składamy życzenia. Następnie zapraszamy do posłuchania odpowiednika życzeń urodzinowych w wersji angielskiej. Zaznaczamy, że Happy Birthday śpiewa się wyłącznie z okazji urodzin, nie tak jak Sto lat w Polsce.

Sto lat

tradycyjny utwór okolicznościowy, autor nieznany

Sto lat, sto lat

niech żyje, żyje nam.

Sto lat, sto lat

niech żyje, żyje nam.

Jeszcze raz, jeszcze raz,

niech żyje, żyje nam,

niech żyje nam.

 

Happy Birthday

tradycyjny utwór okolicznościowy, autor nieznany

Happy birthday to you,

Happy birthday to you,

Happy birthday dear (Teddy),

Happy birthday to you!

 

  1. Zabawa techniczna „Nasza gitara”. Proponujemy dziecku wykonanie instrumentu według instrukcji. Gromadzimy w jednym miejscu, np. na stole, wszystkie przedmioty potrzebne do skonstruowania gitary: opakowanie po wyjmowanych chusteczkach higienicznych, kolorowy samoprzylepny papier, nożyczki, kilka gumek recepturek, kawałek grubego kartonu (np. z pudła), czarny marker, taśma samoprzylepna. Zapraszamy dziecko do wykonania gitary. Dziecko najpierw okleja pudełko kolorowym papierem, następnie mocuje gumki, tak by przechodziły nad otworem w pudełku (pudełko odgrywa rolę pudła rezonansowego). Na rantach pudełka opiekun może wykonać niewielkie nacięcia nożykiem, by struny się nie przesuwały. Następnie dziecko wycina z kartonu gryf oraz główkę gitary, przykleja za pomocą taśmy, rysuje na nich markerem progi i struny.
  • Praca z książką cz 4, str 19a – pisanie po śladzie, zapisywanie dodawania oraz str 20b – kącik grafomotoryczny, kolorowanie pól z właściwym układem nut

20.05.2020 – środa

Temat: Muzyka wokól nas

Przebieg:

  1. Zabawa słuchowa „Jaki to instrument?”. Zapraszamy dziecko do zabawy słuchowej: Przygotuj, proszę, swoje uszy do słuchania. Za chwilę włączę nagranie dźwięków kilku instrumentów ( wykorzystujemy nagrania z internetu) Twoim zadaniem jest odgadnąć, jaki instrument słyszysz. Jeśli dziecko ma trudność ze znalezieniem odpowiedzi, opiekun może je naprowadzać poprzez opisywanie wyglądu instrumentów (podanie pierwszej sylaby, głoski, pokazanie sposobu gry na danym instrumencie).
  2. „Czy rozpoznasz instrumenty?”. Wyjaśniamy dziecku reguły zabawy: Za chwilę usłyszycie pewien utwór w języku angielskim ( fragment utworu „Still” w wykonaniu zespołu AudioFeels) Słowa nie są istotne, nie powinny Cię rozpraszać, więc nie musisz się na nich skupiać. Postaraj się, słuchając, spróbować wyróżnić i zapamiętać, jakie instrumenty wykorzystano w utworze.  Po wysłuchaniu utworu porozmawiamy o tym, jakie instrumenty zapamiętałeś. Wspólnie z dzieckiem w ciszy słuchamy fragmentu „Still” w wykonaniu zespołu AudioFeels. Po wysłuchaniu utworu prosimy  dziecko, aby opowiedziało, które instrumenty udało mu się zidentyfikować (gitara, perkusja, instrumenty smyczkowe). Na zakończenie podsumowujemy zabawę: Mam dla Ciebie pewną wiadomość. Świetnie poradziłeś  sobie z wysłuchaniem i podaniem nazw instrumentów występujących w tej piosence. Ale czy wiesz, że tak naprawdę w tej piosence nikt nie grał na żadnym instrumencie? Wszystkie dźwięki zostały wyśpiewane przez osoby z zespołu. Brzmiały jak prawdziwe instrumenty, prawda? Czy Ty też tak potrafisz? Spróbujmy naśladować dźwięk gitary, perkusji itp.
  3. Zabawa plastyczna „Malowanie muzyki”. Rozdaje dzieciom kartki formatu A3, farby, pędzle i kubki na wodę. Włącza utwór Still (kilka razy) i prosi dzieci o zastanowienie się, jaki kolor kojarzy im się z tą muzyką, czy linie, które obrazowałyby ten utwór, byłyby łagodne czy ostre itp. Dzieci słuchają utworu i malują muzykę.

19.05.20 – wtorek

Temat: Mała orkiestra

Przebieg:

  1. Głowa, ramiona – zabawa ruchowa do piosenki. Wspólnie z dzieckiem gestem ilustrujemy słowa piosenki, dotykając odpowiednich części ciała. Zabawę można przeprowadzić również w języku obcym, np. angielskim (np. na podstawie piosenki: Head, shoulders, knees and toes).

Głowa, ramiona Marta Bogdanowicz

Gimnastyka, dobra sprawa,

Dla nas wszystkich to zabawa.

 Ręce w górę, w przód i w bok,

Skłon do przodu, w górę skok.

Głowa, ramiona, kolana, pięty,

Kolana, pięty, kolana, pięty.

Głowa, ramiona, kolana, pięty, (2 razy)

Oczy, uszy, usta, nos.

 

Head, shoulders, knees and toes

sł. i muz. tradycyjne

Head, shoulders, knees and toes,

Knees and toes. Head, shoulders, knees and toes, (3 razy)

Knees and toes.

And eyes, and ears, and mouth,

And nose.

Head, shoulders, knees and toes, Knees and toes.

  1. Zapamiętaj sylabę.– Opiekun informuje dziecko: za chwilę usłyszysz ode mnie wypowiedzianą szeptem sylabę. Twoim zadaniem będzie ją zapamiętać i połączyć z nastepną, którą Ci przekażę, połączyć razem i wypowiedzieć słowo, które powstało z połączonych sylab. Nadstaw uszu i przygotuj swoje zmysły do tej zabawy. Proponujemy dziecku najpierw słowa dwusylabowe, rozpoczynające się głoską h, np. har-fa, ha- -mak, has-ło, następnie wielosylabowe, np. har-mo-nia, har-mi-der, Ho-ra-cy, hipo-po-tam, ha-mu-lec. Następnie możemy zaproponować by dziecko podało pierwszą sylabę, a opiekun dokończył słowo, np. he…likopter, her…bata, hu…śtawka, Ha…lina itd.
  2. Zabawa muzyczno -ruchowa „W naszym pokoju dużo muzyki jest” (you tube)

Piosenka pt.:”W naszym pokoju…” słowa polskie: M. Bogdanowicz, muz.: D. Cramer

1. W naszym pokoju pełno muzyki jest,
są instrumenty, o których mało wiesz.
Nasze ręce klaszczą tak: x x x (klaszczemy)
To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

2. W naszym pokoju pełno muzyki jest,
są instrumenty, o których mało wiesz.
Nasze nogi tupią tak: x x x (tupiemy)
To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

3. W naszym pokoju pełno muzyki jest,
są instrumenty, o których mało wiesz.
Nasze wargi cmokają tak: x x x (cmokamy)
o jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

4. W naszym pokoju pełno muzyki jest,
są instrumenty, o których mało wiesz.
Nasze języki kląskają tak: x x x (kląskamy)
To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

5. W naszym pokoju pełno muzyki jest,
są instrumenty, o których mało wiesz.
Nasza podłoga dudni tak: x x x (uderzamy pięściami o podłogę)
To jest muzyka, która bardzo cieszy nas.

Inna propozycją do wspólnego muzykowania będzie wykorzystanie sprzętów domowych                        np. krzesła, blatu biurka, garnka, pokrywki, parapetu, plastikowej butelki, łyżek itp. Dziecięca fantazja i pomysłowość nie zna granic więc dajmy się ponieść muzycznemu szaleństwu (uprzedźmy domowników i sąsiadów).

Praca z książką cz 4.17a – rysowanie linii po śladzie, łączenie odpowiednich rysunków z podpisami. oraz str 17b – wyklaskiwanie sylab według wzoru, łączenie sylab w wyrazy, pisanie nazw instrumentów po śladzie.

 

18.05.2020r – poniedziałek

Temat: „Instrumenty muzyczne”

Przebieg:

  1. Zestaw ćwiczeń porannych:
  2. „Podaj pluszaka” – zabawa w parach. Dziecko w parze z opiekunem stoją tyłem do siebie. Nogi w lekkim rozkroku, stopy mocno przylegają do podłogi. Dziecko trzyma w ręku pluszaka. Na sygnał: „Hop” para przekazuje sobie pluszaka, wykonując skręt tułowia raz w lewą, raz w prawą stronę. Należy zwrócić uwagę, by w czasie ćwiczenia nie odrywać stóp od podłoża oraz nie odsuwać się od siebie. Zabawa może być prowadzona w różnym tempie. Pluszaka można spróbować podawać sobie górą, nad głowami lub dołem, między nogami.
  3. „Miesiące w roku” – dziecko wysuwa jedną nogę do przodu z podskokiem, następnie zamienia nogę. Podczas przeskakiwania z nogi na nogę wymawia kolejno nazwy miesięcy. Zabawa może być prowadzona w różnym tempie.
  4. „Rulony” – dajemy dziecku stronę z gazety lub dużą chustę. Dziecko leży na brzuchu, dłonie trzyma na gazetach/chustach. Na hasło: „Zwijamy rulony” podnosi ramiona, łokcie i dłonie i stara się zwinąć gazetę/chustę w rulon. Ćwiczenie powtarzamy 4–5 razy.
  5. „Sufit – podłoga” – dziecko maszeruje po pokoju w rytm dźwięków wyklaskiwanych przez opiekuna. Podnosi wysoko kolana. Na hasło:”Sufit” staje na palcach i podnosi ręce. Na hasło: ” Podłoga” kładzie się na brzuchu.
  6. Słuchanie wiersza „Najlepszy instrument „– Przed przeczytaniem utworu prosimy , aby dziecko zwróciło szczególną uwagę na to, w jakich sytuacjach może grać instrument, o którym pisze autor. Najlepszy instrument Wojciech Próchniewicz

 Jest taki instrument na świecie, 

Dostępny nawet dla dzieci. 

Wygrywa wszystkie melodie 

Najładniej, najłagodniej. 

Gdy nutki wpadną do ucha, 

On ucha bardzo się słucha. 

Bo najgrzeczniejszy jest przecież, 

Słucha się w zimie i w lecie, 

W upał i gdy deszcz leje, 

On wtedy nawet się śmieje! 

Chodzi wraz z tobą wszędzie

już tak zawsze będzie. 

Nawet za złota trzos 

Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS. 

Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj. 

Pamiętaj o nim — zaśpiewaj! 

On się natychmiast odezwie 

I zagra czysto i pewnie. 

Opowie ci zaraz radośnie 

Na przykład o słonku lub wiośnie. 

Bo lubi i dobrze zna cię, 

Twój wierny, dźwięczny przyjaciel

Po wysłuchaniu wiersza prowadzimy z dzieckiem rozmowę : Co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem? Czy każdy z nas ma taki instrument? W jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać? Czym się różni od tradycyjnych instrumentów? W czym jest podobny? Jeśli dziecko  mają trudność z odpowiedzią na któreś pytania, możemy przeczytać odpowiedni fragment wiersza jeszcze raz.

  1. Instrumenty muzyczne. Na wybranej stronie internetowej wspólnie z dzieckiem oglądamy różne instrumenty muzyczne, prowadzimy rozmowę z dzieckiem: Czy znasz nazwy tych instrumentów? Proszę, spróbuj podzielić ich nazwy na głoski. Wybierz, wskaż takie instrumenty, które są do siebie podobne. Co je łączy? Czym się różnią? Dlaczego tak wybrałeś?
  2. Zabawa z piosenką „Jestem muzykantem konszabelantem” ( you tube)
  3. „H jak harfa” – prezentacja litery w wyrazie. Prezentacja litery h, H – drukowanej i pisanej (z wykorzystaniem ilustracji  w książce „Plac zabaw „ cz 4, str 16a) następnie modelu wyrazu z podziałem na sylaby. Prosimy dziecko o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: har-fa, jednocześnie wskazując  kolejne pola na planszy. Dziecko liczy sylaby w wyrazie, następnie  za pomocą innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem. Następnie wskazuje na planszy model głoskowy wyrazu z pól niebieskich (spółgłoski) i czerwonych (samogłoski), i prowadzi zabawę z analizą głoskową tak jak wcześniej z sylabową. Dziecko przelicza głoski, wspomagając się polami widocznymi na ilustracji. Prezentujemy  sposób pisania liter H, h. Prosimy dziecko, by napisało litery palcem na dywanie i w powietrzu. Zwracamy uwagę na kierunek pisania litery oraz na jej miejsce w liniaturze. W tym celu można narysować na kartce trzy linie zwieńczone dachem. Środkową linię powinniśmy  pogrubić – to jest parter. Linia pod nią – to piwnica, a nad nią – strych. Pisząc wielką i małą literę, możemy posługiwać się określeniami „strych”, „piwnica”, „parter”, aby obrazowo utrwalić miejsce litery H, h w liniaturze.
  4. „Spacer po h” – Układamy z lin (sznurka, skakanki) kształt litery h w różnych rozmiarach (3–4 litery, w oddaleniu od siebie). Prosimy dziecko o zdjęcie kapci i spacer stopa za stopą po linie, zgodnie z kierunkiem pisania, po większej i mniejszej literze.
  • Praca z książką cz4 str 16a – identyfikowanie i zakreślanie liter H, h, rysowanie pętli wokół obrazków.
  • Praca z książką cz 4 str 16b – pisanie liter H, h po śladzie, czytanie zdań metodą sylabową.

 

Tematy zajęć na tydzień 11 – 15.05.2020r

Scenariusze zajęć w formacie PDF  po kliknięciu na datę 

13.05.20

14.04.20

15.04.20

Język angielski

Język angielski. In the garden.

12.05.2020r -wtorek

Temat : „Warszawa- stolica Polski””

Przebieg zajęcia:

  1. Rozmowa, nt. stolicy Polski-Warszawy.

Dzieci wspólnie z rodzicami oglądają zdjęcia najważniejszych zabytków Warszawy

( pomnik Syrenki, Pałac Kultury i Nauki, Stadion Narodowy, kolumna Zygmunta, pomnik Chopina w Łazienkach Królewskich).

