Grupa 11

 

Rok 2020/2021

Olimpiada sportowa z Kubusiem Puchatkiem. Dzień Dziecka

 

Malowanie farbami – Mój wymarzony plac zabaw

 Kompetencje kluczowe. Rozwijanie własnych emocji

 

Występ dzieci z okazji Dnia mamy i taty

 

Zabawy w ogrodzie przedszkolnym

Temat na tydzień 12 – 16.04.2021r

Dbamy o Ziemię

 

Piątek  – 16.04.2021

 Temat dnia: Jestem przyjacielem przyrody

 

  1. Słuchanie wiersza A. Widzowskiej Przyjaciel przyrody.

 

My, przedszkolaki na ziemskiej kuli,

wiemy, że Ziemię trzeba przytulić,

zadbać o lasy, powietrze, wodę,

kwiaty, zwierzęta – całą przyrodę!

To źle marnować wodę w kąpieli

od poniedziałku aż do niedzieli.

Po co bez przerwy nurkować w wannie?

Lepiej z prysznica zrobić fontannę!

Torba foliowa szczerzy zębiska.

– Jestem z plastiku, sztuczna i śliska.

Gdy będę plackiem leżeć na wodzie,

fokom i żółwiom chętnie zaszkodzę!

– Ja także! – wrzeszczy ze szkła butelka.

– W lesie się smażę niczym iskierka,

a gdy rozgrzeję się jak ognisko,

pożar wywołam i spalę wszystko!

– Czy wy nie wiecie, okropne śmieci,

że na planecie mieszkają dzieci?

Szust! Posprzątamy bałagan wielki,

osobno papier, plastik, butelki!

Pstryk! Pamiętamy, by gasić światło,

wiemy, że pożar wywołać łatwo,

a gdy widzimy sarenkę w lesie,

to nie wrzeszczymy, aż echo niesie!

Ten, kto przyrodę niszczy i truje,

niech się kolcami jeża pokłuje!

 

 

  1. . Rozmowa na temat wiersza.
  • co należy zadbać w przyrodzie?
  • czego nie należy marnować?
  • co należy robić z plastikowymi i szklanymi opakowaniami?
  • dlaczego należy segregować śmieci?
  • co powinno spotkać tych, którzy nie dbają o przyrodę?

 

  1. Podawanie cech przyjaciela przyrody.

Np. Przyjaciel przyrody:

  • nie łamie gałęzi drzew
  • nie depcze trawników w parku, na skwerze
  • nie śmieci
  • nie zrywa roślin
  • nie zostawia kapiących kranów
  • wychodząc z pomieszczenia, gasi światło.

 

Czwartek  –  15.04.2021

Temat dnia: Dorośli i dzieci segregują śmieci

 

  1. Rozmowa na temat segregowania śmieci.

Bajka edukacyjna  Rady na odpady https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k&t=37s

 

Dlaczego segregujemy śmieci?

  1. Dzięki segregacji odpadów na wysypiska trafia mniej śmieci. Te, które można poddać recyklin­gowi, zostają ponownie przetworzone (np. szkło trafia do hut szkła, a papier – do produkcji, między innymi, papieru toaletowego).
  2. Posegregowane śmieci wrzucamy do pojemników oznaczonych odpowiednimi kolorami (lub podpisanymi):
  • pojemnik na papier – kolor niebieski
  • pojemnik na plastik – kolor żółty
  • pojemnik na szkło kolorowe – kolor zielony
  • pojemnik na szkło bezbarwne – kolor biały
  • pojemnik na aluminium (rodzaj metalu) – kolor czerwony.

 

Środa  –  14.04.2021

 Temat dnia: Dbamy o przyrodę

 

  1. Zabawa Dokończ zdanie.

Rodzic wypowiada początek zdania, a dziecko za każdym razem próbuje podać jego inne zakończenie np.

Dbać o przyrodę to znaczy… (nie zrywać roślin).

Dbać o przyrodę to znaczy… (nie deptać trawników).

Dbać o przyrodę to znaczy… (oszczędzać wodę) itd.

 

  1. Słuchanie piosenki Nasze uszy słyszą świat (sł. Dorota Gellner, muz. K. Kwiatkowska).

https://www.youtube.com/watch?v=NCvIZ9rIkeg

 

  1. Rozmowa na temat piosenki.
  • Z ilu zwrotek składa się piosenka?
  • Czy ma refren?
  • Co robią oczy? Co robią uszy?
  • Do czego służy nosek?

 

  1. Zabawa przy piosence.

Podczas pierwszej zwrotki dzieci spacerują po sali, przyglądając się domkowi, niebu, trawie…

Podczas refrenu zatrzymują się i wspólnie z rodzicem wyklaskują rytm piosenki. Podczas drugiej zwrotki dzieci spacerują po sali, wąchając kwiatki, a potem kichając.

 

  1. Wykonanie kwiatka z rolki po papierze toaletowym – instrukcja na stronie:

https://www.youtube.com/watch?v=m25WRbIzyQo

 

Wtorek  –  13.04.2021

Temat dnia: Czym jest przyroda?

  1. Zabawa słowna Co by było…?

Swobodne wypowiedzi dziecka na tematy:

Co by było, gdyby na Ziemi nie było zwierząt?

Jak wyglądałby świat, gdyby nie było na nim kwiatów, drzew?  

 

  1. Słuchanie wiersza Danuty Gellnerowej Co to jest przyroda?

 

 

To drzewa i kwiaty,

i liście, i woda.

Motyl nad łąką,

biała stokrotka.

Powiedzcie, proszę,

co jeszcze, co jeszcze.

Szanuj przyrodę,

kochaj przyrodę.

Kwiatom w doniczkach

nie żałuj wody.

 

Przyroda jest wokół,

wszędzie ją spotkasz.

Ptak rozśpiewany,

gadające świerszcze.

Dbaj o trawniki!

Niech koło domu

będzie wesoło,

będzie zielono.

 

  1. Rozmowa na temat wiersza.
  • Co to jest przyroda?
  • Jak należy o nią dbać?
  • Co to znaczy: szanować przyrodę?

 

  1. Oglądanie filmu edukacyjnego Woda

https://www.youtube.com/watch?v=9672XTIwVgo

 

  1. Zrozumienie zależności występujących w świecie przyrody.
  • Kto jest ważniejszy w przyrodzie – rośliny czy zwierzęta?
  • Czy mogłyby żyć na świecie zwierzęta, gdyby nie było roślin?
  • Co jest potrzebne do tego, aby mogły rosnąć rośliny?
  1. Zabawy badawcze dla całej rodziny.

https://www.youtube.com/watch?v=NyOhE-uYAvQ&t=39s

 

Poniedziałek  –  12.04.2021

Temat dnia: Leśne harce

1. Zabawa rozwijająca zmysł dotyku – Poznajemy za pomocą dotyku.

Dziecko siedzi  na dywanie. Przed nim leży kartka z bloku technicz­nego i mazak. Dziecko trzyma ręce za plecami. Rodzic stoi za nim  i kolejno podaje  do rąk jakiś przedmiot (np.: długopis, klucz, filiżankę z kącika lalek, klocek…).  Dziecko dotyka przedmiotu, a potem rysuje go na leżącej przed nim kartce. Potem sprawdza, czy prawidłowo rozpoznało przedmiot za pomocą dotyku.

 

2.Oglądanie filmu przyrodniczo – edukacyjnego dla dzieci „ Co to jest las ?” https://www.youtube.com/watch?v=31z7hEiIDVs

 

3. Odpowiadanie na pytania: Czy las jest potrzebny? Dlaczego?

Oglądanie mapy Polski, wskazywanie na niej dużych obszarów leśnych, takich jak np. Świę­tokrzyski Park Narodowy. 

 

4.Swobodny taniec przy piosence „Ziemia to wyspa zielona” https://www.youtube.com/watch?v=-ZQTnkXpcCA

 

5.Wiosenne drzewo w 3D – praca plastyczna

https://www.youtube.com/watch?v=2FjRnpKuT5k

 

Tematy zajęć na tydzień 06. – 09.04.2021r

Na wiejskim podwórku

 

 

09.04.2021 – piątek

Temat: W naszym ogródeczku

  1. Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała “Kwiatek rośnie”.

Dziecko w klęku, z opuszczoną głową, powoli podnosi się do stania z wyciągniętymi do góry rękami. Naśladuje rosnący kwiatek.

  1. „Ogrodnik”-  zagadka wprowadzająca do rozmowy o pracy ogrodnika

 

Spotkasz go w ogrodzie,
gdzie pracuje co dzień
dba o krzaki i kwiatki,
sadzi rośliny z użyciem łopatki.

  1. „Ogrodnik i ogrodniczka”- opis postaci na podstawie ilustracji (załącznik nr 1)

 

Rodzic  prosi  by dziecko nazwało osoby znajdujące się na obrazkach i opowiedziało o wszystkich elementach ich ubioru.

Pyt. pomocnicze:

– Pan, który pracuje w ogrodzie to?(ogrodnik)

– Pani, która pracuje w ogrodzie to? (ogrodniczka)

– Spodnie do pracy w ogrodzie nazywają się? (ogrodniczkami)

 

  1. Słuchanie wiersza.

W naszym ogródeczku zrobimy porządki:

zagrabimy ścieżki, przekopiemy grządki!

Na grządkach wyrośnie:

fasolka, marchewka, sałata i groszek,

czerwona rzodkiewka.

W naszym ogródeczku posiejemy kwiatki –

będą nam pachniały fiołki i bratki,

nasturcje, goździki, nagietki i groszek,

i ta biała lilia, co tak żółci nosek.

  1. Rozmowa na temat wiersza.

– Co zrobimy w ogródku?

– Co będzie nam potrzebne do kopania, a co – do grabienia?

– Jakie warzywa wyrosną w ogródku?

– Jakie kwiaty wyrosną w ogródku?

  1. Zabawa oddechowo-ruchowa “Wiaterek, wiatr, wichura.”

Dziecko dostaje jedną stronę gazety. Ugniata z niej kulkę i kładzie na podłodze. Na hasło: Wiaterek, leciutko dmucha na kulkę. Gdy usłyszy: Wiatr – dmucha umiarkowanie, a– Wichura, dmucha bardzo mocno.

  1. Wypowiadanie się na temat roli roślin w życiu ludzi.

Rośliny są pokarmem, wzbogacają powietrze w tlen, upiększają krajobraz, służą do produkcji lekarstw, herbat, soków, wykorzystywane są w kosmetyce do produkcji kremów, szamponów, maseczek, toników…

 

  1. Dla chętnych. Umieszczanie sadzonek pomidorów w przygotowanych skrzynkach z ziemią.

– Przypomnienie, czego potrzebują rośliny, żeby rosnąć.

– Wsadzenie, podlanie i umieszczenie roślin w nasłonecznionym miejscu

– Zachęcanie dziecka  do obserwowania rozwijającej się rośliny.

 

08.04.2021r. – czwartek

Temat: Zwierzęce rodziny

Cele ogólne: − rozwijanie mowy i logicznego myślenia; rozwijanie sprawności fizycznej.

Cele operacyjne:  Dziecko: − rozwiązuje zagadki; uczestniczy w ćwiczeniach.

  1. Zabawa w naśladowanie – Jakie to zwierzę? Dziecko siada na podłodze i uważnie obserwuje rodzica. Rodzic przedstawia za pomocą pantomimy zwierzęta żyjące na wsi, np. koń galopuje, kaczka pływa, kura wysiaduje jajko itp. Gdy dziecko odgadnie zagadkę, następuje zamiana ról.
  2. Karta pracy, cz. 3, s. 76. Łączenie kropek, które są po prawej stronie karty, według wzoru.
  3. Zabawa ruchowa – Po nitce do kłębka. Rodzic zawiązuje dowolny przedmiot na końcu wełnianej nitki i ukrywa go w pokoju dziecka. Następnie rozwija wełniany kłębek na podłodze i tworzy ścieżkę. Zadaniem dziecka jest poruszanie się po przygotowanej ścieżce. Zabawa kończy się w chwili znalezienia przedmiotu. Zabawę można dowolnie modyfikować i tworzyć nowe ścieżki.
  4. Rodzice i ich dzieci – rozmowa na temat młodych i dorosłych zwierząt z wiejskiego podwórka.
  5. Ćwiczenia matematyczne – Policz i pokaż. Dziecko otrzymuje kartoniki z kreskami (od 1 do 9). Dorosły mówi krótkie rymowanki, w których występują liczebniki, a dziecko podnosi do góry kartonik, na którym jest tyle kresek, o ilu zwierzątkach mówi dorosły. Np. Małe świnki trzy kwiczą: kwi, kwi, kwi. (kartonik z trzema kreskami) Idą drogą dwa kurczaki, oglądają polne maki. (kartonik z dwiema kreskami)  Cztery białe koty mają czarne łaty. (kartonik z czterema kreskami) Sześć gąsiątek po stawie pływało, przez co zmoczone pióra miało. (kartonik z sześcioma kreskami)  W stajni pięć koników stało i się sianem zajadało. (kartonik z pięcioma kreskami)  Dziewięć krów mruczało, bo pić im się chciało. (kartonik z dziewięcioma kreskami) Siedem baranków małych na łące brykało. (kartonik z siedmioma kreskami) Osiem królików noskami ruszało, siano wąchało. (kartonik z ośmioma kreskami).
  6. Zabawa ruchowa z elementem biegu – Koniki. Dziecko– konik – porusza się przy akompaniamencie tamburynu w rytmie ósemek. Podczas przerwy w grze zatrzymuje się i kopie raz prawym, raz lewym kopytkiem; podczas biegu kląska językiem, podczas kopania rży: iiichacha.
  7. Zabawa dydaktyczna Rodzice i ich dzieci. Dorosły prezentuje dziecku obrazki przedstawiające zwierzęta dorosłe i ich dzieci. Wspólnie omawiają różnice w wyglądzie i zachowaniu młodych i ich rodziców; prawidłowo nazywają mamę, tatę i dziecko. Np. klacz, koń, źrebię; maciora, wieprz, prosię; gęś, gąsior, gąsięta; kaczka, kaczor, kaczęta. (Zamiast obrazków można wykorzystać dołączony film edukacyjny) J https://www.youtube.com/watch?v=xrgowwp1V-U  
  8. Praca plastyczna ,,Wiejskie podwórko” lub ,,Królik z klamerką” (do wyboru).