Książka cz 4, s.12A                 

  1. Słuchanie legendy „Warsie i Sawie”

Dawno temu Polskę pokrywała nieprzebyta puszcza, pełna dzikiej zwierzyny, a ludzie mieszkali w maleńkich osadach. W jednej z nich, na brzegu Wisły, mieszkał młody rybak Wars. Był bardzo pracowity i sam zbudował łódź, a także cierpliwie wiązał rybackie sieci. A ponieważ szczęście mu sprzyjało, zawsze wracał z połowu z siecią pełną ryb. Wars bardzo lubił spędzać czas na wodzie i z radością wsłuchiwać się w śpiew ptaków. Jednak najbardziej fascynowały go nocne wyprawy, gdy panował niezwykły spokój, a księżyc odbijał się w wodach Wisły srebrzystym blaskiem.

Pewnej nocy, gdy jak zwykle zepchnął łódź na wodę i zarzucił sieci, spośród wzburzonej wody wynurzyła się przepiękna dziewczyna. Rybak zamarł z zachwytu i wpatrywał się zdumiony, gdyż dziewczyna miała długie, złociste włosy, wielkie niebieskie oczy i… rybi ogon, pokryty srebrzystą łuską! Wars nie mógł uwierzyć własnym oczom, po chwili jednak przypomniał sobie opowieści, które słyszał w dzieciństwie – to była syrena! Nagle syrena podpłynęła bliżej brzegu i zaczęła śpiewać, nieświadoma tego, że podpatruje ją człowiek ukryty w wysokich trzcinach. Gdy Wars usłyszał jej głos, zakochał się bez pamięci.

Od tej chwili na niczym nie mógł się skupić, czekając na kolejny nocny połów i spotkanie z syreną. Nie przeszkadzało mu nawet to, że ona nie miała pojęcia ani o jego istnieniu, ani o uczuciu, które do niej żywił. Pewnej nocy, całkowicie zauroczony jej głosem, nieostrożnie wystawił głowę ponad trzciny, żeby lepiej się jej przyjrzeć. Zaskoczona jego widokiem syrena podpłynęła i zagniewana zapytała:
– Dlaczego mnie podglądasz i podsłuchujesz?

– Jestem rybakiem… – nieporadnie zaczął się tłumaczyć Wars.

– Wiem, kim jesteś, wiele razy widziałam cię na łodzi, ale…
– Tak, wiem, że nie powinienem cię podglądać, ale kiedy pierwszy raz cię ujrzałem, straciłem głowę. Zakochałem się w tobie i nie mogę bez ciebie żyć. – przerwał jej wpół słowa Wars.

Syrena popatrzyła na niego i westchnęła:

– Ja także cię pokochałam. Ale przecież tak bardzo się różnimy…

Spojrzeli na siebie i zrozumieli, że są dla siebie stworzeni. Wtedy własnie Sawa – bo tak miała na imię złotowłosa syrena – przypomniała sobie pewną tajemnicę: jeśli syrena z wzajemnością zakocha się w człowieku, może na zawsze utracić swój rybi ogon i stać się kobietą. Wówczas Wars bez wahania poprosił Sawę o rękę, a ona zgodziła się z radością. Razem wyszli na ląd. Z syreny opadła rybia łuska i w miejscu ogona pojawiły się nogi. Stała się piękną dziewczyną i wkrótce odbyło się ich wesele.

Wars i Sawa żyli długo i szczęśliwie, otoczeni miłością i wzajemnym szacunkiem. Po latach wokół ich chaty powstała duża osada rybacka, a ludzie na pamiątkę postanowili nazwać ja Warszawą.
Dziś nie ma śladu po rybackich chatach, lecz ludzie wciąż pamiętają o młodym rybaku i pięknej syrenie. A Warszawa stała się stolicą Polski.

 

WariantII 

Słuchanie legendy w Internecie

https://www.youtube.com/watch?v=mmRzBf_2Hsc

 

  1. Praca plastyczna, pt.„Zabytki Warszawy”

 Dziecko wybiera spośród zabytków jeden, który przedstawi za pomocą plasteliny (można się posiłkować zdjęciami z Internetu lub książki, cz.4)

  1. Praca z książką, cz4. s.12A, 12B

 

 

11.05.2020r – poniedziałek

Temat : „Polskie symbole narodowe”

Przebieg zajęcia:

  1. Ćwiczenia poranne

„Kotek na spacerze”- dziecko chodzi na czworakach po domu, rozglądając się uważnie. Na hasło: „Kotek na parapecie” zwija się w kłębek i pozostaje nieruchomo, aż do momentu, kiedy rodzic powie hasło: „ Kotek na spacer”

„Tydzień”- dziecko przeskakuje do przodu i do tyłu obunóż, z równoczesnym wypowiadaniem dni tygodnia.

„Wahadło”- dziecko stoi w lekkim rozkroku, ręce na biodrach, przenosi ciężar ciała z jednej nogi  na drugą, huśtając się jak wahadło.

„ Głaz”- dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, ręce wyprostowane w łokciach trzyma nad głową. Zadaniem dziecka jest jak najwolniejsze przeniesienie wyobrażonego, ciężkiego głazu w rękach na głowę, potem z powrotem unoszą wyobrażony głaz nad głowę, do wyprostu łokci. Dziecko nabiera przy tym powietrza nosem, a wydycha ustami.

  1. Wiersz M. Strzałkowskiej, Pt. „ Polska” (fragment)

Polska leży w Europie.

Polska to jest kraj nad Wisłą.

Polska leży nad Bałtykiem.

I to wszystko? Nie! Nie wszystko!

 Polska naszą jest ojczyzną-

Tu żyjemy, tu mieszkamy.

Tu uczymy się , bawimy,

I marzymy, i kochamy.

Herb, czasami zwany godłem,

To jest wspólny znak rodaków.

Orzeł na czerwonej tarczy

To odwieczny herb Polaków.

Flaga jest symbolem państwa.

Tak wygląda polska flaga-

Biały kolor to szlachetność,

 czerwień- męstwo i odwaga.

Polskim Hymnem Narodowym

Jest „Mazurek Dąbrowskiego”.

„Jeszcze Polska nie zginęła”-

Któż z Polaków nie zna tego?

 

Rozmowa dziecka z rodzicem nt. naszego kraju ojczystego- jego symboli: hymn, godło , flaga (kształtowanie postaw patriotycznych u dziecka- szacunku, godnego obchodzenia się z nimi).

 

Praca z książką, cz4, 11A, 11B

  1. Słuchanie legendy o powstaniu państwa polskiego, pt. „ Gniazdo białego Orła”

https://www.youtube.com/watch?v=yMWBZkLlaa0

 

 

Uwaga Rodzice!

Jeżeli nie macie Państwo dostępu do książek, to karty pracy można pobrać ze strony www. Przedszkole WSiP online.

Zapraszamy do odbioru „Informacji o gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole „

Tematy zajęć na tydzień 04 – 08.04.2020r

Język angielski

jezyk ang. Vehicles 2

Temat tygodnia: „Tajemnice książek”

08.05.2020r – piątek

Temat: „Lubię czytać – biblioteka”

Przebieg:

  1. Zabawa ruchowo – plastyczna „Ruchome napisy” – przygotowujemy zestaw liter w taki sposób, by dziecko mogło z nich ułożyć napisy: bajka i biblioteka. Ukrywamy litery w pokoju i dajemy czas na ich odnalezienie ( czas odmierzamy stoperem lub bawimy się w „zimno – ciepło”). Zabawę dzielimy na dwie tury, w I – szukamy i układamy jeden wyraz, w II – drugi. Po wykonaniu zadania dziecko próbuje przeczytać je sylabami. W następnym etapie zabawy zachęcamy dziecko do podawania jak najwięcej skojarzeń z ułożonymi wyrazami np. bajka – czarownica, księżniczka, zamek; biblioteka – książki, półki, gazety, bibliotekarka itd. Skojarzenia możemy „zapisywać” w formie rysunku.
  2. „Zagadki – rymowanki” – zapraszamy do zabawy: Za chwilę powiem kilka zagadek. Odpowiedź na nie powinna rymować się z zagadką. Wszystkie zagadki dotyczą baśni, bajek i legend, które znasz.

W Krakowie mieszka wawelski smok,

co zieje ogniem przez cały… (rok)

 

Krasnoludek jest malutki,

tak jak wszystkie… (krasnoludki).

 

Kto z krasnalami w tym domku mieszka?

To jest na pewno Królewna (Śnieżka).

 

Kto był dobry dla Kopciuszka?

Chrzestna matka, czyli (wróżka).

 

Czerwony Kapturek do babci wędrował,

Lecz wilk się zaczaił, za drzewem się (schował).

 

Groźna Baba Jaga domek ma z piernika.

Kto ją spotka w lesie, niechaj prędko (zmyka).

 

Gdy kot buty dostał,

Janek księciem (został).

 

Rzecz to znana, całkiem pewna,

Że Pinokio powstał z (drewna).

 

  1. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych.
  2. „Tajemnicza książka”. Dziecko ustawia się na wyznaczonej linii. Otrzymuje książkę, którą kładzie na głowę i stara się utrzymać ją w tej pozycji, podczas gdy prowadzący wydaje kolejno polecenia: Obracamy się, tańczymy, chodzimy bokiem, kucamy, chodzimy do tyłu, idziemy 4 kroki z zamkniętymi oczami…
  3. „W księgarni”. Dziecko kładzie się na dywanie, na boku. Na hasło: Książki się otwierają przechodzą do leżenia na wznak, wyciągają na boki wyprostowane ręce i nogi. Na hasło: Kartki się przewracają klaszczą w dłonie. Opiekun mówi, ile stron ma książka, a dzieci tyle razy klaszczą. Na hasło: Książki się zamykają dzieci powracają do pozycji wyjściowej. Leżenie na bokach, nogi podkurczone. Gdy powie: Książki stoją na regale, dzieci przechodzą do stania na baczność.
  4. „Odgadywanie tytułów bajek”. Opiekun przedstawia dziecku za pomocą gestów, ruchów i rekwizytów postać z bajki (np. Kubuś Puchatek, Król Lew, Śpiąca królewna, 101 dalmatyńczyków). Gdy padnie poprawna odpowiedź, następuje zmiana ról.
  5. „Nasze nogi”. W parze z opiekunem przechodzą do leżenia na plecach. Dotykają się stopami w taki sposób, aby nogi zgięte w kolanach tworzyły w powietrzu kąt prosty. „Siłują się” stopami, próbując wyprostować nogi. Ćwiczenie wykonują tak, żeby nie odrywać stóp od stóp partnera. Następnie odpychają się od siebie stopami. Następnie zbliżają się do siebie ponownie, nie odrywając pleców od podłogi.
  6. „Baba Jaga patrzy”. Jedna osoba jest Babą Jagą, dziecko stoi w wyznaczonym miejscu. Baba Jaga jest odwrócona tyłem, ma zakryte oczy i powtarza słowa: Raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy. W tym czasie dziecko biegnie, skrada się w jej stronę. Baba Jaga się odwraca, a dziecko musi się zatrzymać i stać bez ruchu. Baba Jaga sprawdza, (może rozśmieszać dzieci), jeśli się się poruszy, wraca na start, Jeśli dotrze do Baby Jagi następuje zmiana ról.
  • Praca z książką cz4, str 8b – czytanie zdań wyrazowo-obrazkowych, pisanie wyrazów po śladzie.
  • Praca z książką cz4, str 9a – umieszczanie nalepek z literami, odczytywanie hasła.
  • Praca z książką cz4, str 9b – kreślenie drogi w labiryncie, przeliczanie książek, porównywanie liczb.

 

07.05. 2020r -czwartek

Temat:”W księgarni”

Przebieg:

  1. Zagadka słowna „Zgadnij co to za miejsce?”.Opiekun opowiada dziecku o miejscu, w którym kupujemy książki – o księgarni, w taki sposób, by nie użyć tego słowa jako podpowiedzi. Jeśli dziecko ma trudność ze zdefiniowaniem pojęcia „księgarnia”, pomaga. Prowadzimy swobodną rozmowę na podstawie własnych doświadczeń i spostrzeżeń, możemy też odwołać się do wcześniejszych wizyt dziecka w bibliotece i spróbować porównać te dwa miejsca.
  2. Słuchanie wiersza „ Wielki skarb „– Prosimy dziecko, by zapamiętało o czym, zdaniem autorki wiersza, opowiadają książki.

„Wieki skarb” Barbara Stefania Kossuth

Mam przyjaciela – wielki skarb, największą radość w świecie.

Któż to? Aha, nie powiem, nie… Z łatwością odgadniecie.

Chciałbym z nim przebyć cały dzień, lecz mi nie daje niania.

– Ej, Jurku, chodź, na spacer czas, dość tego już czytania.

Tak, książka to przyjaciel mój – przyjaciel prawie żywy.

On opowiada cudów moc, o świecie prawi dziwy.

O górach, morzach niesie wieść, o naszej własnej ziemi,

wypowie wiersz lub cudną baśń – czym? – Literkami swymi.

Więc cieszę się, że książkę mam. Och, czytać pragnę wiele!

Nie niszczę ich, bo książki me – najlepsi przyjaciele.

Prosimy by dziecko przypomniało czego – zdaniem autorki – można dowiedzieć się z książek. Jakie inne informacje można znaleźć w swoich ulubionych książkach? Co oznacza sformułowanie „książka moim przyjacielem”? Czy autorka miała na myśli takiego przyjaciela, z którym można się bawić, biegać, wyjeżdżać?

  1. Zabawa „Ćwiczymy pamięć” – Zapraszamy dziecko do nauki wybranych strof wiersza. Możemy zaproponować naukę całego wiersza lub tylko części, w zależności od możliwości dziecka. Opiekun powtarza z dzieckiem kolejne wersy wiersza, za każdym razem w specjalny sposób, np. wysokim głosem, grubym, niskim, słowami podzielonymi na sylaby, śpiewając itp. Kiedy dziecko powtórzy wybrany fragment dwukrotnie, można zaproponować zabawę „Głuchy telefon” – przekazywanie szeptem na ucho wers po wersie całego wiersza. Jako podsumowanie dziecko może spróbować powiedzieć cały wiersz (lub jego wybraną część ) stojąc i delikatnie wytupując rytm
  • Praca z książką cz 4, str7a – przeliczanie książek, uzupełnianie zbiorów, zapisywanie i rozwiązywanie działań.
  • Praca z książką cz 4, str 7b – rysowanie wzorów po śladzie i samodzielnie, odczytywanie rebusów, umieszczanie nalepek.
  • Praca z książką cz 4, str 8a – przeliczanie i rysowanie monet i banknotów.