,,Wiejskie podwórko” Wycinanie przez dziecko  z kolorowego kartonu płotków, drzewek, zabudowań i innych elementów, które, jego zdaniem, powinny znaleźć się na makiecie wiejskiego podwórka. Można wykorzystać również obrazki/ zdjęcia z czasopism. Przyklejanie ich  do podłoża w miejscach zaproponowanych przez dziecko.

,,Królik z klamerką”  Wycinanie konturu królika z kolorowego kartonu. Wycinanie nosa z czerwonego papieru i przyklejanie go w odpowiednim miejscu.

* Domalowywanie czarnym flamastrem oczu (po obu stronach), pyszczka i wąsików.  Zrobienie ogonka z kłębka waty i doklejanie go z tyłu. Przypinanie u dołu dopasowanego kolorystycznie spinacza do bielizny, który będzie wyglądał jak łapki króliczka.

  1. Karta pracy, cz. 3, s. 77. Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie.

 

07.04.2021r – środa

Temat: Co słychać na wsi?

 

  1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr XXVII

Zabawa orientacyjno-porządkowa „ Przestraszone kurczątka”

Dzieci – kurczątka – swobodnie poruszają się w różnych kierunkach pokoju. Na hasło: Uwaga, kot! uciekają do kurnika, wyznaczonego miejsca w pomieszczeniu, wydając odgłosy: pi, pi, pi. Hasło: Nie ma kota – jest sygnałem do ponownego ruchu.

Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – Kaczuszki szukają ziarenek.

Dzieci – kaczuszki – chodzą po pokoju małymi kroczkami, kołysząc się na boki; co pewien czas wykonują skłony tułowia w przód – zbierają ziarenka i prostują się.

Ćwiczenia tułowia – skłony „Kogut zasypia”

 Dzieci w siadzie klęcznym wykonują skłon tułowia w dół z dotknięciem głową kolan – kogut chowa głowę w piórka. Potem powoli prostują się i ustawiają głowy prosto.

Ćwiczenie równowagi – Na grzędzie.

Dzieci – kurki – przechodzą, stawiając nogę za nogą po sznurku w taki sposób, aby z niego nie spaść

  1. Zabawa matematyczna – Jaki to kierunek?

 Ćwiczenie spostrzegawczości – Kotki i motyl.

Dorosły odsłania arkusz papieru, na którym narysowany jest jeden kot idący w lewą stronę, jeden kot idący w prawą stronę i motyl – na wprost. Zadaniem dzieci jest określenie, w które strony poruszają się koty, a w którą stronę – motyl, i zaznaczenie kierunku poprzez narysowanie flamastrem odpowiednich strzałek

  1. Zabawa Według wskazań dorosłego.

Dzieci ustawiają się w luźnej gromadce. Dzieci poruszają się po pokoju zgodnie ze wskazówkami dorosłego. Np. Idziemy pięć kroków w prawo. Idziemy dwa kroki w lewo. Idziemy cztery kroki do przodu. Idziemy jeden krok do tyłu. Głaszczemy się lewą ręką po głowie. Dotykamy prawą ręką lewego kolana

  1. Zabawa Posłuszne zwierzęta.

Dzieci wybierają sobie sylwety lub figurki zwierząt domowych i wykonują polecenia dorosłego, ustawiając je w różnych miejscach, z zastosowaniem określeń położenia przedmiotów względem siebie. Np. Połóżcie zwierzątko przed sobą. Połóżcie zwierzątko za sobą. Połóżcie zwierzątko z boku, z prawej strony. Teraz połóżcie je z boku, z lewej strony. Podnieście zwierzątko do góry. Gdzie się teraz znajduje? Rodzic siada tak, jak siedzą dzieci, manipuluje swoim zwierzątkiem i prosi dzieci o określenie, w jakim miejscu się ono znajduje: przed, za, z prawej strony, z lewej strony.

  1. Zabawy przy piosence „U nas na podwórku”

Zabawa inhibicyjno-incytacyjna Staraj się dotknąć.

 Dzieci poruszają się podskokami po całym pokoju. Kiedy rodzic wymieni nazwę jakiegoś przedmiotu, np. krzesło, ściana, stolik, zabawka, podłoga, szafka, jak najszybciej muszą go dotknąć.

  1. . Słuchanie piosenki U nas na podwórku (sł. A. Galica, muz. T. Pabisiak) śpiewanej przez nauczyciela

  1. Rozmowa na temat piosenki.
  • Określanie tempa i nastroju piosenki.
  • Zwrócenie uwagi na powtarzające się elementy.
  • Nazywanie zwierząt, o których jest w niej mowa.
  • Naśladowanie ich głosów.
  1. Ćwiczenia emisyjne – Jak zwierzątka.

Dzieci naśladują, na melodię piosenki, głosy różnych zwierzątek mieszkających w zagrodzie wiejskiej, np. ko, ko, kwa, kwa, mu, mu, be, be.

  1. Zabawa rytmiczna – Kotek i piesek.

Dzieci poruszają się po pokoju, naśladując sposób poruszania się wybranego zwierzątka; kiedy usłyszą melodię refrenu, rytmicznie wypowiadają jego tekst i klaszczą: Kotek miauczy: miau, miau, miau; piesek szczeka: hau, hau, hau.

  1. Zabawa Co robią zwierzątka?

Dorosły zadaje pytania, a dzieci odpowiadają słowami piosenki: Co robi kogut? – pieje; Co robi kurka? – gdacze; Co robi gąska? – gęga; Co robi kaczka? – kwacze itd.

  1. Karta pracy, cz. 3, s. 75.

Uzupełnianie tabelki obrazkami kurcząt (z wkładki) tak, żeby w pionie i w poziomie było po dziewięć kurczątek.

  1. Lepienie z plasteliny figurek zwierząt z wiejskiego podwórka.

 

wtorek – 06.04.21

 Cele ogólne:

 − rozwijanie sprawności manualnej, inwencji twórczej i umiejętności zgodnego współdziałania; rozwijanie sprawności fizycznej.

 Cele operacyjne:

 Dziecko:

− współpracuje w zespole podczas tworzenia większej całości; uczestniczy w ćwiczeniach. Środki dydaktyczne: wiersz A. Bernat Kwoka, nagrania utworów: Prząśniczka – S. Moniuszki, Marsz turecki – W. A. Mozarta, Mazurek D-dur, op. 33 nr 2 – F. Chopina, duże arkusze kartonu, liczmany, bębenek, obrazki zwierząt domowych, sylwety zwierząt wycięte z kolorowych czasopism, różnorodne materiały plastyczne, sznurek, kręgle, wstążki o długości 50–70 cm, gumki, karty pracy, cz. 3, s. 72, 73, książka, s. 72.

 Przebieg dnia I

Na wiejskim podwórku – twórcza zabawa plastyczna.

  1. Zabawa Co to za zwierzątko? lDorosły (lub chętne dzieci) opisuje wybrane zwierzę bez podawania jego nazwy, pozostałe dzieci odgadują, o jakim zwierzątku jest mowa, wskazują je na obrazkach.
  2. Karta pracy, cz. 3, s. 72. Dzielenie nazw zwierząt przedstawionych na obrazkach na głoski. Rysowanie pod obrazkami tylu kresek, z ilu głosek składają się ich nazwy.
  3. Ćwiczenia słownikowe – Co one robią? Dzieci losują obrazki zwierząt domowych; rozpoznają je i nazywają, a następnie podają jak największą liczbę czynności, które dane zwierzę wykonuje. Np. pies – biega, szczeka, warczy, merda ogonem, szczerzy kły.
  4. Ćwiczenia klasyfikacyjne – Rodziny zwierząt. Dzieci prezentują powycinane z kolorowych czasopism obrazki zwierząt domowych (dorosły również je przygotowuje, gdyby jakieś dziecko ich nie przyniosło). Dzieci układają swoje obrazki na dywanie, a następnie tworzą rodziny zwierząt poszczególnych gatunków, to znaczy osobno: koty, psy, krowy itd. Przeliczają, ile rodzin powstało i ile zwierząt jest w każdej z nich. Układają pod każdą rodziną odpowiednią liczbę liczmanów. Określają, w której rodzinie jest najwięcej zwierząt, a w której – najmniej.
  5. Wykonanie pracy plastycznej. Dorosły proponuje, aby każde dziecko wykonało na dużym arkuszu kartonu swoje podwórko ze zwierzętami, wykorzystując różnorodne materiały plastyczne. Do wykorzystania dzieci mają: bibułę, papier kolorowy, sylwety zwierząt użyte w poprzedniej zabawie, flamastry, pastele olejne. • Samodzielne działania dzieci: podejmują decyzje, co powinno się znaleźć na ich podwórkach, z czego to ma być i w jakich miejscach; wykonują poszczególne elementy i przyklejają na kartonie. • Oglądanie powstałych prac; opisywanie, co przedstawiają i dlaczego.

Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr XX (metodą Kniessów). Przybory: kręgle, wstążki o długości 50–70 cm, gumki, nagrania utworów: Prząśniczka – S. Moniuszki, Marsz turecki – W. A. Mozarta, Mazurek D-dur, op. 33, nr 2 – F. Chopina. Dzieci maszerują po obwodzie koła w rytm nagrania utworu Prząśniczka, S. Moniuszki. W trakcie marszu każde dziecko otrzymuje od nauczyciela dwa kręgle. Improwizacja ruchowa do muzyki o pogodnym nastroju. • Dzieci dowolnie manipulują kręglami: uderzają nimi o siebie, o różne części ciała, przekładają je z ręki do ręki, upuszczają, przeskakują przez nie, podnoszą, podrzucają je prawą ręką, lewą, próbują złapać – najpierw w miejscu, następnie w chodzie, w biegu i podskokach zmiennych. • Dzieci rytmicznie maszerują w parach dookoła sali przy nagraniu utworu Marsz turecki, W. A. Mozarta. Gdy muzyka milknie, zatrzymują się, odwracają przodem do siebie. Na raz, uderzają kręglami o swoje uda, na dwa – kręglami o siebie przed sobą, na trzy – w kręgle kolegi (prawa ręka do prawej ręki kolegi, lewa – do lewej), na cztery – uderzają trzy razy nad głową. Następnie maszerują w parach w rytm muzyki. • Dzieci rytmicznie maszerują w parach dookoła sali, stukają kręglami o siebie za plecami, przy nagraniu utworu Marsz turecki, W. A. Mozarta. Gdy muzyka milknie, wykonują przysiad, uderzają przyborami cztery razy o podłogę, następnie wstają, wykonują półobrót i maszerują w rytm muzyki, w przeciwnym kierunku. • Dzieci w siadzie prostym, w rozkroku. Słuchając Mazurka D-dur, op. 33 nr 2, F. Chopina, uderzają kręglami o podłogę wzdłuż kończyn dolnych, po wewnętrznej stronie, w kierunku stóp. Przechodzą do skłonu tułowia w przód, następnie wracają do pozycji wyjściowej, ciągnąc kręgle po podłodze, po zewnętrznej stronie kończyn. • Dzieci skaczą jak pajacyki, uderzają kręglami o siebie nad głową, uderzają o uda po zewnętrznej stronie, w rytmie wygrywanym przez nauczyciela na bębenku. Nauczyciel rozdaje każdemu dziecku dwie wstążki i dwie gumki. Dzieci przymocowują wstążki jednym końcem do szyjek kręgli. • Dzieci stoją w luźnej gromadce, w lekkim rozkroku, wyrażają muzykę ruchem (dowolny utwór muzyki poważnej). Trzymają w dłoniach kręgle i płynnie manipulują wstążkami. Wykonują w wolnym tempie ćwiczenia ramion i nóg: – wymachy ramion w przód i w tył z uginaniem nóg w kolanach – krążenia ramion z zataczaniem kół, na zmianę: prawym ramieniem, lewym, przed sobą, z boku tułowia, nad głową – przysiady z ramionami wyciągniętymi w przód (wstążki dotykają podłogi) – skłony boczne tułowia z ramionami rozłożonymi w bok (wstążki dotykają podłogi) – skręty tułowia z ramionami rozłożonymi w bok – obroty dookoła własnej osi z ramionami wyciągniętymi w bok. • Dzieci biegają po sali w rytm muzyki, w różnych kierunkach, z ramionami uniesionymi w górę, ułożonymi z boku, w dół, kręcą spirale. Starają się, by wstążki nie opadały i utrzymywały się w pozycji poziomej, w odniesieniu do podłogi. • Na końcach wstążek są przymocowane kręgle. Dzieci trzymają za wolne końce wstążek i próbują wprawić kręgle w ruch, wykonując ramionami różne ruchy: wymachy w przód, w tył, na boki, zataczanie nad podłogą małych kół, następnie – coraz większych. • Dzieci w siadzie skulnym, z ramionami opartymi za plecami – chwytają wstążki palcami stóp, unoszą je do góry tak, by kręgle znalazły się nad podłogą, następnie próbują wprawić kręgle w ruch, wykonując nogami różne ruchy: wymachy w przód, w tył, na boki, zataczanie kół nad podłogą, uderzanie kręglami o siebie. • Dzieci w siadzie skrzyżnym, trzymają kręgle przed sobą na wysokości głowy, z wstążkami opuszczonymi w dół. Dmuchają na wstążki, by wprawić je w ruch. • Dzieci odpoczywają w dowolnej pozycji, w leżeniu, zamykają oczy i wsłuchują się w dźwięki nagrania spokojnej muzyki, wyobrażając sobie spacer w ogrodzie pełnym pięknych, kolorowych kwiatów.