 

 06.05.2020r – środa

Temat:”Jak powstaje książka?”

Przebieg:

1. „Kto tworzy książkę?” – dyskusja na podstawie ilustracji w książce „Plac zabaw „ cz 4, str 6a. Prosimy dziecko, aby odszukałna ilustracjach postaci, których nazwy zawodów będziemy wymieniać. Dziecko dokonuje analizy głosek nazw zawodów związanych z powstaniem książek: autor, redaktor, grafik ( ilustrator), drukarz. Dziecko wskazujilustracje, określa, jakie czynności wykonuje ta osoba w procesie powstawania książki, i próbujdokonać analizy głosek niektórych czasowników, np. pisanie, rysowanie, drukowanie.

2. Słuchanie utworu „Jak powstaje książka?. Usiądźcie wygodnie, przygotujcie uszy do słuchania (N. dotyka uszu) i posłuchajcie kolejnej przygody Ady i Adama. Dzisiaj dzieci dowiedzą się, w jaki sposób powstaje papier i jak kiedyś pisano książki. Postarajcie się zapamiętać jak najwięcej informacji, bo my dzisiaj też będziemy próbowali zrobić książkę.

Jak powstaje książka „Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito.

– To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier. Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót podobny do  dziadka do  orzechów, tylko większy, zgrzytnął i  dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa.

– Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki.

– Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta.

Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wielkim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku. A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, zaostrzył gęsie pióro, umoczył w  atramencie w  specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam.

– A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atramentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały.

Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem.

– Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek.

Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę.

– Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie.

– A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam. Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział:

– Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda?

– Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam.

– No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zrewolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz.

Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga. Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie.

– A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie.

– Można robić, co się chce – stwierdził Adam.

– Wystarczy myszka albo rysik. – Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik.

– Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki?

– Skryba? – zaproponował Adam.

– Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor! – Tak jest, autor, czyli pisarz.

W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem…

– A zatem… – powtórzyła Ada.

– A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę.

– Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum.

– Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś…

– Coś, coś… – zastanawiała się Ada.

– Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwierdził Adam.

– Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty!

– Super! – ucieszyły się dzieci.

– Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem.

– A ja mam taką historię – zaczął Adam:

Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

Dawniej papier był czerpany,

Dziś dyktafon w ręku mamy.

Po wysłuchaniu opowiadania prowadzimy z dzieckiem rozmowę : W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier? W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?

3. „Polisensoryczna książeczka” – przestrzenna praca plastyczna. Zadaniem dziecka jest stworzenie książki, za pomocą której będzie mogło opowiedzieć o uczuciach, jakie towarzyszą mu w domu, w przedszkolu. Książka nie może jednak zawierać słów ani typowych obrazków. Wszystkie informacje mogą być z niej odczytane jedynie za pomocą dotyku, np. delikatny, mięciutki materiał może kojarzyć się z czymś miłym, czymś, co lubimy. Przed rozpoczęciem pracy rozmawiamy z dzieckiem o tym, jakie informacje ma zawierać książeczka. Dziecko zszywaczem łączy kilka kartek z bloku technicznego. Następnie z przygotowanych wcześniej materiałów – nasion, tkanin, patyczków, kamyków, styropianu itp. – tworzy książeczkę polisensoryczną. Po skończonej pracy opowiada o niej.

Do wykonania książeczki potrzebne będą: nasiona ( słonecznik, dynia,ryż, fasola, groch ), tkaniny, patyczki, kamyki, styropian itp., zszywacz, kartki z bloku technicznego.

• Praca z książką cz 4, str 6a – umieszczanie nalepek w brakujących miejscach, czytanie wyrazów.

• P raca z książką cz 4, str 6b – uzupełnianie nalepkami ilustracji regału z książkami.

05.05.2020r – wtorek

Temat:”Jak powstaje papier?”

Przebieg:

  1. Oglądanie filmu edukacyjnego pt„Jak powstaje papier?” – Na początku poznajemy wiedzę dziecka zadając mu pytanie: „ Czy wie, jak powstaje papier?” . Następnie wspólnie oglądamy film edukacyjny ( korzystamy z kanału You Tube) przedstawiający sposób powstawania papieru. Prowadzimy rozmowę, wyjaśniamy niezrozumiałe treść, dzielimy się wiedzą.
  2. Zabawa matematyczna „Opowiadanie o papierze” – Daje dziecku kartkę formatu A4 i ołówek. Opowiadamy o powstawaniu papieru w taki sposób, by wpleść działania matematyczne do wykonania przez dziecko. Zadaniem dziecka jest zapisanie działań i podpisanie się na kartce. Przykładowe opowieści: W pewnym lesie stały obok siebie cztery drzewa – wysokie i stare. Pewnego dnia drwale ścięli jedno z nich. Ile drzew zostało?, Ciężarówka wiozła do tartaku osiem ściętych drzew. Po drodze zatrzymała się w miejscu wycinki i pracownicy zapakowali na ciężarówkę jeszcze jedno drzewo. Ile drzew było razem na przyczepie ciężarówki?Dzieci mogą zapisywać liczbę drzew cyframi, symbolami, np. kropkami, lub rysunkami. Nie należy im podpowiadać, w jaki sposób mają wykonać to zadanie – wszystkie odpowiedzi są poprawne, jeśli prowadzą do właściwego wyniku.
  3. Zabawa techniczna „Będziemy robić masę papierową” – Przygotowujemy z dzieckiem materiały do pracy: rolkę papieru toaletowego, naczynie do gromadzenia dartego papieru, wodę, trochę mąki. Następnie wykonujemy kolejne czynności: 1. drzemy papier na drobne kawałki. 2. wrzucamy do miski 3. zalewamy masę wodą. 4. masę zostawiamy w miskach do następnego dnia. Następnego dnia odciskamy nadmiar wody, można dodać trochę mąki i zagniatamy na masę, z powstałej masy lepimy np. ulubioną postać z bajki, filmu lub tworzymy dzieła wg własnych pomysłów. Po wyschnięciu pracę można pomalować farbami.

– Praca z książką cz 4 , str 10a – kącik grafomotoryczny, samodzielne pisanie liter f, F, pisanie wyrazów po śladzie.

– oraz cz 4, str 10b – kolorowanie figur z prawej strony ze wzorem z lewej.

 

04.05.2020r – poniedziałek

Temat: „Moje ulubione książki”

Przebieg:

1. Zabawa słowna „Gdzie jest f?” . Dajemy dziecku kartki papieru formatu A4, ok. 10 kasztanów i 2 koralików ( lub innych dostępnych pomocy do manipulowania tj guziki, nakrętki, klocki) i zapraszamy dzieci do zabawy: Za chwilę będę wymieniać słowa, które zawierają głoskę f – na początku, w środku lub na końcu. Waszym zadaniem jest ułożenie na kartce tylu kasztanów, ile głosek mają te słowa. Proszę, abyście w miejsce głoski f zamiast kasztana ułożyli koralik. Opiekun przygotowuje wcześniej karteczki z modelem analizy głoskowej słów – kropki w miejsce głosek i litera f na właściwym miejscu czyli np. słowo „kufer”, dziecko powinno ułożyć: – – f – – .Podczas sprawdzania kładziemy przed dzieckiem schemat i prosimy, aby porównały swoją odpowiedź z rysunkiem. Proponowane słowa: fotel, farba, flaga, foka, kufer, lufa, telefon, kartofel, żyrafa, elf, fotograf, klif, gryf.

2. Zabawa ruchowa „Fotelik”. Dziecko w parze z opiekunem siadają jedno za drugim. Opiekun siedząc z tyłu obejmuje dziecko ramionami i nogami. Para wspólnie kołysze się w „foteliku”. Po chwili następuje zamiana ról.

3. Rozmowa z dzieckiem nt „Ulubiona książka” .Zachęcamy dzieci, by zastanowiły się, jaka jest ich ulubiona książka, kto jest jej głównym bohaterem i jaką historię w niej przedstawiono. Następnie rodzic może opowiedzieć o swojej ulubionej książce z dzieciństwa. Gdy dzieci opowiedzą o swoich ulubionych książkach, prosimy by zastanowiły się, z czego są zrobione książki. Następnie kierujemy rozmowę w taki sposób, by dzieci doszły do wniosku, że książki mogą być też elektroniczne – do czytania lub do słuchania. Możemy też porozmawiać z dzieckiem nt różnych rodzai książek i spróbować wyszukać je w domowej biblioteczce : albumy, atlasy, beletrystykę, książki obrazkowe, komiksy, książki elektroniczne – e-booki i audiobooki.

4. „F jak fotel” – prezentacja litery w wyrazie. Prezentujemy literę i prosimy dzieci o wyklaskanie słowa zgodnie z modelem sylabowym: fo-tel, wspólnie liczymy sylaby zawarte w wyrazie. Prosimy dzieci o zaproponowanie innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem. Następnie próbujemy narysować model głoskowy wyrazu z pól niebieskich (spółgłoski) i czerwonych (samogłoski). Dzieci przeliczają głoski, wspomagając się polami na planszy. W dalszej części prosimy dzieci o podanie skojarzeń związanych z kształtem litery F, f.

5. Zabawa manualna „Falbanka z f” – dajemy dziecku kawałek firanki ( materiału, wstążki, bibuły, sznurówkę) i zapraszamy do zabawy: Waszym zadaniem jest ułożenie z fragmentu firanki kształtu litery f i narysowanie jej palcem po tkaninie. Jeśli dziecko ma trudność z ułożeniem kształtu litery, możemy napisać f na kartce i zaproponować dziecku, by dopasowało kształt swojej firanki do tego szablonu.

Praca z książką cz 4, str 5a – zaznaczanie głoski f w słowach, zaznaczanie liczby głosek w nazwach obrazków.

• Praca z książką cz 4, str 5b – pisanie litery F, f po śladzie, otaczanie pętlą litery F, f znalezionej wśród innych liter, czytanie tekstu z poznanych liter, rysowanie ilustracji do tekstu.

 

Tematy zajęć na tydzień 27 – 30.04.2020r

Plik do pobrania

język angielski

30.04.2020r – czwartek

Temat : „Skąd się bierze prąd?”

Przebieg zajęcia:

  1. Samodzielna praca „Skąd się bierze prąd?”

       Na podstawie ilustracji dziecko wypowiada się skąd się bierze prąd-  rodzica z w razie

       potrzeby. Wykorzystanie czarnego kartonika do obejrzenia kręcącego się wiatraka( kreski

       kartonika ustawione pionowo, przesuwamy nim delikatnie na boki).

       Księga zabaw z literkami. str.64-65.

  1. Zabawa ruchowa „Prąd z wiatraka”

Dziecko naśladuje wiatrak- nogi złączone, ręce rozłożone na boki, wyprostowane w łokciach. Dziecko obraca się bardzo powoli stopa za stopą, z zamkniętymi oczami. Jeśli dziecko nie chce, może pozostać z otwartymi oczami.

  1. Słuchanie opowiadania G. Kasdepke , pt. „Pstryk”

       Na elektryczne urządzenia lepiej uważać…

      – Uważaj, teraz będzie się działo- mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik.

       Zanim junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło- a potem zapadła

       ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał

       działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Idać

       wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się  babcia Marysia.

      – Dominik!- zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?!

      – Prowadzę wykład- odkrzyknął dyplomatycznie Dominik.

      – O czym?- głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności!

      – Mogę nie mówić…- mruknął Dominik.

      – Hau!- dodał mu otuchy Junior.

      Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach-

      naraz z głośnika radia popłynęła muzyka, a lodówka wzdrygnęła się jak po przebudzeniu

      z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy.

     – Przecież tata ci mówił- zasapała babcia, wchodząc do kuchni- żebyś nie włączał tego

     czajnika, gdy pralka pracuje, tak? Jutro przyjdą  elektrycy i wszystko naprawią! A na razie

     trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego!

     Chcesz wywołać pożar?!

     – Hau!- uspokoił ją Junior.

      Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co

      dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience.

      – Tak, z elektrycznością nie ma żartów- westchnął Dominik.

      – Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby

      suszarka wpadła do wanny, to…

      – Tak samo głupie- kontynuował Dominik- jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek

      od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to

      robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery!

      Junior, gdyby to było  możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego

      siebie.

     – Niemądrze jest także- ciągnął zadowolony z siebie Dominik- ciągnąc za kabel jakiegoś

      urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączyć zbyt wielu

      urządzeń do jednego gniazdka! I, i…słuchasz mnie?

     – Hau!- odszczeknął Junior.

     – No, tak, może to za dużo, jak na jeden raz- zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest

      jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś?

     – Hau- zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światłą

     – i wykład został zakończony.

      O elektryczności można jeszcze długo mówić! Czas start!

 

Pytania: Jak nazywali się bohaterowie opowiadania? Kim byli? Dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu? Jakie ważne  informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z elektrycznością przekazał chłopiec Juniorowi? Jak myślisz, czy dzieci mogą samodzielnie posługiwać się urządzeniami elektrycznymi?

      .4. Praca techniczna „Pralka”

         – wykonanie z dużego kartonu (zamknięte pudełko). Na froncie wycinamy kolo

        drzwiczki, rysujemy przyciski, guziczki, itp.

 

29.04.2020r – środa

Temat : „Segregujemy odpady”

Przebieg zajęcia:

  1. Wiersz M. Strzałkowskiej, pt. „Łąka”

Jak tu pięknie dokoła!

Strumyk szemrze, kwitną zioła,

Skaczą żabki, buczą bączki

– jak nie lubić takiej łączki?

Ala, Ola, Staś i Kazio.

Nagle patrzą- jakiś dołek,

A w tym dołku jest tobołek.

Staś tobołek wyjął z dołka

Po czym zajrzał do tobołka…a tam…

– Patrzcie! Stos papierków,

Trzy butelki, pięć cukierków,

Jedna guma…

– Już wyżuta…

– Dwie gazety i pół buta,

Dwie torebki, cztery puszki…

– I zużyte trzy pieluszki!

– Ktoś na łące biwakował

I te śmieci tu wpakował.

– Cichcem, milczkiem, po kryjomu…

– zamiast zabrać  je do domu.

– Wiecie jak tak dalej będzie,

jak będziemy śmiecić wszędzie,

to się Ziemia zdenerwuje,

tak, że każdy pożałuje!

– Będzie miała dość brudasów, bo jest miła, lecz do czasu!

-Zagra wszystkim nam na nosie

I przepadnie gdzieś w kosmosie,

A my zostaniemy sami,

Płynąc luzem pod gwiazdami…

– A więc, póki krąży w kółko,

Niech się brudas puknie w czółko!

Jak naśmiecisz, to posprzątaj.

A jak nie- to marsz do kąta!

 

       Pytania: Jakie miejsce dzieci wybrały na wycieczkę? Jak mogły się czuć spacerując po

       pięknej, czystej  łące? Co znalazły na łące? Jak ty czułbyś się w takim zaśmieconym

       miejscu? Czy przypominasz sobie jaką radę autorka wiersza dała tym, którzy naśmiecili? 

       Czy jest to skuteczna i dobra rada, czy raczej żart?

 

  1. „Akcja- segregacja”

       – doskonalenie umiejętności klasyfikacji, poszerzania wiedzy na temat segregacji

       odpadów i ochrony naszej planety.

       Rozmowa z rodzicem nt. porządkowania odpadów według ustalonych zasad- wdrożenie

       dziecka do pomocy podczas segregowania śmieci , rozdzielanie ich do odpowiednich

       pojemników (PAPIER, SZKŁO, METAL I PLASTIK, KOMPOST)

 Zadanie w książce cz4.  2B, 3A.

 

  1. Praca plastyczna „Podwodny świat”

  Można wykorzystać pudełko po bombonierkach: wyklejamy niebieskim papierem

(można pomalować farbką). Dla lepszego efektu możemy przykleić na ściankach folię bąbelkową. Rysujemy na kartkach wodorosty (przyklejamy w środku),  rybki –wycinamy, zawieszamy na nitkach z góry pudełka. Wykonujemy ośmiornicę z rolki, itp. Przyklejamy elementy z plasteliny, do niej muszelki, małe kamyczki.

 

 

28.04.2020r – wtorek

Temat : „Ziemia to nasz dom”

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawy ruchowe:

– rozwijanie koordynacji ruchowej, reagowanie na sygnały dźwiękowe.

„Rakieta”- dziecko naśladuje start rakiety. Wolno klaszcze i tupie, jednocześnie pochylając się raz w prawo, raz w lewo. Potem klaszcze i tupie coraz szybciej. Szybko uderza dłońmi w kolana. Obraca się, prawą dłonią zatacza kółka przed nosem i wydaje dźwięk pracujących silników rakiety. Unosi ręce i wydaje okrzyk: Hurra! Zabawę można powtórzyć.

„Planety”- rytmiczne poruszanie się do melodii. Dziecko wyobraża sobie przy tym, że doleciało rakietą na inną planetę i spotkało jego mieszkańców.. Gdy piosenka umilknie dziecko podchodzi do rodzica, rodzeństwa i wymyśla nowy, przyjazny gest powitalny.

https://www.youtube.com/watch?v=Jtm4_sbUaDI

Orbity”- tor przeszkód z elementami gimnastycznymi. Dziecko startuje do miejsca wyznaczonego przez rodzica- najpierw idzie rakiem, potem robi trzy przysiady, kładzie worek na głowę, przechodzi z nim po ułożonej ze skakanki linii, po czym na czworakach zmierza do mety. Można dziecku zmierzyć czas.

„Deszcz meteorytów”- potrząsanie pomponami w rytm melodii, wymachiwanie, podrzucanie w rytm melodii.

„ Powrót na Ziemię”-  powtarzamy „start rakiety”, dziecko kładzie się na plecach i oddycha przeponą (nabiera powietrze nosem „do brzuszka”, wypuszcza powietrze powoli ustami).

  1. Zabawa spostrzegawcza „Znajdź różnice”

 Zadanie w książce cz4.  2A,

  1. Oglądanie programu edukacyjnego dla dzieci „Kosmita Ubu poznaje naszą planetę”

          https://www.youtube.com/watch?v=Pp_zeQXXaY8

 

Michał i chętne dzieci- Zabawki Stworzenie z plasteliny ufoludka według własnego pomysłu.

 

Zadania w książce cz.4 : 2A,

27.04.2020 – poniedziałek

Temat : „Ekoprzyjaciele”

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawy ruchowe:

– rozwijanie sprawności fizycznej i koordynacji ruchowej.

„Witamy się”- z rodzicami, rodzeństwem witamy się kolanem, policzkiem, łokciami, czołem, pośladkami, itp.

„Poranek na wsi”- leżenie na brzuchu z rękami pod głową, na dźwięk klaśnięcia rozprostowanie rąk i uniesienie ich wraz ze złączonymi nogami nad podłogą.

„ Koniki”- bieg z uderzaniem piętami o pośladki.

„Kula”- podrzucanie i łapanie gazetowej kuli, przekładanie jej wokół tułowia, pod nogą zgiętą w kolanie, itp.

„Sadzimy w polu”- pozycja stojąca w rozkroku, skłon do prawej nogi, wyprost, skłon do lewej nogi, wyprost. Powtarzamy 4 razy.

„ Zwierzęta piją wodę”- skłony do przodu z pozycji siadu skrzyżnego w kierunku położonego na podłodze woreczka( może być coś innego), tak aby dotknąć czołem podłogi.

  1. Wiersz, Pt. „Nowa moda”,  M. Strzałkowskiej.

        – utrwalenie informacji z zakresu dbania o środowisko, poszerzenie wiedzy

        przyrodniczej.

            „Nowa moda”

W domu Oli oraz Ali

Wszyscy razem się zebrali,

Aby wspólnie pogawędzić,

Jak sobotę miło spędzić.

Uradzili, jedząc ciasto,

Że pojadą gdzieś za miasto,

Lecz z powodu tej wycieczki

Do solidnej doszło sprzeczki.

– Autem!- mówi wujek Tadek.

– Na motorach- woła dziadek.

Na to babcia: -Autobusem!

Mama:- Lepiej minibusem!

Ala z Olą grzmią donośnie, że taksówką jest najprościej.

Tylko tata głową kiwa,

Po czym nagle się odzywa:

– Samochody, autobusy, motocykle, minibusy-

Każdy z nich okropnie smrodzi,

 A to naszej Ziemi szkodzi.

Po co spalin jej dokładać?

Lecz jest na to dobra rada-

Pojedziemy rowerami,

Bo nie truja spalinami.

Poprzez lasy, łąki, pola

Pędzi Ala, za nią Ola,

Mama, tata, za nią dziadek,

A na końcu wujek Tadek.

Nowa moda jest w rodzinie

I rodzina z tego słynie,

Że w sobotę się wybiera

Na wycieczkę na rowerach.

Ziemia też oddychać musi,

bo inaczej się udusi.

 

Pytania: – jakie plany miała rodzina występująca w wierszu? Ilu było członków tej rodziny? Czy potrafisz ich wymienić? Jakimi środkami transportu chcieli jechać na wycieczkę? Ile środków transportu wymienili członkowie rodziny? Co znaczy słowo „moda”? Co znaczy słowo „ekologiczny”?( zgodny z naturą, chroniący środowisko).

  1. Zabawa ruchowa „Czas na Ziemi”

Rodzic zaprasza dziecko do zabawy. Wiesza na ścianie zegar lub ilustrację kuli ziemskiej.

Jeśli nie dbamy o naszą planetę, jej czas się kurczy. Aby była w dobrej kondycji, a dzięki niej również wszyscy ludzie na świecie, musimy pamiętać o ekologicznych nawykach. Jeśli twoim zdaniem, powiem zdanie prawdziwe- skacz raz do tyłu, jeśli fałszywe -zrób dwa kroki do przodu.

Propozycja zdań:

Czyste powietrze jest potrzebne ludziom, nie tylko zwierzętom.

Rower nie produkuje spalin.

Torebki foliowe szybko się rozkładają i nie szkodzą przyrodzie.

Woda w oceanie może być brudna- to nikomu nie szkodzi.

Autobus jest bardziej ekologicznym środkiem transportu, niż samochód, którym jedzie tylko jedna osoba.

Filtry na kominach nie pomagają w oczyszczaniu dymu, który z nich leci.

Wylewanie ścieków z fabryk do rzeki szkodzi rybom.

Ludzie mogą się zatruć, jedząc ryby pływające w ściekach.

(Zabawa kończy się, kiedy dziecko dojdzie do zegara)

  1. Wprowadzenie litery „Z,z”, na podstawie wyrazu „zegar”

– prezentacja litery w wyrazie zegar , wyklaskanie, wytupanie sylab w wyrazie, przegłosowanie wyrazu, zaznaczenie na niebiesko –spółgłosek, na czerwono- samogłosek.

Zadanie z książki nr 4 – 1A, 1B.

 

Michał i chętne dzieci- Zabawki ekologiczne- tworzenie gniotka( wsypanie do balona mąki ziemniaczanej, zawiązanie, namalowanie oczu, nosa, buzi, przyklejenie włosów z włóczki.

 

Zadania w książce: 1A,1B

 

Tematy zajęć na tydzień 20 – 24.04 2020r

Temat tygodnia: Wynalazki

24.04.2020r – piątek

Temat: „BĘDĘ WYNALAZCĄ! „

Przebieg:

1. Zabawa językowa – Każdy może być wynalazcą!” Opiekun wypowiada pojedynczo kolejne wersy rymowanki, zawartej w opowiadaniu Wynalazki. Jednocześnie demonstruje gest, który pomaga zrytmizować utwór, dziecko stara się go powtórzyć w taki sam sposób. Następnie prosimy dziecko o określanie głosek w nagłosie, śródgłosie i wygłosie niektórych słów z treści rymowanki: wynalazki, plecak, dom, satelita, orbita – Jaka jest pierwsza głoska w słowie satelita? Jaka jest ostatnia głoska w słowie plecak?Jaką głoskę słyszysz w środku słowa dom?

2. Zabawa ruchowo – dźwiękowa „Wynalazki” . Zadaniem rozpoczynającego zabawę jest naśladowanie ruchami i odgłosami wymyślonego urządzenia ( pralka, komputer, telefon itp.). Dziecko musi odgadnąć, jaki to wynalazek. Może próbować razy, jeśli odpowie poprawnie, prezentuje zagadkę dla przeciwnikMożna za prawidłową odpowiedź zapisywać punkty i za wygraną ustalić formę nagrody, np. wykonanie dyplomu dla „mistrza zagadek”.

3. Zabawa konstrukcyjna „Kosmiczny pojazd”. Z dostępnych klocków dzieci próbują skonstruować pojazd kosmiczny. Można również wykonać pojazd z kartonów , pudełek, kolorowego papieru.

4. Zabawa ruchowo-słuchowa„Czy to prawda, czy nie? – (podsumowująca informacje z całego tygodnia). Dajemy dzieck2 kartoniki: 1 z napisem TAK (zielony) i 1 z napisem NIE (czerwony). Opiekun wyjaśnia zasady zabawy: Za chwilę będę mówić różne zdania. Po wypowiedzeniu każdego z nich poproszę, zastanów się, czy jest ono prawdziwe, czy nie. Podnieś odpowiedni kartonik jako odpowiedź. Jeśli zdanie jest, prawdziwe – podnieś zielony kartonik z napisem TAK. Jeśli nie jest prawdziwe – podnieś czerwony kartonik z napisem NIE.

Zdania do wykorzystania w zabawie: (można też opracować własne propozycje zdań)

Jaskiniowcy podróżowali samochodami.

Przed wynalezieniem samolotu, przez ocean przeprawiano się statkami.

Komputer jest potrzebny niektórym osobom do pracy.

Komputer może służyć do zabawy.

Fale dźwiękowe mogą płynąć kablem telefonicznym.

Radio wynaleziono wcześniej niż telewizor.

Ziemia krąży wokół Słońca. Słońce krąży wokół Ziemi.

Zadania z książki „Plac zabaw” cz 3 – str 20a – rysowanie według wzoru, przeliczanie figur, pisanie cyfr oraz 20b – uzupełnianie wyrazów, odczytywanie liter, rysowanie hasła.

UWAGA ! Michał i chętne dzieci – zaprojektuj swój wynalazek i jego przeznaczenie.

 

23.04.2020r – czwartek

Temat: „Wyprawa w kosmos „

Przebieg:

1. Wspólne wyszukanie ( w internecie) i oglądanie krótkiego filmu (polecam filmik na You Tube „Układ słoneczny dla dzieci”) nt „Kosmos, układ słoneczny”. Następnie prowadzimy rozmowę: Co to jest planeta? Jak się nazywa planeta, na której żyją ludzie? Czy znacie nazwy innych planet? Jak nazywamy ludzi, którzy odbywają podróże w kosmos? Jakie wynalazki umożliwiają im te podróże? Po co ludzie wysyłają w kosmos specjalistyczne urządzenia? Jakie codzienne udogodnienia zawdzięczamy tym „kosmicznym wynalazkom”?

2. „Wytupuję wiersz” – nauka rymowanki zawartej w opowiadaniu Wynalazki. Prosimy dziecko o powtarzanie słów wiersza po jednym wersie. Każdy wers opiekun wymawia w szczególny sposób, np. grubym głosem, cieniutkim, cicho, głośno. Następnie wspólnie z dzieckiem wstajemy i cicho wytupujemy rytm wiersza, wypowiadając kolejne wersy.

3. Zabawa plastyczna „Układ Słoneczny” – przecierana praca plastyczna. Dajemy dziecku kartkę formatu A4 oraz kredki świecowe. Zadaniem dziecka jest zamalowanie różnymi kolorami całej powierzchni kartki w taki sposób, aby nie zostały białe miejsca. Następnie dziecko pokrywa pokolorowaną kartkę grubą warstwą czarnej farby. Po wyschnięciu farby dziecko za pomocą końcówki cienkiego pędzla lub wykałaczki wydrapujkształt planet, Słońca i satelitów. Na czarnej powierzchni powstaje kolorowy Układ Słoneczny.

Zadania z książki „Plac zabaw” cz 3 – str 19a – czytanie nazw planet, umieszczanie nalepek z planetami, rysowanie konturu Ziemi po śladzie oraz str 19b – pisanie po śladzie, łączenie w pary takich samych obrazków, czytanie ze zrozumieniem.