6.Ćwiczenie w kartach pracy cz. 3, str. 73.

Tematy zajęć na tydzień 30.03. – 02.04.2021r

 

02.04.2020 (Piątek) „Wielkanocne zwyczaje”

 

  1. Zabawa ruchowa „Turlająca się pisanka”. Dziecko kładzie się na dywanie. Jest pisanką. Turla się we wskazaną przez rodzica stronę, np. w stronę okna, w stronę drzwi. Uważa, aby nie zderzyć się z żadnym przedmiotem (krzesłem, stołem, itp.) – wtedy pisanka może pęknąć. Jeśli tak się stanie – rodzic podchodzi do dziecka, sprawdza, czy pisanka jest cała, lekko naciskając dziecko w różnych miejscach. Stwierdza, że wszystko jest w porządku i zabawa toczy się dalej.
  2. Słuchanie ciekawostek na temat Świąt Wielkanocnych
    Co wspólnego mają jajka z Wielkanocą? Dawno temu ludzie uważali jajko za coś wyjątkowego. Wykluwa się z niego pisklę, pojawia się więc na świecie nowe życie. Dlatego też jajko stało się symbolem życia i odrodzenia. W religii chrześcijańskiej zostało przypisane Wielkanocy i jako znak nowego życia pojawia się w koszyczkach ze święconką
    i przypomina o zmartwychwstałym Chrystusie.
    Dlaczego jajko malowane we wzory nazywa się pisanką? Zgodnie z tradycją, te wzory pisze się na jajku rozgrzanym woskiem, używając maleńkiego lejka ze skuwki od sznurowadła oraz szpilki do robienia kropek. Gdy jajko z napisanym wzorem zanurzymy w farbie, a potem usuniemy wosk w gorącej wodzie, pozostanie jasny wzór na barwnym tle.
    Jaki był pożytek z pisanek? Kiedyś pisanki zakopywano pod progami domów, aby zapewniły mieszkańcom szczęście i dostatek. Skorupki jaj wielkanocnych rzucano pod drzewa owocowe, aby zapobiec szkodnikom i sprowadzić urodzaj. Dziewczęta myły włosy w wodzie, w której gotowano jajka na pisanki, aby bujnie rosły.

Co to jest śmigus-dyngus? Śmigus-dyngus to zwyczaj oblewania się wodą w poniedziałek wielkanocny. Kiedyś ten dzień nazywano żartobliwie dniem świętego Lejki i nikomu nie mógł on ujść na sucho. Choć ten zwyczaj należy do tradycji, pamiętajmy jednak o zasadach dobrego wychowania: nie urządzajmy kąpieli osobom starszym i tym, które naprawdę nie mają na to ochoty.

  1. Oglądanie kartek świątecznych.
    Zwrócenie uwagi  na powtarzające się elementy.
    • Omówienie   tradycji wysyłania sobie kartek z życzeniami
  2. Zabawa rozwijająca pamięć „Co było na obrazku?” – wymienianie z pamięci szczegółów obrazka. Obrazki/ pocztówki lub zdjęcia tematycznie związane ze Świętami Wielkanocnymi. Dziecko układa na środku stołu obrazek. Rodzic prosi, aby dziecko uważnie mu się przyjrzało i zapamiętało jak najwięcej szczegółów. Następnie odwraca go tak, aby nie było widać tego, co się na nim znajduje. Dziecko kolejno wymienia zapamiętane szczegóły. Za każdą prawidłową odpowiedź otrzymuje punkt, np. jeden guzik. Po zakończonej zabawie liczy punkty, przy ewentualnej pomocy rodzica. W kwestii rodzica jest- jaką otrzyma nagrodę 🙂
  3. Ćwiczenia analizy i  syntezy wzrokowej.  Przygotowanie 3 kartek pocztowych nawiązujących do świąt wielkanocnych. Pocięcie kartek: pierwszej na trzy cześci, drugiej na cztery i trzeciej na pięć. Składanie w całość kartek  świątecznych  pociętych na części. Przyklejenie ich na kartce z bloku.
  4. Dowolny taniec przy piosence “Święta- biją dzwony”;
    https://www.youtube.com/watch?v=fLGHjBXHxG0
  5. Samodzielna działalność badawcza dziecka ”Barwienie jajek”. Rodzic przygotowuje na stole pojemniki, w których znajdują się: woda zabarwiona sokiem z buraków, ugotowanymi łupinami cebuli, barwnikami do jajek. Obok pojemników umieszcza tacę, na której rozkłada ręczniki jednorazowe, jajka ugotowane na twardo. Dziecko barwi jajka według własnego pomysłu. Odkłada je do wyschnięcia na ręcznikach papierowych.  Dobrym pomysłem jest też częściowe zamaczanie jajek w kolejnych pojemnikach (z każdej strony po trochu). Jajka będą wtedy kolorowe. Dziecko może również lekko rozbić łyżką skorupkę jajka, oderwać jej małą część, zanurzyć jajko w zabarwionej wodzie, a następnie, po wyschnięciu, obrać jajko. Będzie ono miało kolorowe plamy.
  6. Rozwiązywanie zagadek.
    Zjedz mu długie ucho lub kawałek głowy, bo pyszny jest bardzo i czekoladowy.                                                                                                                  (zajączek   z  czekolady)
    Na stole wielkanocnym to ona króluje, ma lukier i rodzynki – i wszystkim smakuje.                                                                                                                   (baba   wielkanocna) Zrobione z wydmuszek, pięknie malowane – w szlaczki kolorowe albo nakrapiane.                                                                                                                (pisanki)

O cukrowym tym zwierzątku każdy z nas pamięta i wkłada go do koszyczka w wielkanocne święta.
 (baranek        cukrowy)
Wśród pisanek leży, ma żółty kubraczek. Powiedz, co to jest. To mały…
 (kurczaczek)

  1. Masażyk relaksacyjny. Dziecko siada za plecami rodzica (potem zmiana).

Świeci słonko, świeci- dziecko rysuje palcem słonko na plecach rodzica,
 a chmurka się skrada-  rysuje małą  chmurę,
zasłoniła słonko- rysuje dużą  chmurę,
będzie deszczyk padać- uderza palcami, naśladując padający deszcz.        