 

22.04.2020r – środa

Temat: „Radio, telewizja, telefon”

Przebieg:

1. Słuchanie opowiadania „Wynalazki” – Zastanów się, proszę podczas słuchania, kto może zostać wynalazcą oraz jakie wynalazki zostały w nim wspomniane.

Wynalazki” – Maciej Bennewicz

− Nudzi nam się, wujku – stwierdziła Ada, osuwając się z kanapy na – podłogę.

− W takim razie opowiem wam o wynalazkach.

− Wynalazki też są nudne – odezwał się Adam, klikając w tablet. – Same maszyny do produkowania butelek albo gwoździ.

− Gwoździe są potwornie nudne – Ada turlała się na dywanie z boku na bok.

− Nawet roboty są nudne, bo są strasznie skomplikowane – dodał Adam. −

Ale… drodzy moi… ja wynalazki przyniosłem ze sobą – powiedział Alfred, stawiając plecak na stole. – Zawiesił głos i wsadził rękę do środka, jakby miał stamtąd wyjąć coś superciekawego albo niebezpiecznego. Ada natychmiast zerwała się z podłogi, zaś Adam odłożył tablet.

− Pewien inżynier, pan George de Mestral, mieszkaniec Szwajcarii, pewnego słonecznego poranka poszedł na spacer ze swoim psem. Rozmyślał o minionym wieczorze, który okazał się katastrofą.

− Katastrofą? – zaciekawił się Adam.

− Tak, katastrofą – potwierdził Alfred – zamiast pójść z żoną na uroczyste przyjęcie, na które długo czekali, musieli zostać w domu. W specjalnie na tę okazję kupionej, eleganckiej sukni dla pani de Mestral pękł zamek błyskawiczny i nie udało się go naprawić. Oboje państwo de Mestral byli bardzo zawiedzeni. Rozmyślając o feralnym wieczorze, pan inżynier zauważył, że do uszu i sierści jego psa przyczepiły się rzepy łopianu. Łopian to wysoka roślina, której owoce mają haczykowatą budowę. W domu trzeba było psa starannie oczyścić z dziwnych kulek. Pan inżynier uważnie obejrzał łopianowy rzep pod mikroskopem i dokładnie przyjrzał się haczykom. Wtedy przyszło mu do głowy, że gdyby suknia jego żony była wyposażona w podobne rzepy, nie byłoby afery z zamkiem błyskawicznym. Po wielu próbach pan de Mestral stworzył to – wujek odpiął rzep w swoim plecaku a potem podbiegł i rozpiął rzepy w bluzie Adama i w kapciach Ady, w swoim notesie i w obiciach foteli, w torbie komputerowej mamy i na kablu od komputera. Rzepy były wszędzie w ubraniach, butach, futerałach, piórnikach, notesach, w kuchni, w sypialni i w pokoju.

− Super! – Wykrzykiwały dzieci, biegając po całym domu i sprawdzając, gdzie też jeszcze zastosowano łopianowy wynalazek pana de Mestrala.

− Chcecie poznać więcej niesamowitych wynalazków, które są wokół nas? – spytał Alfred. Adam i Ada z zachwytem zasiedli naprzeciwko stołu, na którym stal plecak. Z niecierpliwością oczekiwali na kolejne odkrycie.

− Proszę uprzejmie – wujek zakrywał wynalazek dłonią. – Pan Spencer Silver pracował w laboratorium nad supermocnym klejem. Próbował, próbował i nic mu nie wychodziło. Klej zostawał to na jednej, to na drugiej powierzchni, ale niczego nie sklejał. W końcu zniechęcony porzucił dalszą pracę nad wynalazkiem. Pewnego dnia kolega doktora Silvera Arthur Frey zdenerwował się podczas próby kościelnego chóru, w którym śpiewał. Kolejny raz rozsypały mu się notatki. Nigdy nie mógł nad nimi zapanować. Papierowe zakładki wkładane między kartki śpiewnika stale się wyślizgiwały. Wtedy wpadł na pomysł połączenia pliku karteczek wynalazkiem Silvera, tak by można je było odrywać i przyklejać do stron śpiewnika, nie niszcząc książki. Ta dam! – Alfred wyciągnął z plecaka kolorowe karteczki samoprzylepne. Dzieci rozlepiły karteczki na stole, na ścianach i na meblach sprawdzając czy rzeczywiście super klej panów Silvera i  Freya niczego nie niszczy. Rzecz jasna karteczki samoprzylepne doskonałe były im znane. Jednakże Adaś stwierdził, że nazwa jest myląca.

− Powinno się na nie mówić samoodlepne.

− Albo przylepno-odlepne – dodała Ada.

− Chcemy więcej wynalazków! – zakrzyknęły dzieci.

− Proszę uprzejmie – oznajmił wujek Alfred. – Uwaga zagadka. Trzeci znakomity wynalazek znajduje się przed waszymi noskami. Widzicie to, a nawet dotykacie tego, a nawet to was dotyka, ale nie zwracacie na to uwagi. Co to jest?

− Meble! – zakrzyknął Adam.

− Zimno – odpowiedział wujek z niewzruszoną miną.

− Buty – próbowała zgadnąć Ada.

− Cieplej – naprowadzał wujek.

− Skarpetki – zgadywał Adaś.

− Ciepło, ciepło, coraz cieplej – Wujek uśmiechał się szeroko.

− Bluza! – Ada podskoczyła wyciągając ręce.

− Tak jest, bluza i nie tylko bluza, również spodnie, koszule, koce, kurtki, rękawiczki, szaliki, kołdry, poduszki i wiele innych rzeczy zrobionych jest z polaru. Również skarpetki, zatem oboje zgadliście. Oto największy wynalazek ostatnich czasów. Cieplejszy niż dawne tkaniny, mięciutki i właściwie nieprzemakalny, gdyż nawet mokry wciąż grzeje. Specjaliści pracowali nad lekką i ciepłą tkaniną, mogącą zastąpić wełnę. Wiecie skąd bierze się wełna?

− Wełna to sierść owieczek – odpowiedziała Ada.

− Wełniane ubrania są gryzące – Adam aż się wzdrygnął.

− Mówi się szorstkie – Ada poprawiła Adasia z miną pani nauczycielki.

− A  polarowe są miękkie – kontynuował wujek. – Naukowcy badali naturalne tkaniny i odkryli, że futro niedźwiedzia polarnego układa się w nieprzemakalne warstwy. Pojedyncze włoski stroszą się i otwierają, gdy jest ciepło i zamykają, gdy robi się zimno i wilgotno. W ten sposób tworzy się szczelna warstwa. Uczeni wykorzystali cienkie włókna z tworzywa sztucznego, których sploty przypominają układ włosów na misiowej skórze. W ten sposób stworzyli polartec w skrócie zwany polarem.

− Wujku, chcemy poznać jeszcze więcej wynalazków! – Adam i Ada podskakiwali radośnie, sprawdzając, co jeszcze jest zrobione z polaru.

− Proszę uprzejmie.

Wynalazki znajdziesz wszędzie.

Bez nich nikt się nie obędzie.

Na suficie, w korytarzu

w samochodzie i w garażu.

W kuchni, w torbie i w plecaku

Znajdziesz nawet na wieszaku.

Wynalazki krążą wszędzie.

W każdym domu i w urzędzie.

W satelicie, na orbicie.

Odkryć pełno w naszym życiu.

Starczy w koło się rozejrzeć,

By odszukać, odkryć więcej.

Zapraszamy dzieci do rozmowy: Jakie wynalazki zostały wspomniane w opowiadaniu? Co udało nam się ułatwić dzięki tym odkryciom? Kto może zostać wynalazcą? Czy telefon, radio i telewizja też były kiedyś wynalazkami? Dlaczego teraz traktujemy je jako coś zwyczajnego?

2. Zabawa słuchowa „Jaki to dźwięk?”. Zabawę przeprowadzamy w wybranym pomieszczeniu w domu tj w pokoju, w kuchni, w łazience ( możemy także przechodzić z jednego pomieszczenia do drugiego lub nasłuchiwać z wybranego miejsca np. korytarz, przedpokoju) wyszukujemy charakterystycznych dźwięków i bawimy się – np. przestawiamy krzesło, mieszamy łyżeczką w szklance, odkręcamy wodę, włączamy radio itd.

3. Zabawa badawcza „Telefon z kubeczków”.

Przed zabawą można dzieciom pokazać ilustracje, na których widoczne są różne rodzaje telefonów. Wprowadzamy dzieci w temat zabawy: Ten pierwszy telefon, wynaleziony przez Aleksandra Bella, wykorzystuje drgania powstające na drucie łączącym mikrofony i słuchawki. Dlatego aparat wygląda jakby składał się z dwóch części. Za chwilę spróbujemy zrobić proste urządzenie, które pozwoli nam przesyłać drgania fal dźwiękowych.

1. Bierzemy dwa plastikowe kubeczki, sznurek i kawałek plasteliny;

2. W dnie kubeczków robimy nożyczkami po jednym otworze;

3. Przewlekamy sznurek przez dna obu kubeczków i połączymy je ze sobą;

4. Na końcach sznurka zawiązujemy supełki;

5. Umacniamy sznurek plasteliną tak, by nie wypadał z kubka.

Gdy telefony są gotowe, stajemy naprzeciwko siebie w pewnej odległości (np. w dwóch końcach pokoju). Jedn kubeczek przykładamy do uszu, drugdo ust. Sznurki, łączące kubeczki, powinny być naprężone, następnie próbujemy nadawać i odbierać komunikaty. Ćwiczenie pary muszą wykonywać po kolei, żeby sobie nie przeszkadzać.

Zadania z książki „Plac zabaw” cz 3 – str 18a – kreślenie linii łączących odpowiednie pary oraz str 18b – rysowanie po śladzie

 

21.04.2020r – wtorek

Temat: „Historia komputera:

Przebieg:

1. Burza mózgów.„Co to jest komputer?” – Zapraszamy dziecko oraz pozostałych domowników do rozmowy. Wszystkie uzyskane informacje zapisujemy na dużym arkuszu papieru. Można poprosić dziecko, by próbowało zapisywać hasłowo swoje propozycje lub rysowało przedstawiające je symbole. Prowadzimy rozmowę w taki sposób, by podkreślić, że całkiem niedawno komputery nie były tak popularne i nie każdy mógł z nich korzystać. Ponadto prosimy by dziecko zastanowiłsię, w jakich urządzeniach są wykorzystywane komputery, np. w kokpicie samolotu, w nawigacji, w urządzeniach medycznych.

UWAGA! Do następnej zabawy potrzebny będzie sznurek, kłębek wełny

2. Zabawa ruchowa – „Proszę, stwórz sieć”. Dziecko trzyma koniec sznurka w ręku i rozpoczyna zabawę, podając kłębek do mamy, taty, rodzeństwa mówiąc przy tym: Proszę, stwórz sieć. Dziecko trzyma sznurek w ręku, naciąga fragment łączący go z inną osobą podaje kłębek do następnej osoby. W tej sposób, przez wielokrotne podawanie kłębka, tworzy się sieć między uczestnikami zabawy. Kiedy sznurek się skończy, prosimy , by dziecko wstało i naciągnęło go. Kiedy dziecko leciutko pociągnie końcówkę sznurka, osoba trzymająca sąsiadujący fragment powinna to odczuć. W ten sposób dotknięcia sznurka przez dzieci są odbierane przez innych i mają na nich wpływ. Rozmawiamy o tym z dzieckiem, wspominając, że w podobny sposób działa sieć internetowa.

Zabawę można przeprowadzić też wykorzystując sprzęty (stolik, krzesło regał) oplatając je sznurkiem z zachowaniem bezpieczeństwa.

3. Zabawa słowna „Rozmowa z robotem” – Zapraszamy dziecko do rozmowy o bezpieczeństwie podczas korzystania z internetu. Wcielamy się w postać robota, który mówi i rozumie jedynie słowa wypowiedziano jako analiza sylabowa. Dzieci, aby zostać zrozumiane, również powinny mówić w ten sposób:

– Je – stem ro – bo – term, któ – ry chce wam opo – wie – dzieć, jak dz – iała mój przy – ja -ciel kom – pu – ter. Zawsze powinniście zapytać o zgodę rodziców, jeśli chcecie skorzystać z komputera. Co dzieci takie jak wy mogą robić na komputerze? Jakie zabawy i gry lubicie? Kto pomaga wam je włączyć? Czy znacie osoby, które korzystają z komputera dla zabawy, do pracy, do nauki? Czy widzieliście kiedyś, jak ktoś rozmawiał z drugą osobą przez internet? Skąd wiemy, kto jest po drugiej stronie? Czy można nieznajomej osobie podać swój adres?

Odpowiadając na pytania, dzieci również powinny dzielić słowa na sylaby, tak jak robot.

Zadania z książki „Plac zabaw” cz 3 – str 17a – pisanie liter według kodu, odczytywanie prostych zdań, pisanie wyrazów po śladzie oraz str 17b – odgadywanie nazw obrazków, nalepianie liter w diagramie

UWAGA ! Michał i chętne dzieci – próbują ulepić z plasteliny, ciastoliny, masy solnej robota i nadają mu nazwę oraz wymyślają jego przeznaczenie.

20.04.2020r – poniedziałek

Temat:” Podróże dawniej i dziś”

Przebieg:

1. Zabawa językowa „Dawne podróże”. Opiekun szepcze do ucha dziecku pierwszą sylabę wyrazu, którą stara się zapamiętać. Następnie podaje kolejną. Kiedy całe słowo „przejedzie” przez pociąg dziecko wypowiada je głośno. Zabawę należy powtórzyć kilka razy , używając słów: podróże, kareta, dyliżans, pociąg, statek, parowiec, prom. Próbujemy wspólnie wyjaśnić znaczenie poszczególnych słów, wyszukać w internecie obrazu dyliżansu, parowca; porozmawiać z dzieckiem nt dawnego podróżowania.

2. Zabawa dydaktyczna „Co zniknęło?”. Wycinamy z czasopism, rysujemy (schematycznie), drukujemy obrazki przedstawiające różne pojazdy. Nazywamy je, przeliczamy, pytamy co jest na pierwszym obrazku? Co na trzecim?; wyklaskujemy sylaby z których składają się nazwy pojazdów, Które obrazki przedstawiają współczesne pojazdy?. Wskazujemy te pojazdy, których nazwy rozpoczynają się głoską p (pociąg, prom). Układamy obrazki w pewnej kolejności jednocześnie wypowiadając ich nazwę i polecamy dziecku zapamiętać (kolejność i nazwę). Zadaniem dziecka będzie odgadnąć jaki obrazek zniknął. Przykrywamy obrazki chustką i zabieramy jeden z obrazków.