01.04.2021r. (czwartek)  ,,Jajka, jajeczka”.

Cele ogólne: − rozwijanie mowy i myślenia; rozwijanie sprawności manualnej i umiejętności odwzorowywania.

 Cele operacyjne: Dziecko: − wymienia części jajka; wymienia nazwy zwierząt, które wykluwają się z jajek; wykonuje origami z kół według wzoru.

  1. Zabawa z wykorzystaniem fragmentu wiersza E. Stadtmüller Nieznośne jajo (w: Od lata do lata w towarzystwie Skrzata, Księgarnia Wydawnictwo Skrzat Stanisław Porębski). Dzieci dobierają się parami (z rodzicami/ rodzeństwem) i stają za sobą; pierwsze jest jajkiem, a drugie – kurką. Jajko rytmicznie powtarza pierwsze dwa wersy wierszyka i drobnymi kroczkami oddala się od mamy kurki, która stoi w miejscu i trzyma się za głowę, poruszając nią na boki. Na końcu przykucają; kurka stara się odtworzyć drogę jajka i, powtarzając trzeci i czwarty wers wiersza, podąża za nim. Na końcu przytulają się do siebie. Przy powtórzeniu zabawy dzieci zamieniają się rolami. Uciekło jajeczko – Czekaj – woła mama! kokoszce z kurnika. – Pozwól się wysiedzieć. Toczy się prędziutko, Pod moim skrzydełkiem przed mamą umyka.

 

  1. Słuchanie wiersza K. Datkun-Czerniak Jajko.

Kura zniosła jajo i przetarła oczy:  – Jakie ono białe – zawołała głośno: – Kok-kodak, kok-kodak… (dziecko naśladuje głos kury) co w kurzym języku może znaczyć tak:  – Ratunku! Pomocy! Zbiegły się gęsi, kaczki, indyczki – cały podwórkowy drób. A kura płacze i woła: – Jajko jest chore! Patrzcie, jakie jest blade. Och, moje jajeczko! Wezmą cię do szpitala. Już cię pewnie nie zobaczę! Rzekła gąska: – Gę, gę, gę… (dziecko powtarza)  Moja kurko, przyjaciółko, jajko jest takie, jak należy. Przyjdzie gospodyni, jajko do domu zabierze, zrobi z niego pyszności,  i twoje jajko w domu na stole zagości.  A jeżeli – tak się zdarzyć może – będą święta,  twoje jajko, razem z innymi jajkami… zalśni kolorami!

 Rozmowa na temat wiersza. – Jak wyglądało jajko, które zniosła kura? Dlaczego kura myślała, że jest chore? – Co na pocieszenie powiedziała kurce gąska? Dlaczego na święta jajko zalśni kolorami?

 

  1. Oglądanie jaj: kurzego, strusiego i przepiórczego; porównywanie ich wielkości, koloru, faktury skorupki. Mierzenie ich obwodów za pomocą sznurka; dopasowywanie do nich obrazków ptaków, do których one należą.

 

  1. Od najmniejszego do największego – ćwiczenie grafomotoryczne. Rodzic kładzie przed dzieckiem kartkę A4 poziomo. Zadaniem dziecka jest narysować z lewej strony kartki malutkie jajko, a następnie kolejne, większe od następnego i kolejne – większe od ostatniego (i tak do końca kartki). Dziecko liczy, ile jajek udało mu się narysować. Pokazuje jajko najmniejsze i największe. Może pokolorować je na dowolne kolory.

 

  1. Zabawa dramowa – Rozmowy kurek. Dziecko wciela się w rolę kurki i gąski. Manipuluje sylwetami i tworzy własne dialogi – na podstawie wiersza.

 

  1. Rozmowa na temat :Do czego wykorzystujemy jajka? Dziecko podaje propozycje potraw, których składnikiem są jajka. Dorosły zapisuje je na sylwecie dużego jajka.

 

  1. Zabawy badawcze – Z czego składa się jajko? Dorosły  rozbija jajka, oddziela białka od żółtek.  Zwraca uwagę na ich konsystencję. Dziecko porównuje wygląd białka i żółtka w jajkach – surowym i gotowanym.

 

  1. Dorosły pokazuje dziecku obrazki: krokodyla, węża, żółwia, wrony i pyta, które z nich wykluwają się z jaj. Wyjaśnia, że wszystkie zwierzęta przedstawione na obrazkach są jajorodne.

 

  1. Zabawa Jakie jest kurczątko? Dziecko podaje jak najwięcej określeń kurczątka zabawki prezentowanego przez dorosłego. Np. małe, miękkie, żółte, puchate, malutkie, mięciutkie.

 

  1. Kurczątko wielkanocne – wykonanie płaskiego origami z kółek.

Wykonanie pracy plastycznej. Zaproponowanie wykonania kurczątka z kółek; pokaz i omówienie pracy przez dorosłego. • Samodzielne działania dziecka; wycinanie z żółtego papieru po liniach narysowanych przez dorosłego trzech kół o średnicy: 8 cm, 5 cm, 3 cm (brzuszek, skrzydełko, głowa), dwóch kół o średnicy 2 cm (ogonek) oraz z czerwonego papieru – czterech kół o średnicy 2 cm (łapki  i dziobek). Składanie kół na pół (oprócz koła o średnicy 3 cm – z którego będzie głowa). Przyklejanie na kolorowej kartce poszczególnych elementów według wzoru, przyklejanie tylko tej połowy koła, która przylega do papieru. Najpierw brzuszek – powstały ze złożenia koła  o średnicy 8 cm;  z lewej strony, u góry, przyklejenie głowy – całego koła o średnicy 3 cm; pośrodku – dziobka – utworzonego z dwóch złożonych czerwonych kółek o średnicy 2 cm, przyklejonych obok siebie na kształt dzioba. Pośrodku brzuszka przyklejenie skrzydełka – powstałego ze złożonego koła o średnicy 5 cm; po przeciwnej stronie głowy przyklejenie ogonka powstałego ze złożenia dwóch żółtych kół o średnicy 2 cm, przyklejonych obok siebie; przyklejenie łapek powstałych ze złożenia dwóch czerwonych kół o średnicy 2 cm u dołu brzuszka; pod kurczątkiem przyklejenie paska zielonej bibułki ponacinanej w paseczki – trawy. Narysowanie ptaszkowi czarnym flamastrem oczka pośrodku głowy.