Pytamy co zniknęło. Można utrudnić i zabrać 2 obrazki, można też zmienić kolejność ułożenia obrazków oraz modyfikować zabawę wg pomysłów bawiących się.

3. „P – jak pralka”. Prezentujemy dziecku zagadkę słowną wg własnego pomysłu, np. Co to za urządzenie, które znajduje się w każdym domu, jest bardzo potrzebne…..? Po odgadnięciu zagadki analizujemy słowo pralka tj dzielimy na sylaby (pral-ka), liczymy sylaby, podajemy pierwszą głoskę, ostatnią, Jakie głoski słychać na drugim, trzecim, czwartym, piątym miejscu; prosimy o wypowiedzenie i przeliczenie wszystkich głosek w słowie pralka. Następnie prezentujemy literę P, p drukowaną i pisaną ( książeczki Plac zabaw cz 3, str 16). Można pobawić się i zapytać dziecko: „Co przypomina kształtem litera P, p duża, mała, do czego jest podobna?” , a także spróbować plastycznie przekształcić literę P, p.

Wykonujemy zadania z książki na str 16a – identyfikowanie i zaznaczanie litery P, p; czytanie prostych wyrazów z poznanych liter; oraz

16b – pisanie litery P,p po śladzie, kreślenie kształtu pralki oburącz, podpisywanie ilustracji po śladzie.

Na zakończenie proponuję zabawę muzyczno – ruchową pt”Praczki” ( You Tube).

UWAGA! – Michał i chętne dzieci rysują i podpisują (z pomocą opiekuna) 6 przedmiotów w których nazwie kryje się głoska (litera)p.

 

Tematy zajęć na tydzień 14 – 17.04.2020r

17.04.2020r – piątek

Temat : „Szukamy śladów przeszłości””

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa „Zrób jak…”

– rozwijanie koordynacji ruchowej.

Pływaj, jak ryba. Wspinaj się , jak wiewiórka. Tarzaj się , jak świnka. Kiwaj się , jak pingwin. Skacz, jak żaba. Machaj skrzydłami, jak sowa. Czołgaj się, jak ślimak. Krocz powoli, jak żółw. Rób długie kroki, jak żyrafa. Galopuj, jak sarenka. Skradaj się, jak lis. Turlaj się, jak jeż. itp.

Napisy możemy umieścić na karteczkach, wrzucić do słoika i losować naprzemiennie.

  1. Zagadki słowne „Badacze przeszłości”

Jest taka osoba, która w swojej pracy zajmuje się szukaniem śladów ludzkiej przeszłości, sprawdza, jak żyli ludzie przed nami. Bierze udział w wykopaliskach, powoli odsłania warstwy ziemi, delikatnie oczyszcza znaleziska. Znajduje fragmenty naczyń, ozdób, narzędzi i łączy je w całość (archeolog).

Jak nazywa się bardzo stary kawałek utwardzonej żywicy, często z owadem lub listkiem zatopionym w środku. Bardzo często wykorzystywany do tworzenia pięknej biżuterii (bursztyn).

Służy nam do przyprawiania niektórych potraw. Jej złoża można wydobywać w kopalniach, również w Polsce, np. w Wieliczce. Występuje też w wodzie morskiej i nadaje jej specjalny smak (sól).

Wiele milionów lat temu, wcześniej niż ludzie, żyły na Ziemi. Niektóre z nich były wielkie, inne bardzo małe.Były gadami i chociaż wyginęły, do dzisiaj znajdujemy ich szczątki podczas wykopalisk. Jaszczurki i krokodyle są ich krewnymi (dinozaury).

Jest to czarna, twarda skała. Chociaż w nazwie ma „kamienny”, nie jest zwyczajnym kamieniem. Jego złoża mama również w Polsce, przede wszystkim na Śląsku. Wydobywa się go w kopalniach. Zajmują się tym górnicy. Może służyć jako opał (węgiel).

  1. Rozmowa, nt. „Co to jest muzeum?”

 Co to jest muzeum? Jakie eksponaty mogą się w nim znajdować? Jak należy zachować się w muzeum, by nie przeszkadzać innym w zwiedzaniu? Jakie jest zadanie przewodnika muzealnego? Czy muzea są potrzebne? Dlaczego?

  1. Zabawa „Wizyta w muzeum”

Rodzic zaprasza dziecko do zabawy w „Wyimaginowane Muzeum”. Wyobraź sobie, że na czas naszej zabawy nasz do staje się  muzeum- szafki, stoły, wszystkie przedmioty, to eksponaty. Wyobraź sobie, że to muzeum paleontologiczne, a wystawa dotyczy życia dinozaurów. Pooglądajmy je w ciszy, spróbujmy przekazać nasze wrażenia sobie nawzajem bez użycia słów( gesty, mimika). Możemy też mówić bezgłośnie-szeptem.

Po zabawie dzielimy się swoimi odczuciami i wyobrażeniami.

( Dziecko wraz z rodzicem może w domu zorganizować salę muzealną rozkładając figurki, maskotki dinozaurów, stworzyć odpowiednie obrazki, kolorowani, itp., narzędzia, które mogłyby posłużyć archeologom i  paleontologom do wykopalisk odkryć, itp.)

  1. Zabawa plastyczna „ Wykopaliska”

wykonanie masy solnej ( tyle samo mąki pszennej, tyle samo soli i trochę wody) lub ciastolina playdoh

toczenie kul- rozgniatanie w średniej grubości placek ( kamień) i odbijanie odcisków stóp dinozaurów (lub innych przedmiotów), pozostawienie do wyschnięcia.

 

Michał- j.w. ćwiczenia palców „Wykopaliska”

Zadania w książce: 15A, 15B.

 

16.04.2020r – czwartek

Temat : „Wulkan””

Przebieg zajęcia:

  1. „Nasza wiedza o wulkanach”

– pogłębianie wiedzy ogólnej o wulkanach,

– poznanie budowy wulkanu- magma, komora magmowa, komin wulkanu, stożek wulkaniczny, krater, lawa, materiał piroklastyczny.

– oglądanie zdjęć, albumów, filmów edukacyjnych z wybuchami wulkanów-Internet

  1. Zabawa ruchowa „Stożek wulkaniczny”

Dziecko przykuca lekko unosząc ręce nad głową i trwa w tej pozycji licząc do 10.

Następnie podnosi się, prostuje, aż do momentu wzniesienia się na palce. Wtedy

wypowiada głośne: puuuuf, rozkładając szeroko ramiona. Można powtórzyć zabawę kilka

razy. Dobrze urozmaicić zabawę odliczając w j. angielskim1- one, 2-two, 3-three, 4-four,

5-five, 6-six, 7-seven, 8-eight, 9- nine, 10-ten

  1. „Odkrywanie przez eksperymentowanie- robimy wulkan”

Stworzenie własnego wulkanu, obserwowanie wylewającej się lawy. Przykładowe sposoby wykonania wulkanu: https://www.youtube.com/watch?v=76ZgHTw8thA https://www.youtube.com/watch?v=DroUlJWN6qY), https://www.youtube.com/watch?v=e6YLL9QBdH8

  1. Zabawa badawcza. „Jak działają gazy w wulkanie?”

Jak myślisz, dlaczego wulkany wybuchają? Jakie gazy gromadzą się w kominie wulkanicznym? Gdzie jeszcze występuje dwutlenek węgla? Co powoduje bąbelki w wodzie gazowanej? Rodzic tłumaczy, ze dwutlenek węgla jest np. w powietrzu,

w kominie wulkanicznym i napojach gazowanych. A to jakie skutki powoduje obecność tego gazu, zależy od jego stężenia.

Dziecko używając lejka wlewa do małej butelki nieco wody gazowanej i zakręca butelkę. Po intensywnym wstrząśnięciu, dziecko odkręca butelkę i obserwuje, co się dzieje.

Podobnie dzieje się w wulkanie.

 

Michał- przed wykonaniem eksperymentu, oklejanie butelki ciastoliną lub masą solną.

 

Zadania w książce: 14A, 14B- opisanie eksperymentu z butelką wody gazowanej lub

wybuchającym wulkanem.

15.04.2020r – środa

Temat : „Ślady przeszłości-ludzie z jaskiń””

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa „ Zrób to, co ja”

– powtarzanie rytmicznych sekwencji ruchowych –granie na swoim ciele.

Będziemy wydobywali dźwięki z naszych dłoni, nóg, kolan i innych części naszego ciała.

Rodzic prezentuje pierwszy i prosi o powtórzenie rytmu dziecko, np. tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie , uderzenie dłońmi o podłogę…albo klaśnięcie , tupniecie, tupnięcie, klaśnięcie, tupnięcie, tupnięcie…

Rytm można utrudniać dodając kolejny ruch. Potem dziecko może wymyślić rytm dla rodzica.

  1. „Rysunki z jaskiń”

Rodzic pokazuje dziecku rysunki naskalne z Lascaux, Niaux, Magura (Internet),

przedstawiające sceny z życia codziennego pradawnych ludzi, sceny polowań

 i rozpoczyna rozmowę. Te rysunki są bardzo stare, nadal znajdują się na ścianach jaskiń,

w których zostały odkryte. Jak myślisz, jakie materiały zostały użyte do malowania tych

obrazków. Po co zostały namalowane? Czy to jest pismo? Jak nazwalibyśmy takie

pismo? Czy widziałeś inne rodzaje pisma obrazkowego?

Książka -13A, 13B

  1. Plastyczna zabawa kreatywna „Tworzymy własne pismo obrazkowe”

Rodzic rozmawia z dzieckiem do czego potrzebne jest nam pismo obrazkowe (komunikowanie się), może się odnieść do współczesnego życia wyszukując, gdzie takie pismo możemy znaleźć i co one oznaczają symbole w otoczeniu: np. emotki. Wspólnie z dzieckiem rodzic może spróbować napisać wiadomość przy użyciu emotek (można je narysować).Wersja II-rodzic stawia przed dzieckiem różne składniki w małych naczyniach: wodę, olej, sproszkowaną kredę, sok z buraków, krem do twarzy, przyprawy, itp. Dziecko samodzielnie łączy składniki i tworzy farbę, a następnie maluje palcami symbole na arkuszach szarego papieru. Rodzic odgaduje, co przedstawia obrazek

 

Michał- j.w.

 

 14.04.2020r – wtorek

Temat : „Ślady przeszłości- węgiel bursztyn sól””

Przebieg zajęcia:

  1. „Co jadły dinozaury, gdzie mieszkały i jak żyły?

Rozmowa na podstawie ilustracji związanych z życiem dinozaurów (oglądanie albumów, książek, zdjęć w Internecie, poszerzanie wiedzy przyrodniczej dzieci)

  1. Opowiadanie, pt. „Muszka w bursztynie”

– Nigdzie nie ma takich ładnych bursztynów, jak nad morzem- powiedziała Hania, rozkładając na kocu swoje skarby.

Były tam białe, różowe, żółte, szare i czerwone i czarne i łaciate, a wszystkie okrągłe, równiutko obtoczone. Bo fale morskie przerzucają kamyki z miejsca na miejsce, ocierają jedne o drugie, aż zrobią się gładkie, bez ostrych krawędzi.

– A ja mam inny, nie taki, jak twoje i leciutki- odezwał się Leszek, patrząc na rozłożone kamyki.

– Pokaż jaki?- spytała Hania.

Leszek otworzył zaciśniętą piąstkę. Jego kamyk był kanciasty, chropowaty, z jednej strony jakby odłamany. I właśnie w tym miejscu był najładniejszy, bo i kolor miał ciemnopomarańczowy, i połysk, i taki był przeźroczysty. Hania przyjrzała mu się uważnie.

– Zobacz! Tam coś jest w środku!- zawołała. – Chyba jakaś malutka muszka…Chodź, pokażemy mamusi!

-To bursztyn, i jaki ładny!- powiedziała mama. Zaraz się przekonamy, czy się nie mylę. Urwała kilka drobniutkich strzępków papieru i dotknęła ich potartym mocno o wełniany kostium bursztynem. Papierki przyczepiły się do bursztynu.

-Ja też tak zrobię…Leszek potarł jeden z kamyków i przyłożył do papieru.

– Nie łapie…-zmartwił się.

– Bo kamień nie przyciąga papierków, tylko bursztyn- tłumaczyła mama.

– A bursztyn to nie kamień??

– Nie. Bursztyn to żywica, stwardniała żywica.

Dzieci zdziwiły się.

– Żywica? Taka jak na sośnie i na świerku?

– Ale skąd ona się wzięła w morzu?

– I skąd w tym bursztynie znalazła się muszka?

– Muszka?- zainteresowała się mama.- Ależ tak, widzę ją…Jaka szkoda, że muszka nie może nam opowiedzieć, co się działo przed wielu, wielu tysiącami lat…

– A skąd ona mogłaby to wiedzieć?- zdziwiła się Hania.

– Bo ona  żyła przed tysiącami lat, kiedy nie było jeszcze ludzi na ziemi i kiedy nie było tu jeszcze morza…

– A co było?- zapytał Leszek.

– Były wielkie lasy, w których rosły przeróżne drzewa. Rosły też i sosny, dużo sosen…Między drzewami uwijały się większe i mniejsze owady, a wśród nich i nasza mała muszka…

-Ta sama, co w tym bursztynie?

– Ta sama. Dostrzegła błyszczącą kroplę na sosnowej korze i pomknęła ku niej. Może to odrobina porannej rosy? Może słodki sok, który tak chętnie spijała z innych roślin? Zanurzyła trąbkę w błyszczącej kropli. Musnęła ją przednimi łapkami… Co to? Coś trzyma i nie chce puścić…Zatrzepotała skrzydełkami…Teraz już i skrzydełka przylgnęły do niebezpiecznej kropli. Jeszcze trochę, a muszka utonie w lepkiej, złotej żywicy, która wypłynęła ze zranionej sosnowej gałęzi. Ostrzeżone przygodą swej towarzyszki, inne muszki odleciały. Została tylko ta jedna, ale została na zawsze…

-A co się potem stało?

– Potem?…Cóż, potem może ta kropla żywicy z muszką zatopioną w środku spadła na ziemię. Może całą sosnę obaliła wichura. Nie wiemy. Wiemy tylko, że później, po wielu latach, dawny las zalało morze, że z tych dawnych sosen zostały tylko bryłki stwardniałej na kamień żywicy, a w jednej z tych bryłek nasza mała muszka .Jej towarzyszki zginęły bez śladu. Ona przetrwała tysiące lat.

– Czy ta żywica, to bursztyn?- spytał Leszek.

-tak. Po każdej burzy morze wyrzuca na brzeg duże i małe kawałki bursztynu. Jedne są jasne, żółtawe, inne koloru miodu albo jeszcze ciemniejsze. I często możemy w nich zobaczyć zatopione muszki, pajączki albo kawałki mchu czy gałązki sprzed wielu tysięcy lat.

 

Pytania: Co przywiozły dzieci znad morza? Jakie były kamyki? Dlaczego? Jak wyglądał bursztyn? Jak powstaje bursztyn? Skąd się bierze? Jak nazywano kiedyś bursztyn (jantar).

 Praca z książką –12A/12B

  1. Zabawa ruchowa „Jajo dinozaura”

 – przekazujemy nadmuchanego balonika na różne sposoby: z ręki do ręki- bardzo szybko, nad głową-do tyłu, z boku- robiąc skręt tułowia, między nogami- schylając się do przodu.

Podbijanie balonika- rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej podczas odbijania.

 

Michał- układanie „naszyjnika” z bursztynów lub kamyków, przeliczanie na miarę możliwości chłopca..

 

 

Tematy zajęć na tydzień 06. – 10.04.2020r

Plik do pobrania

angielski

Rozpoczynamy tydzień Wielkanocny więc zapraszamy do słuchania Wielkanocnych piosenek dostępnych na kanale you tube

10.04 2020r – piątek

Temat: „Pisanki, kraszanki, malowane jajka”

Przebieg:

1. Słuchanie bajki o pisankach

Zajrzały wróbelki do kurnika i zobaczyły, że kura zniosła cztery jajka. Schowała je w trawie i poszła szukać ziarenek.
Ko-ko-ko – zagdakała. – Leżcie tu cichutko.
Ale jajka myślały, że są mądrzejsze od kury. Turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je kot.
– Mrau – powiedział. – Będzie z was pyszna jajecznica.
– Nie, nie! – Trzęsły się ze strachu jajka. – Nie chcemy na patelnię!
– Uciekajcie – ćwierkały wróbelki. – Schowajcie się przed kotem.
– Nie dam się usmażyć! – zawołało pierwsze jajko i poturlało się przed siebie. Po chwili wróciło i zaśpiewało wesoło:
– Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.
– Co ci się stało? – pytały pozostałe jajka.
– Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i już nie jestem zwykłym jajkiem, tylko wielkanocną pisanką. Drugie jajko też poturlało się do pędzelka i rzekło grubym głosem:
To nie jajko, tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. Teraz wyglądało jak piankowy tygrys w żółto-czarne paski.
– Brawo! – ćwierkały wróbelki.
– I ja też, i ja też! – wołało trzecie.
Trzecie jajko wróciło całe zieloniutkie i pisnęło:
– Jestem żabką, każdy to wie. Czy ktoś zieloną żabkę zje? Nie!
Trzy pisanki były bardzo zadowolone. Czwarte jajko zbladło ze strachu.
– Pospiesz się! – ćwierkały wróbelki. – Kot idzie.
– Tylko jedno jajko? – mruczał kot. – Ugotuję cię na twardo.
Jajko ze strachu trzęsło się tak, że skorupka zaczęła mu pękać.
– Teraz na pewno kot cię zje.
– Trach-trach-trach! – skorupka pękła na małe kawałki i… wyszedł z niej żółty kurczaczek.
Zamrugał czarnymi oczkami i zapiszczał:
– Wielkanocna bajka, wyklułem się z jajka!

Rozmowa nt wysłuchanej bajki:

1. Co zobaczyły wróbelki w kurniku?
2. Ile jajek zniosła kura?
3. Co robiły jajka, kiedy kura poszła szukać ziarenek?
4. Co powiedział kot, kiedy usłyszał jajka?
5. W co zamieniły się jajka, żeby nie trafić na patelnię?
6. Co się stało z czwartym jajkiem?

2. Zabawa plastyczna „Nasze pisanki”. Gotujemy kilka jajek na twardo. Przygotowujemy przedmioty potrzebne do ozdabiania jajek wybraną techniką np.: kolorowanie mazakami, oklejanie włóczka, oklejanie kolorową bibułą, ozdabianie plasteliną.

3.Zabawa „Gdzie jest jajko?” (z jajka niespodzianki)
Dziecko układają jajko zgodnie ze wskazówkami opiekuna np. połóż jajko obok siebie…połóż jajko przed sobą…połóż jajko za sobą… daj do prawej ręki, do lewej, pomiędzy siebie i mnie
Następnie dziecko dmucha w jajeczka, tak długo, aż znajdą się blisko koszyka – wtedy jajko wrzucają ( można też wyciąć kilka szablonów jajek z kolorowego papieru i spróbować za pomocą słomki przenosić do koszyczka)

Praca z KP3, STR.43a – rozwiązywanie sudoku obrazkowego, wycinanie jajek po śladzie.

Praca z KP3, str. 43b – wykreślanie niepasujących napisów lub obrazków, czytanie wyrazów.

 

Czwartek 09.04.20

Temat: „Na świątecznym stole”

Przebieg:

1. Rozmowa z dzieckiem nt. „Wielkanocny stół” – jak w jego domu wygląda nakrycie wielkanocnego stołu, jakie potrawy na nim stoją, jakie zna tradycje związane ze świątecznym śniadaniem. Następnie czytamy dziecku wiersz.

Wielkanocny stół” – Ewa Skarżyńska

Nasz stół wielkanocny
haftowany w kwiaty.
W borówkowej zieleni
listeczków skrzydlatych
lukrowana baba
rozpycha się na nim,
a przy babie –
mazurek w owoce przybrany.

Palmy pachną jak łąka
w samym środku lata.
Siada mama przy stole,
A przy mamie tata.
I my.

Wiosna na nas
zza firanek zerka,
a pstrokate pisanki
chcą tańczyć oberka.

Wpuśćmy wiosnę,
Niech słońcem
zabłyśnie nad stołem
w wielkanocne świętowanie
jak wiosna wesołe!

Po wysłuchaniu wiersza omawiamy jego treść zadając pytania: Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole? Kto usiądzie przy stole? Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie z tradycją wielkanocną?

2. Zabawa matematyczna „Wielkanocne obliczenia”. Przygotowujemy dla dziecka liczmany, np. nakrętki po napojach, drobne klocki. Podajemy treść zadania, dziecko oblicza za pomocą liczmanów: W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem Piotrem i dwoma córeczkami, babcia Frania i mały Michaś. Ile osób zasiadło do świątecznego śniadania?

Kasia ozdabiała świąteczny mazurek. Przygotowała 10 migdałów. Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów zostało Kasi do ozdobienia mazurka?

Na stole leżało 8 jajek. Mama zjadła 1, a tata 2. Ile jajek zostało na stole?

Zuzia zrobiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty i 4 fioletowe. Niestety klej był zbyt słaby i 2 kwiaty się odczepiły. Ile kwiatów zostało na palmie?

3. Zabawa plastyczna „Zastawianie wielkanocnego stołu”. Dziecko na kartce papieru rysuje potrawy, przedmioty, symbole, produkty niezbędne na wielkanocnym stole. Możemy dziecku udostępnić do wykonania pracy kawałki materiałów (serwetka wielkanocna), kolorowe czasopisma, plastelinę.

 

ŚRODA 08.04.20

Temat:”Wielkanocny koszyczek”

Przebieg:

1. Słuchanie legendy o białym baranku

Legenda o białym barankuUrszula Pukała
Posłuchajcie tylko ile było krzyku,
gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku.
Malutkie kurczątko, bielutki baranek,
Brązowy zajączek i kilka pisanek.

Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami,
jestem najpiękniejszy, żółty jak salami.
Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki,
falujące piórka tak jak u kaczuszki.

Co ty opowiadasz – dziwi się baranek,
jestem cały z cukru, mam cukrową mamę.
Dzieci na mój widok bardzo się radują
i z mojego grzbietu cukier oblizują

Brązowy zajączek śmieje się wesoło,
jestem z czekolady – opowiada wkoło.
Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci,
już na sam mój widok dzieciom ślinka leci.

Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka,
dziwi się pisanka zielona jak łąka.
Dziwią się pisanki żółte i czerwone,
brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

2. Wielkanocny koszyczek” – rozmowa na temat produktów, które należy włożyć do koszyczka inspirowana wysłuchanym wierszem.

3. Rozwiązywanie zagadek o tematyce świątecznej.

Opiekun odczytuje zagadki, jako rozwiązanie dziecko wybierają odpowiednią rzecz i wkłada ją do koszyczka ( można przygotować wcześniej dostępne symbole lub spróbować rysować na szablonie koszyczka)

Gdy go weźmiesz za uszy, zaraz wszystko nosi,

Ma wiklinowy brzuszek, i nazywa się ……….. (koszyk)

Długie uszy, szare futro, trochę jest nieśmiały,

i z ogonkiem jak pomponik, cały dzień po lesie goni. (zajączek)

Co to jest? Kolorowe, malowane, i kraszone i pisane, Na Wielkanoc darowane, (pisanki)

Żółciutkie, puchate, w koszu siedzą same,

głośno krzyczą: pi, pi, czekając na mamę. (kurczak)

Kiedy śnieżek prószy, kiedy słonko świeci,

On chodzi w kożuszku, i zimą i w lecie, (baranek)

Na zakończenie można zapytać: czego jeszcze nie włożyliśmy do koszyka? ( sól, kiełbasa, chleb, borówka ).

Po dokładnym uzupełnieniu koszyczka wyjaśniamy wyjaśnia dzieciom znaczenie symboli wielkanocnych.

  • biała serwetka-by przypominała o poranku Zmartwychwstania o wschodzie słońca

  • coś zielonego(Żyto Lub borówki)-bo to przecież wiosna, cała przyroda budzi się do życia po zimie, wszędzie kiełkuje nowe życie

  • jajka-w Wielkanoc chrześcijanie czczą Chrystusa żyjącego, tego dnia ofiarujemy sobie wzajemnie jajka – symbol życia

  • chleb-bo to najważniejsze pożywienie człowieka

  • baranek wielkanocny-ponieważ Pana Jezusa nazywamy Barankiem Bożym

  • odrobina soli-bo Jezus nakazał nam być solą ziemi , to znaczy nadawać smak życiu:taką solą może być nasza radość,praca,trud, miłość….

  • babka wielkanocna,wędlina-by prosić Boga o to ,żeby nigdy nie zabrakło nam pożywienia, a najlepiej, żeby zawsze było coś smacznego !

  • palma-by uchroniła nas od nieszczęść i chorób

  • Baranek – zwycięstwo, niewinność, wolność,

  • Jajka – nowe życie,

  • Borówki – wiosna, zieleń radość, nadzieja,

  • Szynki, wędliny – dobrobyt,

  • Chleb – ciało Chrystusa

    Praca z książką KP3, str 41b – odczytywanie fragmentów ilustracji zakreślanie ich pętlą, pisanie po śladzie wyrazów „pisanki”, „baba”.

 

07.04 2020r – wtorek

Temat: „Wielkanocne tradycje”

Przebieg:

1. „Wielkanoc u języczka” – zabawa rozwijająca aparat mowy. W czasie gdy opiekun czyta bajeczkę, dziecko wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

 Wielkanoc u języczka

W czasie gdy prowadzący czyta bajeczkę, dzieci wykonują ćwiczenia usprawniające artykulatory.

Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (robimy z języka „miskę” – przód i boki języka unosimy ku górze, tak by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwamy język z buzi, a potem go chowamy, przesuwając nim po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwierając szeroko buzię, kilkakrotnie uderzamy czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza („mieszamy składniki” – obracamy językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia- polewa czekoladą (przesuwamy czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotykamy językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole).

Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa („kroimy” – wysuwamy język z buzi i wykonujemy nim szybkie ruchy w kierunku nosa i brody), dodaje majonezu, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizujemy wargi ruchem okrężnym).

Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwamy język po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychamy powietrze nosem, wydychamy buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotykamy językiem różnych miejsc na podniebieniu) i kółka (oblizujemy wargi ruchem okrężnym).

Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotykamy językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechamy się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować.

2. Ćwiczenia słownikowe

Dzieci nazywają rzeczy przedstawione na obrazkach (ew. łączą strzałką podpisy z odpowiednimi obrazkami).

3. Zabawa oddechowa „Kolorowe piórka”.

Dajemy dziecku kolorowe piórka ( mogą to być też paski papieru, serwetki, gazety ). Polecamy ułożenie ich na otwartej dłoni przysuniętej do ust. Przypominamy o prawidłowym torze oddechowym (wdech nosem, wydech ustami) i prosimy o zdmuchnięcie piórek. Możemy wprowadzić element rywalizacji czyje piórko pofrunie najdalej, najwyżej; czyje utrzyma

 

Poniedziałek 06.04.2020r

Temat: „Przygotowania do świąt”

Przebieg:

1. Słuchanie opowiadania „Bajeczka wielkanocna”. Dziecko uważnie słucha utworu i stara się zapamiętać kogo budziło słońce i w jakiej kolejności. Można dziecku dać kartkę, żeby odpowiedź sobie narysowało lub zapisało w dowolny sposób.

Opowiadanie Bajeczka wielkanocna A. Galicy
Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.
– Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać?
A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:
– Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.
Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno.
– Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty Kurczaczek.
Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.
– Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.
Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.
– Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.
– Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.
– Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.
– Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.
A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać.
– Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś.
A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka : dzeń-dzeń, dzeń-dzeń.
Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe.
– Co to? Co to? – pytał Zajączek.
– Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek.
I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi.
– To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę:

W Wielkanocny poranek
Dzwoni dzwonkiem Baranek,
A Kurczątko z Zającem
Podskakują na łące.
Wielkanocne Kotki,
Robiąc miny słodkie,
Już wyjrzały z pączka,
Siedzą na gałązkach.
Kiedy będzie Wielkanoc
Wierzbę pytają.

Po wysłuchaniu opowiadania zapraszamy dziecko do rozmowy przypominając, że może korzystać ze swoich notatek.