 

  1. Ćwiczenia w szeregowaniu – Małe kurczątka i duże kurczęta. Dziecko układaj sylwety kurczątek od najmniejszej do największej; przelicza je. Potem układa sylwety od największej do najmniejszej.

 

  1. Karta pracy, cz. 3, s. 66. Oglądanie obrazków historyjki. Rysowanie jej zakończenia. Opowiadanie całej historyjki.

 

*** Eksperymenty z jajkami***

1) Jak rozpoznać, czy jajko jest surowe, czy ugotowane?

Rodzic kładzie przed dzieckiem jajko surowe i ugotowane na twardo. Zadaniem dziecka jest zakręcić leżące na stole jajka wokół własnej osi. Jajko surowe będzie obracało się wolno i krócej, a jajko ugotowane na twardo – szybko i długo.

2) Jajko – zatonie, czy będzie pływać?

Dziecko bardzo delikatnie umieszcza surowe jajko w wysokim przezroczystym naczyniu napełnionym wodą (szklance, wazonie). Sprawdza, czy jajko tonie, czy pływa. Następnie wyjmuje jajko i wsypuje do wody 10-15 łyżek soli i miesza wodę aż do jej rozpuszczenia. Umieszcza teraz jajko w solance – sprawdza, czy jajko tonie, czy pływa na powierzchni.

3) Jak rozpuścić skorupkę jajka?

Dziecko otrzymuje od rodzica naczynie z octem, w którym zmieści się jajko. Dziecko wkłada jajko (surowe) do octu i pozostawia do następnego dnia. Skorupka jajka rozpuści się i jajko będzie elastyczne jak gumowa piłka (i bardzo delikatne!).

  1. Poszukiwanie ukrytych jajek na czas – ćwiczenie na spostrzegawczość

Dziecko wycina z papieru 10 kolorowych jajek. Wychodzi z pokoju, a rodzic umieszcza jajka w kilku widocznych miejscach w pokoju. Dziecko wchodzi do pokoju i w ciągu 20 sekund (rodzic mierzy czas lub głośno liczy do 20) stara się odnaleźć wszystkie ukryte sylwety jajek.

31.03.2021r (środa) „Liczymy kurki i kurczęta”

 

  1. Zabawa przy muzyce M. Musorgskiego Taniec kurcząt w skorupkach, z cyklu miniatur Obrazki z wystawy – Wesołe kurczątka

https://www.youtube.com/watch?v=rTHJzZpAWWE

Dzieci zamieniają się w kurczątka, które przy muzyce wykluwają się z jajek i wyruszają zwiedzać świat. Dzieci ruchami ciała, mimiką i głosem najpierw naśladują kurczątka zwinięte w jajeczku, następnie wolno zaczynają się poruszać, prostują się, wyciągają łapki i głowy – wykluwają się ze skorupek. Potem wyruszają w drogę, która prowadzi pod górę. Idąc, kołyszą się na boki. Następnie turlają się z górki i trafiają do kurnika, gdzie czeka na nie mama kwoka z pysznym śniadankiem.

  1. Ćwiczenia poranne – zestaw nr XXVI

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Wysoko – nisko.

 Dzieci stoją w rozsypce; na hasło: Wysoko, wspinają się na palce, wyciągają do góry ręce i poruszają palcami – szukają wielkanocnego koszyka na szafie. Na hasło: Nisko przykucają i naśladują rękami czyszczenie obuwia przed świętami.

Ćwiczenie tułowia – Ciężkie siatki i lekkie siatki.

Dzieci robią przedświąteczne zakupy; najpierw idą lekko, z pustymi siatkami, a potem niosą ciężkie siatki z zakupami – pochylają się do przodu, uginają nogi i naśladują dźwiganie ciężkich zakupów.

Skoki – Zajączki wielkanocne.

Dzieci – zajączki – poruszają się po sali skokami (na ugiętych nogach), ręce trzymają przy głowie, pokazując uszy zajączków.

  1. Rozwiązywanie zadań tekstowych na dodawanie i na odejmowanie w zakresie 10.
  2. Rozwiązywanie zadań tekstowych metodą symulacji. Dzieci mają liczmany. Rodzic mówi zadania, dzieci ilustrują je za pomocą liczmanów, układają działania i je odczytują. Na zakończenie udzielają odpowiedzi na zadane pytania.

W koszyczku były 4 pisanki. Mama dołożyła jeszcze 6 pisanek. Ile jest teraz pisanek w koszyczku? Dzieci biorą 4 liczmany, kładą je przed sobą. Potem dokładają 6 liczmanów. Liczą wszystkie liczmany i układają działanie: 4 + 6 = 10 które głośno odczytują, a potem udzielają odpowiedzi na pytanie.

  Lenka miała 10 pisanek. 7 pisanek dała babci i dziadkowi. Ile pisanek jej zostało? Dzieci układają przed sobą 10 liczmanów. Potem odsuwają 7 liczmanów. Liczą pozostałe liczmany i układają działanie, głośno je odczytują, odpowiadają na pytanie. 10 – 7 = 3

  1. Zabawa ruchowa rozwijająca szybką reakcję na sygnał – Kurczątka i jastrząb.

 Dzieci – kurczątka – poruszają się swobodnie po sali. Na hasło: Uwaga, jastrząb! jak najszybciej uciekają na wyznaczone miejsce, gdzie są bezpieczne.

  1. Ćwiczenia w zeszycie Nauka czytania, pisania, liczenia, s. 91.

Czytanie zadań. Pisanie działań i kończenie odpowiedzi.

  1. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr XIX (z wykorzystaniem metody W. Sherborne). Rozwijanie świadomości własnego ciała
  • Wirujący bączek – dzieci ślizgają się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.
  • Chowamy się – w siadzie, przyciągają kolana, chowają głowy; rozprostowują się do pozycji leżącej.
  • Gorąca podłoga – biegają z wysokim podnoszeniem kolan.
  • Na szczudłach – chodzą na sztywnych nogach.
  • Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach wciskają wszystkie części ciała w podłogę. Zdobywanie pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa w otoczeniu
  1. Ćwiczenia logorytmiczne, z wykorzystaniem wiersza K. Datkun-Czerniak Kurka. Rytmizowanie wiersza i jednoczesne wykonywanie prostych ruchów zaproponowanych przez dzieci; ilustracja ruchowa w parach.