– Kogo najpierw obudziło słońce?, Kto był drugi?, Kto – trzeci?, Dlaczego słońce budziło bazie, kurczaczka, zajączka, baranka?, Jakie święta się zbliżają?, Jak przygotowujemy się do świąt Wielkanocnych?, Jakie znacie tradycje świąt Wielkanocnych?

2. Zabawa dramowa „Przygotowania do świąt”. Dziecko ruchem przedstawia czynność jaką wykonuje w domu przed świętami: odkurzanie, pieczenie, mycie okien, ścieranie kurzu, trzepanie dywanów. Domownicy odgadują jaka to czynność, ten kto zgadnie prezentuje następną czynność. Można wcześniej przygotować obrazki przedstawiające czynności w sposób schematyczny i losować.

3.Zabawa językowa „Symbole Wielkiej Nocy”. Dziecko na kartce zapisuje samodzielnie lub z pomocą opiekuna litery odpowiadające pierwszym głoskom podanych słów, następnie odczytują hasło np. piłka, igła, stół, aparat, noga, koło, ananas ( hasło: pisanka ). Propozycje innych haseł : baranek, palemka, jajko itd. Można też rozrysować tradycyjna krzyżówkę, opracować hasła do wpisywania np. itd. ,wtedy jest więcej zabawy.

Praca z książką:

– cz 3 str 40a – dorysowywanie brakujących część palmy i pisanki

– cz3 str 40b – przeliczanie sylab w zdaniach, zapisywanie ich liczby, przeliczanie bazi, rysowanie „po tyle samo”.

 

Tematy na tydzień 30.03.- 03.04.2020r

Język angielski

easter2

03.04.2020r – piątek

Temat : „W wiosennym nastroju””

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa „Zwierzęta”

      – rozwijanie koordynacji ruchowej dzieci,

      Dzieci naśladują różne sposoby poruszania się zwierząt, np. „Idą kaczki”- marsz na ugiętych nogach, „Idą krowy”- na czworaka, „Biegną koniki”- bieg z uderzeniem pięt

o pośladki, „Koty się przeciągają”- koci grzbiet, „Skaczące kurczaki”- podskoki obunóż

w pozycji kucania.

  1. Zabawa dydaktyczna „Wiosenne kwiaty”

– poznanie wyglądu i nazw niektórych kwiatów wiosennych, np. żonkil, przebiśnieg, szafirek, tulipan, zawilec ( oglądanie ilustracji)

  1. Zabawa matematyczna „Policz kwiaty”

 – utrwalenie zapisu graficznego znaku „+” i „=”

– przeliczanie kwiatów w zakresie 10,

– utrwalenie pisowni liczb w zakresie 10. ( praca z książką 29A)

  1. Zabawa dydaktyczna „ Literkowy detektyw”

– rozczytanie szyfru oznaczającego nazwy kwiatów ( książka 29B)

 

Michał- przeliczanie na liczmanach w zakresie 10.

 

Uwaga! Jeśli mają Państwo dostęp do książki, to wykonujemy następujące zadania ze stron: 29A, 29B

 

 

02.04.2020r – czwartek

Temat : „W jak wiosna”

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa z wykorzystaniem spinera  „Ćwicz ze mną”

      – rozwijanie sprawności fizycznej dzieci,

      Rysujemy koło, dzielimy je na 8 lub więcej części. W każde pole wpisujemy zadanie do wykonania, np. 10 przysiadów, 8 pajacyków, 5 podskoków na jednej nodze.

Na środku umieszczamy spinner z  zaznaczoną na jednym z ramion strzałką. Kręcimy kolejno spinnerem i wykonujemy zadanie.

  1. Zabawa dydaktyczna „Poszukaj”

– rozwijanie analizy i syntezy głoskowej wyrazów, poprzez wyszukiwanie przedmiotów

zawierających głoskę „W,w”, w najbliższym otoczeniu dziecka.

  1. Prezentacja litery „W,w”

– zapoznanie dzieci z zapisem graficznym liter W, w

– pokaz prawidłowego kierunku pisania liter,

– przypomnienie, kiedy piszemy wielką literą (imiona, nazwy własne), a kiedy małą (pozostałe wyrazy),

– pisanie liter w powietrzu, na dywanie, na plecach innej osoby, itp.

– próby pisania liter w książce, w dużej liniaturze.

  1. Praca plastyczna „Wiosenna mandala”

– kolorowanie mandali pisakami, kredkami, farbami, zgodnie z wyborem dzieci.

– samodzielne tworzenie mandali w narysowanym konturze koła, zwrócenie uwagi na symetryczność obrazka.

Michał- malowanie mandali farbami plakatowymi na dużym arkuszu papieru przy użyciu obu rąk- wzmacnianie mięśni palców i ruchów praksyjnych.

 

Uwaga! Jeśli mają Państwo dostęp do książki, to wykonujemy następujące zadania ze stron: 22A, 22B, 23B

 

Zajęcia do pobrania na dzień 01.04.2020r – środa

01.04.20  

31.03.2020 – wtorek

Temat : „Co było pierwsze – jajko czy kura?””

Przebieg zajęcia:

  1. Wiersz J. Brzechwy, pt „Jajko”

– rozmowa nt przysłów :

„Co było pierwsze : jajko czy kura?” oraz „Jajko mądrzejsze od kury”

 

Jajko
Jan Brzechwa

Było sobie raz jajko mądrzejsze od kury.
Kura wyłazi ze skóry,
Prosi, błaga, namawia: „Bądź głupsze!”
Lecz co można poradzić, kiedy się ktoś uprze?

Kura martwi się bardzo i nad jajkiem gdacze,
A ono powiada, że jest kacze.

Kura prosi serdecznie i szczerze:
„Nie trzęś się, bo będziesz nieświeże”.
A ono właśnie się trzęsie
I mówi, że jest gęsie.

Kura do niego zwraca się z nauką,
Że jajka łatwo się tłuką,
A ono powiada, że to bajka,
Bo w wapnie trzyma się jajka.

Kura czule namawia: „Chodź, to cię wysiedzę”.
A ono ucieka za miedzę,
Kładzie się na grządkę pustą
I oświadcza, że będzie kapustą.

Kura powiada: „Nie chodź na ulicę,
Bo zrobią z ciebie jajecznicę”.
A jajko na to najbezczelniej:
„Na ulicy nie ma patelni”.

Kura mówi: „Ostrożnie! To gorąca woda!”
A jajko na to: „Zimna woda! Szkoda!”
Wskoczyło do ukropu z miną bardzo hardą
I ugotowało się na twardo.

 

  1. „Pasta jajeczna”- samodzielne wykonanie zdrowych kanapek, bezpieczne posługiwanie się tarką, nożyczkami.

Dzieci poznają w jaki sposób ugotować jajka na twardo (pod opieką dorosłego).

Przepis: Ścieramy na tarce kilka jajek, dodajemy pocięty nożyczkami szczypiorek. Dodajemy sól i pieprz do smaku i odrobinę majonezu. Smarujemy pieczywo pastą, dekorujemy wedle upodobań: ogórkiem, rzodkiewką, pomidorem. Smacznego!

  1. Eksperyment „ Jajka- ugotowane, czy nie?

Potrzebne będą :1 jajko surowe i 1 jajko ugotowane na twardo.

Kręcimy jajkami, jak bączkiem. Jajko surowe kręci się wolno, ugotowane szybko!

 

Michałek: Wyklejanie konturu jajka z masy solnej lub ciastoliny, ozdabianie wg pomysłu chłopca naturalnymi okazami ( ziarenka fasoli, ryżu, grochu, itp.)

 

Uwaga! Jeśli mają Państwo dostęp do książki, to wykonujemy następujące zadania ze stron: 44A, 44B.

 

30.03.2020r – poniedziałek

Temat : „Odgłosy wiejskiego podwórka”

Przebieg zajęcia:

  1. Zabawa ruchowa na orientację  „Złap piłkę”

Rodzic rzuca piłkę podając przy tym nazwę zwierzęcia. Dziecko łapie piłkę i naśladuje głos wskazanego zwierzęcia. Następnie dziecko odrzuca piłkę do rodzica i zabawa toczy się dalej (można wcześniej umówić się jakie to mogą być zwierzęta, np. kura, krowa, kogut…itp., można także  zmieniać tempo zabawy).

  1. Wiersz pt. „W zagrodzie”

Wysłuchanie wierszyka i kilkukrotne powtórzenie odgłosów zwierząt.

Piesek szczeka:hau, hau, hau.

Kotek miauczy: miau, miau, miau.

Kurka gdacze: kod, ko, dak.

Kaczka kwacze: kwa, kwa, kwa.

Gąska gęga: gę, gę, gę.

Owca beczy: be, be, be.

Koza meczy: me, me, me.

Indor gulgocze:gul, gul, gul.

Krowa ryczy:mu, mu, mu.

Konik parska: prr, prr,prr.

A pies warczy: wrr, wrr, wrr.

  1. Zabawa matematyczna „ Liczymy zwierzęta”

– przeliczanie za pomocą liczmanów, np. nakrętek

W gospodarstwie były 4 kury i 5 kaczek. Ile ptaków było w gospodarstwie?

Kura wysiadywała jajka. Najpierw wykluły się 2 pisklęta, chwile później- 4 pisklęta, a po kolejnej chwili jeszcze 1. ile piskląt się wykluło?

Na łące pasły się 2 duże krowy i 1 mały cielak. Ile krów było na łące?

W stajni stały snopki siana: 1 pod drzwiami, 2 przy prawej ścianie, 4 przy lewej ścianie. Ile snopków siana stało w stajni?

 

Uwaga! Jeśli mają Państwo dostęp do książki, to wykonujemy następujące zadania:

37B, 44A, 48A.

 

Tematy zajęć na tydzień 25 -27.03.2020r

 

26.03, 2020r – czwartek

Temat: „Sadzimy i siejemy”

Przebieg:

1.Zabawa badawcza „Jakie jest to nasionko?”

Zgromadzenie i oglądanie różnych nasion. Porównywanie wyglądu, kształtu oraz wielkości. Na podstawie ilustracji w KZ s. 54-55 i własnych doświadczeń opowiadają co jest potrzebne roślinom do wzrostu. Kierujemy rozmową tak, by dziecko doszło do wniosku, że rośliny potrzebują wody, powietrza i ciepła.

2.Zabawa matematyczna „Liczymy nasiona fasoli”. Dzieci mają przygotowane w miseczce nasiona fasoli. Opiekun podaje proste przykłady do obliczenia – dodawanie w zakresie 10, np.:

Ogrodnik posadził w poniedziałek 4 nasiona fasoli. Następnego dnia posadził jeszcze 2? Dzieci układają z nasion fasoli zbiory zgodne z poleceniem opiekuna, następnie podpisują zbiory za pomocą kartoników z cyframi. Na koniec dziecko odczytuje ułożone przez siebie kartoniki: Cztery i dwa to razem sześć. Po kilku podanych przez opiekuna przykładach dziecko podaje swoje propozycje zadań do obliczenia.

 

3.”Wiosenny ogródek”.

Zakładanie domowej uprawy fasoli, rzeżuchy, szczypiorku. Przygotowujemy naczynia i przedmioty; słoiki, gazę, gumki recepturki, naczynie z wodą, płaskie pojemniki, watę, plastikowe pojemniki, doniczki.

Fasola – nakładamy gazę na słoik,mocujemy za pomocą gumki, tak aby gaza była lekko umoczona w wodzie, kładziemy nasiono fasoli.

Rzeżucha – w pojemnikach układamy watę, posypujemy ją nasionami rzeżuchy i podlewamy tak, aby wata była mokra.

Szczypiorek – sypiemy ziemię do plastikowych pojemników ( doniczek), umieszczamy w niej cebulę i podlewamy.

Na koniec ustawiamy sadzonki na parapecie tworząc kącik ogrodniczy. Zachęcamy dzieci do codziennych obserwacji i dbania o rośliny ( podlewanie).

 

Uwaga ! Jeżeli mają Państwo dostęp do książek to wykonujemy zadania:

– KP3. 28A – układanie historyjki obrazkowej, numerowanie obrazków we właściwej kolejności

– KP3. 28B – przeliczanie kwiatów w ogródku, wpisywanie liczb, dokonywanie obliczeń.

Michał – układanie kompozycji z dowolnych, dostępnych nasion na podkładzie z masy solnej, ciastoliny, plasteliny.

 

Język angielski

We are learning this month.

  1. Spring

weather ( rain / it’s raining, sun / it’s sunny, fog / it’s foggy, warm / is warmer )

clothes ( jacket, sweter, t-shirt, blouse, shoes )

nature ( grass is growing, birds are singing, snow is melting, flowers are blooming )

  1. Farm

animals ( horse, hen, chicken, rooster, sheep, duck, goose, pig, dog, cow, rabbit )

How many…? / we are counting ( one, two … )

Zwroty: It’s a (dog) / What is this? / What colour is it? / How many legs?

  1. Song

Old Mc Donald had a farm

Old MACDONALD had a farm
E-I-E-I-O
And on his farm he had a cow
E-I-E-I-O
With a moo moo here
And a moo moo there
Here a moo, there a moo
Everywhere a moo moo
Old MacDonald had a farm
E-I-E-I-O

Old MACDONALD had a farm
E-I-E-I-O
And on his farm he had a pig
E-I-E-I-O
With a oink oink here
And a oink oink there
Here a oink, there a oink
Everywhere a oink oink
Old MacDonald had a farm
E-I-E-I-O

B – i – n – g – o

There was a farmer who had a dog,
And Bingo was his name-o.
B-I-N-G-O
B-I-N-G-O
B-I-N-G-O
And Bingo was his name-o.
There was a farmer who had a dog,
And Bingo was his name-o.
(Clap)-I-N-G-O
(Clap)-I-N-G-O
(Clap)-I-N-G-O

       4.Zadania

– oglądanie ilustracji przedstawiających zwierzęta wiejskie, nazywanie i opisywanie ich w języku angielskim;

– zabawy maskotkami lub figurkami zwierząt, nazywanie ich, opisywanie, przeliczanie, segregowanie pod względem gatunku, koloru, wielkości ( big / small )

– gra Memory , Bingo

– rozpoznawanie zwierzątek po odgłosach, fragmentach ilustracji, dotyku

– kalambury

– rozpoznawanie zwierząt po odciskach łap / nóg

– What animals can you see? –  historyjka obrazkowa.

  1. Zabawa Abra cadabrra one, two, Tyree you are a ( ducks ) so swimm with me….