 Dzieci: Kurko, kurko, (dwa razy uderzają w ręce partnera z pary), to twoje podwórko? (wykonują obrót wokół własnej osi, w lekkim skłonie, za ręką wskazującą kierunek obrotu), – To moje podwórko (wykonują obrót wokół własnej osi w przeciwnym kierunku), i to moje piórko!( trzy razy klaszczą w dłonie partnera), Jeśli chcesz – (krzyżują ręce, przeciągają się), to je bierz! Jak chcesz dwa, dam ci ja (uderzają o uda, klaszczą w swoje dłonie, klaszczą w dłonie partnera  jak wyżej)

  1. 8. Karta pracy, cz. 3, s. 65. Rysowanie po śladach rysunku pisanki. Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie.

 

 

Dzień:30.03.2021.- wtorek

Temat:  Pisanki wielkanocne

 Cele ogólne: − zapoznanie ze zwyczajem wykonywania pisanek; rozwijanie sprawności manualnej i inwencji twórczej.

Cele operacyjne: Dziecko: − rozpoznaje pisanki wśród innych przedmiotów; wykonuje pisankę wybraną techniką.

Środki dydaktyczne: karty świąteczne pocięte na części, pisanki i sylwety chłopca i dziewczynki do zabawy Czyje to pisanki?, opaska z kurzym grzebykiem, łyżka, materiały do wykonania pisanek, bębenek, drewniane pisanki/sylwety pisanek,, tacka ozdobiona gałązkami borowinki, jajka ugotowane na twardo, obrazki, karty pracy, cz. 3,s. 60, 61, s. 62, 63,.

 Przebieg dnia:

  1. Ćwiczenia analizy i syntezy wzrokowej. Dzieci układają w całość wielkanocne kartki lub obrazki pocięte na części.
  2. Karta pracy, cz. 3,s. 60, 61, s. 62. Łączenie liniami fragmentów obrazka umieszczonych na dole karty z miejscami na obrazku, w których powinny się znaleźć.
  3. Zabawa dydaktyczna – Wkrótce Wielkanoc.

3.1. Słuchanie wiersza (pomysł autora).

Na wielkanocnym stole jest kolorowo i świątecznie.

Zielone wstążeczki owsa otaczają pisanki bajeczne.

Słodki, cukrowy baranek, obok palma nadęta,

baby dobrze polukrowane – stół zaprasza na święta!

Nawiązanie rozmowy o zwyczaju wielkanocnym, jakim jest malowanie jajek. Wypowiedzi dzieci o tym, jakie kolory pojawiają się na świątecznym stole.

  1. Zabawa Czyje to pisanki?

 Dorosły pokazuje dzieciom sylwety – chłopca, Jarka, i dziewczynki, Kasi, którzy malowali pisanki rozłożone w dwóch zestawach, po pięć sztuk w zestawie. Zadaniem przedszkolaków jest odgadnięcie, którą pisankę w pierwszym zestawie wykonała Kasia, a którą w drugim zestawie wykonał Jarek. Aby odpowiedzieć, która to jest pisanka, dzieci słuchają opisów dorosłego i odkładają po jednej pisance dotąd, aż zostanie jedna z każdego zestawu. Przed rozpoczęciem szukania dzieci omawiają wygląd pisanek w każdym zestawie; zwracają uwagę na występujące na nich wzory. * Szukanie pisanki Kasi. Dorosłyl mówi: Pisanka Kasi ma znaki: serca – dzieci odkładają z pierwszego zestawu pisankę, która nie ma serca, krokusa – dzieci odkładają pisankę, która nie ma krokusa, koła – dzieci odkładają pisankę, która nie ma koła, listka – dzieci odkładają pisankę, która nie ma listka. Zostaje jedna pisanka. Dzieci wiedzą, że jest to pisanka Kasi, wskazują, jaki jeszcze jeden znak się na niej znajduje (chmurka). * Szukanie pisanki Jarka. Dorosły  mówi: Pisanka Jarka ma znaki: gwiazdki – dzieci odkładają z drugiego zestawu pisankę, która nie ma gwiazdki, trójkąta – dzieci odkładają pisankę, która nie ma trójkąta, choinki – dzieci odkładają pisankę, która nie ma choinki, tulipana – dzieci odkładają pisankę, która nie ma tulipana. Zostaje jedna pisanka. Dzieci wiedzą, że jest to pisanka Jarka. Wskazują, jaki jeszcze jeden znak się na niej znajduje (słoneczko).

  1. Zabawa ruchowa rozwijająca szybką reakcję na sygnał – Posłuszne kurczątka. Dzieci – kurczątka – swobodnie spacerują po sali, przechylając się na boki, ręce mają splecione na pośladkach jak ogonki. Wybrane dziecko – kura – stoi na środku w opasce z kurzym grzebykiem i w pewnym momencie woła: Kurczątka, do mamy! Kurczątka jak najszybciej przybiegają do swojej mamy, wołając: pi, pi, pi.
  2. Nasze pisanki – zabawa plastyczna.

6.1. Zapoznanie z pisankami. Wymienianie przez dzieci wzorów, jakie znalazły się na pisankach przygotowanych przez dorosłego (ułożonych w szeregu). Liczenie pisanek; opisywanie wzorów na pisankach, o które zapyta dorosły. Np. Co znajduje się na trzeciej… piątej… dziewiątej pisance? Na której pisance znajdują się kreski… drobne kwiaty… dużo kropek?

6.2. Oglądanie drewnianych pisanek przyniesionych przez dzieci i dorosłego; zwrócenie uwagi na ich kolorystykę, wzornictwo, elementy najczęściej się powtarzające, mogą być również zdjęcia.

6.3. Wykonywanie pisanek różnymi technikami, według wyboru dzieci. Dorosły proponuje cztery techniki wykonania pisanek lub jedną dowolną. Dzieci wybierają tę, która im się najbardziej podoba; ozdabiają przyniesione z domu jajka ugotowane na twardo. Przyklejają na jajku drobne kawałeczki kolorowej bibułki według własnych pomysłów. Przyklejają na jajku rozpłaszczone kuleczki i wałeczki kolorowej plasteliny. Przyklejają na jajku małe obrazki wycięte z kolorowych czasopism, oklejają puste miejsca kolorowym papierem. Przyklejają na jajku sznureczki powstałe przez zwinięcie pasków kolorowej bibułki

. • Samodzielne działania dzieci; oglądanie powstałych pisanek; porównywanie ich wyglądu; zwrócenie uwagi na estetykę wykonania.

  1. Karta pracy, cz. 3, s. 63. Czytanie całościowe wyrazów: pisanka, baranek. Kolorowanie pól z literami tworzącymi te wyrazy.

7.1. Dzielenie na głoski prostych słów – nazw obrazków.

 

Nadeszła wiosna – hodowla rzeżuchy

Rakietą w kosmos

 

Bal karnawałowy

Przygotowania do karnawału

Kolorowe zabawy matematyczne

Nauka poprzez doświadczenie

 

Pierwsi goście w karmniku

14.10.2020r – Urodziny Kubusia Puchatka